Γράφει ο ‎Βασίλης Καραβίδας‎*

Παρά τα πικρόχολα σχόλια μας, τόσο όταν κυκλοφόρησε η είδηση της συμμετοχής Σπουδαστών της ΣΣΕ στο διεθνή διαγωνισμό του West Point, όσο και μετά την ανακοίνωση της τελικής κατάταξης, σίγουρα το όλο θέμα προσφέρεται για εξαγωγή συμπερασμάτων (υπό τη μορφή αυτού που οι δυτικοί αποκαλούν after action review και όχι με την Ελληνικής νοοτροπίας – και άσχημης χροιάς – κριτική) και διόρθωσης κακώς κειμένων.

Έχουν παρέλθει 22+ χρόνια απο τότε που βγήκα απο μια άλλη παραγωγική σχολή, τη ΣΜΥ και φυσικά μη έχοντας εικόνα του τρόπου εκπαίδευσης (πέρα απο τις φωτογραφίες που δημοσιεύει η Υπηρεσία ανα τακτά χρονικά διαστήματα), δεν μπορώ να εκφέρω ξεκάθαρη άποψη για το επίπεδο εκπαίδευσης. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για συναδέλφους που έχουν αποφοιτήσει απο τη ΣΣΕ εδώ και χρόνια, και σε μεγαλύτερο βαθμό για όσους δεν έχουν πάει καν σε κάποια στρατιωτική σχολή. Ασφαλώς με την τελευταία αποστροφή δεν θέλω να προσβάλλω κάποιον, απλά διάβασα στο Twitter πάρα πολλά σχόλια απο άσχετους με το αντικείμενο (ακόμη και απο τον κύριο Θάνο Τζήμερο), στα οποία μόνο αρνητική κριτική ασκείται, χωρίς καν μια πρόταση βελτίωσης, κάποια έστω και μικρή αλλαγή που πρέπει να γίνει για να βελτιωθούμε. Και όλοι μας επιθυμούμε να υπάρξει βελτίωση. Πρώτα απ’ όλα εμείς τα στελέχη, που η Υπηρεσία είναι το δεύτερο σπίτι μας και έπειτα όλοι οι υπόλοιποι που πραγματικά νοιάζονται για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Και αυτή η βελτίωση, λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν είναι πολιτικό θέμα. Καμία πολιτική ηγεσία δεν μπορεί να μας πει πως θα εκπαιδευτούμε καλύτερα.

Μιας και στην ομάδα ασχολούμαστε με τα ατομικά υλικά, ας ξεκινήσουμε απο εδώ. Η γνωστή παροιμία για τα ράσα που δεν κάνουν τον παπά, επαληθεύτηκε πλήρως. Όσο καλό κράνος, εξάρτυση, σακίδιο, όπλο και αν δώσεις σε κάποιον, χωρίς την τριβή με αυτά, είναι απλό βάρος. Θα πει κανείς ”κάτσε ρε Καραβίδα, αν τα υλικά δεν έχουν αξία, γιατί τα αναλύουμε τόσο?”.
Όσο πιο σύγχρονο υλικό έχει κάποιος στρατιώτης, τόσο πιο σύγχρονη θα είναι και η εκπαίδευση του. Αν το μόνο αδιάβροχο που διαθέτεις είναι το πόντσο, η μόνη τακτική κίνηση που θα κάνεις υπό βροχή, θα είναι η λούφα. Αν το μόνο που μεταφέρεις στο Μ71 είναι εσώρουχα, ξυριστικά και αγγεία εστίασης, ποτέ δε θα μάθεις τι ουσιαστικά είναι ο φόρτος μάχης. Αν βλέπεις ασύρματο μια στο τόσο, ποτέ δεν θα μάθεις να τον χειρίζεσαι, να δημιουργείς δίκτυα επικοινωνιών, να χρησιμοποιείς κανόνες εκμεταλλεύσεως, να χρησιμοποιείς φωνητικό αλφάβητο, να μάθεις να μιλάς στο δίκτυο μόνο όταν πρέπει. Αν το μόνο υλικό Α΄βοηθειών είναι ο ληγμένος από το 1945 επίδεσμος, ποτέ δεν θα μάθεις πρώτες βοήθειες. Και μπορούμε δυστυχώς να συνεχίσουμε με πολλά τέτοια παραδείγματα.

Φυσικά καλό και σύγχρονο υλικό με τρόπους εκπαίδευσης παμπάλαιους και μη ρεαλιστικούς, είναι δώρο άδωρο. Και εκεί περνάμε στο κομμάτι ”νοοτροπία”. Κλήση πυρών πυροβολικού, κλήση αεροπορικής υποστήριξης, αγώνα σε κατοικημένους τόπους, διαβίωση και επιβίωση στο ύπαιθρο, βολές μάχης ταχείας αντίδρασης, τακτικές μικρών κλιμακίων (για να αναφέρουμε μερικά πιο ”σύγχρονα” αντικείμενα) πρέπει να ξέρουν όλοι. ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΑΠ’ ΟΛΑ! Και πρέπει να τα διδαχθούν σωστά, απο προσωπικό που πραγματικά γνωρίζει, γιατί αν το μάθεις λάθος την πρώτη φορά, μετά θα πασχίζεις μια ζωή να το κάνεις σωστά. Αναρωτιόμαστε για το πτωχό επίπεδο των κληρωτών, παραβλέποντας το γεγονός πως στα ΚΕΝ (και τώρα στα ΣΥΠΟ), την αρχική τους εκπαίδευση αναλαμβάνουν νεοτοποθετημένοι Ανθλγοί και Μ. Λχιες, προσωπικό δηλαδή με λίγη εμπειρία και παραστάσεις. Την εκπαίδευση πρέπει να τη διεξάγει ο πραγματικός γνώστης του αντικειμένου, ας είναι και Δεκανέας. Και να είναι συνεχής, όχι 2-3 ώρες και πάμε γι’ άλλα. Θυμάμαι στο JMRC την εκπαίδευση να τη διεξάγει ο Αμερικανός Λχιας, με τον Ανχη απο δίπλα να μην επεμβαίνει καθόλου….γιατί ο Λχιας έβγαζε φάλαγγες στο Ιρακ και ήξερε τι θα πει αυτοσχέδιος εκρηκτικός μηχανισμός και ενέδρα.

Ας μην πλατειάσω. Προς τα στελέχη και τους εφέδρους με ανήσυχο πνεύμα που διαβάζουν αυτές τις γραμμές, μελετήστε…μελετήστε όσο δεν πάει. Έχουμε όλη τη γνώση στα ακροδάχτυλα μας (διαδίκτυο) άμεσα προσβάσιμη και δωρεάν. Βγείτε έξω και κάντε δοκιμές. Ακούστε κάθε άποψη ανθρώπων που ξέρουν, συζητείστε μαζί τους. Μόνο εμείς μπορούμε να διορθώσουμε τα προβλήματα μας.

*O Βασίλης Καραβίδας είναι διαχειριστής της ομάδας “ΑΝΑΛΑΒΑΤΕ! ΑΡΜ!” στο Facebook.

Αρέσει σε %d bloggers: