Γράφει ο Ανδρέας Γ.Μπανούτσος*, το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στο kedisa.gr

Τους τελευταίους μήνες γίνεται εκτενής συζήτηση στα ΜΜΕ για την πώληση του αντιπυραυλικού συστήματος S-400 από τη Ρωσία προς την Τουρκία και τους κινδύνους που ενέχει η πώληση αυτή για την εθνική μας ασφάλεια. Παράλληλα, προβληματισμός υπάρχει και για την προγραμματισμένη πώληση πολεμικών αεροσκαφών τύπου F-35 από τις ΗΠΑ προς την Τουρκία, πώληση που αν τελικά πραγματοποιηθεί (προς το παρόν το Αμερικανικό Κογκρέσο την έχει μπλοκάρει λόγω των επιδεινούμενων σχέσεων Ουάσιγκτον –Άγκυρας) θα συμβάλει και αυτή (όπως και η πώληση των S-400) στην ανατροπή του ισοζυγίου ισχύος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας εις βάρος της χώρας μας.

Ωστόσο, περιορισμένη προσοχή έχουν επιδείξει τα εγχώρια και διεθνή ΜΜΕ στις πωλήσεις σύγχρονων οπλικών συστημάτων εκ μέρους της Γερμανίας προς την Τουρκία. Η Γερμανία έχει εγκρίνει περισσότερες άδειες εξαγωγής όπλων προς την Τουρκία κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης «Κλάδος Ελαίας» εναντίον του υπό κουρδικής κατοχής θύλακα του Αφρίν από όσες είχαν εγκριθεί συνολικά όλο το 2017, σύμφωνα με την «Deutsche Welle». Ενώ το 2017 είχαν εγκριθεί από την Γερμανία μόνο δεκατέσσερις (14) άδειες για την πώληση όπλων συνολικής αξίας τριών εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων (3,6) ευρώ («€»), είκοσι (20) άδειες αξίας τεσσάρων εκατομμυρίων τετρακοσίων χιλιάδων (4,4) € έχουν εγκριθεί από την έναρξη της τουρκικής επιχείρησης στην Αφρίν.

Αυτές οι πωλήσεις όπλων περιλαμβάνουν τυφέκια, τεθωρακισμένα οχήματα, ρουκέτες, μη επανδρωμένα στρατιωτικά οχήματα και τεχνολογίες επιτήρησης, σύμφωνα πάντα με την «Deutsche Welle».

Ο βουλευτής του κόμματος των Πρασίνων, Ομιντ Νουριπούρ, κατηγόρησε την γερμανική κυβέρνηση ότι έχει παραπλανήσει την κοινή γνώμη σχετικά με αυτό το θέμα.

«Η γερμανική κυβέρνηση συστηματικά παραπλανά την κοινή γνώμη», δήλωσε. «Η έγκριση εξαγωγών που δόθηκε από το υπουργείο έχει θέσει υπό αμφισβήτηση την αξιοπιστία της νέας κυβέρνησης λόγω της δυσανάλογής εισβολής της Τουρκίας στην βόρεια Συρία, και έχει αποκαλυφθεί ότι οι υποσχέσεις για περιορισμό των αμυντικών εξαγωγών δεν είχαν κανένα απολύτως νόημα».

Επίσης σύμφωνα με ρεπορτάζ στην ιστοσελίδα του «Πρώτου Θέματος», επικαλούμενο είδηση που μετέδωσε το Δελτίο Ειδήσεων (Tagesschau) του δημοσίου γερμανικού ραδιοτηλεοπτικού δικτύου ARD «η εταιρεία ThyssenKrupp Marine Systems (TKMS) θα παραδώσει έξι καταδιωκτικά υποβρύχια στην Άγκυρα τα οποία κατασκευάστηκαν από κοινού με μια τουρκική εταιρεία» (Το 2009 η γερμανική κυβέρνηση είχε δώσει τη συγκατάθεσή της για την παραγωγή υποβρυχίων για το τουρκικό ναυτικό).

Αυτό προκύπτει από τη γραπτή απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης σε σχετική επερώτηση του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), η οποία βρίσκεται στη διάθεση του ΑRD (Tagesschau). Σύμφωνα με αυτή, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε εκδώσει άδεια κατασκευής για τα υποβρύχια της κλάσης 214. Το 2011 η Γερμανία ανέλαβε επίσης εξαγωγικές εγγυήσεις συνολικού ύψους σχεδόν 2,5 δισ. ευρώ «Τα εξαγόμενα από τη Γερμανία πολεμικά όπλα, τα οποία συναρμολογούνται στην Τουρκία υπό τη μορφή καταδιωκτικών υποβρυχίων, είναι απολύτως ενδεδειγμένα για την τουρκική επιθετική πολιτική στη Μεσόγειο», δήλωσε η Σεβίμ Ντάγκντελεν, αναπληρώτρια κοινοβουλευτική εκπρόσωπος του κόμματος Die Linke. Επιπλέον, συνδέεται με μια «σημαντική μεταφορά τεχνολογίας στην Τουρκία».

Συμπερασματικά λοιπόν, δεδομένου και των σοβαρών αντιρρήσεων που έχουν διατυπωθεί από την ίδια την Γερμανική αντιπολίτευση στην πώληση οπλικών συστημάτων σε μία ολοένα και πιο επιθετική και αναθεωρητική «Νέο-Οθωμανική» Τουρκία, η κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ θα πρέπει να παγώσει άμεσα την πώληση όπλων και μεταφορά στρατιωτικής τεχνολογίας στη γείτονα προκειμένου να μην ενισχυθεί έτι περαιτέρω η επιθετικότητα της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Πηγές:

  1. https://www.dw.com/tr/berlinden-t%C3%BCrkiyeye-silah-sat%C4%B1%C5%9F%C4%B1na-onay/a-42982144
  2. https://www.protothema.gr/world/article/785480/die-linke-ta-germanika-upovruhia-enishuoun-tin-tourkiki-epithetikotita-sti-mesogeio/

*Ο Ανδρέας Γ.Μπανούτσος ειναι Ιδρυτής & Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ

12 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Αυτό που συνέβαλε/συμβάλει περισσότερο απο τις πωλήσεις όπλων στην ανατροπή του ισοζυγίου ισχύος μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας προς όφελος των γειτόνων, ήταν/είναι νομίζω η νοοτροπία στους σχεδιασμούς και στις αποφάσεις για τα εξοπλιστικά προγράμματα στην Ελλάδα. Είναι ρομαντικό να περιμένουν οι υπεύθυνοι στην Ελλάδα απο τους ξένους, να μην πουλάνε όπλα στους γείτονες. Για χώρες που παράγουν πολεμικό υλικό, αυτό θα σήμαινε να χρεοκοπήσουν αυτές τις εταιρίες χάνοντας και μεγάλα έσοδα, επειδή έτσι αρέσει σε μια Ελλάδα. Είναι επίσης ρομαντικό να περιμένουν απο έναν αντίπαλο να μην εξοπλίζεται. Αυτοί όλοι έκαναν αυτό που θεωρούσαν σωστό για τα συμφέροντα τους, ακολουθώντας με συνέπεια έναν προγραματισμό. Στην Ελλάδα όμως προτιμούσαν να πεταλώνουν τζιτζίκια αντί να προγραμματίζουν σωστά, παίζοντας με μίζες, με «εθνικά πλοία», και διάφορα άλλα όμορφα σχέδια, όλα όμως στην θεωρία, επειδή στην πράξη θεωρούνταν ακόμα και τα συστήματα αυτοπροστασίας για μαχητικά αεροσκάφη περιττά, μετά σου λένε φταίνε οι άλλοι που πουλάνε/αγοράζουν όπλα.

    Αυτό ακόμα φαίνεται και οπτικά στον εξοπλισμό των μαχητικών, ένα παράδειγμα είναι στα μαχητικά της ΤΗΚ που στην επέκταση του αλεξίπτωτου πέδησης είναι εγκατεστημένοι 2 RWR, ενώ στα ελληνικά υπάρχει μόνο ένας.

    Υπάρχει περίπτωση οι γείτονες να είναι σπάταλοι, ώστε να παραγγέλνουν τα αεροσκάφη με εξτρά συστήματα προειδοποίησης σκορπώντας άσκοπα χρήματα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν αλλού;

    Η μήπως η αναβάθμιση των παλαιότερων F-16 που ανακοινώθηκε είναι άσκοπα χρήματα, για να σπάνε πλάκα;

    Απάντηση
    • Theognostos

      @Gunslinger32

      Εάν ενα RWR δεν δύναται να γνωρίζει τι κάνει ένας Πατριώτης μαλλον τότε ούτε δύο. Επίσης RWR απο οτι θυμάμαι δεν γνωρίζει το ποθεν έσχες ενος IR….και δυσκολεύεται για συστήματα που λαμβάνουν περιοδικά TWS. Ολα φυσικά θεμα τεχνολογίας…και η τεχνολογία δεν σταματά…

      Οι πωλήσεις όπλων δεν ειναι μόνον θέμα χρηματων και εταιρειών αλλα και γεωστρατηγικής πολιτικής δηλαδή σε ποιό αρμα θα είναι δεμενο και εξαρτημένο ενα κρατος.

      Απάντηση
      • Nicolas

        Μια τα rwr που θεωρουνταν αχρηστα λιλια μια οι πετσοκομμενες ωρες πτησης κτλ έλλειψη ανταλλακτικων λογω αλογιστων περικοπων μια και η αδυναμια αναδιοργανωσης και γενικοτερη νοοτροπια.το ερωτημα είναι χωρις ηττοπαθεια που ειναι αυτη η υπεροχη που δαυκαλιζομαστε οτι εχουμε?οταν ο τουρκος εχει τα ιδια και καλυτερα υλικα μεσα τοσο στην μαχη οσο και στην εκπαιδευση και καλυτερη οργανωση εμεις πως ριμαστε καλυτεροι?

  2. Gunslinger32

    @Theognostos

    Παρόλο που υπάρχουν αδύνατα σημεία του συγκεκριμένου αισθητήρα, πρέπει να έχει λόγους που εγκαταστάθηκε στα αεροσκάφη, αλλιώς θα ήταν απλά ένα «μπιχλιμπίδι» με περιττά έξοδα. Αυτό ήταν όμως ένα απλό παράδειγμα, όχι αναγκαστικά το πιο σημαντικό σημείο στην ιστορία των αποφάσεων στους ελληνικούς εξοπλισμούς, αλλά ένα απο πολλά, για να επισημάνω την διαφορά νοοτροπίας/προσέγγισης στους σχεδιασμούς μεταξύ Τουρκίας – Ελλάδας.

    Υπάρχουν όμως άλλα πιο σημαντικά παραδείγματα όπου γίνεται ξεκάθαρο το μπάχαλο που επικρατεί στις μεθόδους επιλογών/αποφάσεων.

    Ένα σημείο είναι η αγορά νέων σύγχρονων υποβρυχίων και αρμάτων μάχης, χωρίς τα ανάλογα πυρομαχικά. Στην περίπτωση των αρμάτων μάχης, νομίζω ότι ακολούθησε αργότερα η αγορά σύγχρονων πυρομαχικών, άργησε όμως αρκετά. Ενώ στην πρώτη συνεχίζει να εκκρεμεί. Ειδικά στην περίπτωση των τορπίλων, οι γείτονες (αν θυμάμαι σωστά) υπερτερούν εδώ και αρκετά χρόνια, εφόσον έχουν εντάξει ήδη νέες σύγχρονες τορπίλες στο οπλοστάσιο του στόλου υποβρυχίων του τουρκικού ναυτικού(ενώ παράλληλα προχωράνε/αναπτύσσουν ένα εγχώριο πρόγραμμα).

    Άλλο ένα σημείο είναι η περίπτωση αντικατάστασης μονάδων επιφάνειας στο ΠΝ, όπου υπήρξαν διάφορες σκέψεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, αυτό το «swinging» απο ένα εθνικό πρόγραμμα/πλοίο σε ένα «γάλλο-αμερικανό-γερμανό-ιταλικό» πρόγραμμα οδήγησε συμπερασματικά στην διατήρηση των μονάδων που είναι σήμερα ακόμα σε υπηρεσία, χωρίς να υπάρχει μια πραγματικά ικανοποιητική λύση στον ορίζοντα.

    Η αρχική απόφαση για συμμετοχή στο πρόγραμμα του ευρωμαχητικού Typhoon, και η ακύρωση που ακολούθησε με την αλλαγή της κυβέρνησης προς όφελος μιας αμερικανικής εταιρίας, είναι άλλο ένα σημείο (και μια μεγάλη πατάτα, κατά την γνώμη μου) όπου φαίνεται ότι στην ελληνική πολιτική εφαρμόζεται μια μέθοδο «όπου φυσάει ο άνεμος» η ίσως πιο σωστά «ο τι να’ναι και όπου να’ναι», αυτό μόνο προγραμματισμός δεν λέγεται, για μεσοπρόθεσμα η μακροπρόθεσμα ούτε κάν συζήτηση με αυτή την νοοτροπία, εφόσον οι αποφάσεις «σούρτα-φέρτα» που αναφέρω σαν παραδείγματα στερούνται σοβαρότητας. Παρόλο που είμαι μακριά απο το σημείο να θεωρώ ένα ευρωμαχητικό μια «χαμένη μεγάλη ευκαιρία» για ένταξη ΝΜΑ στο οπλοστάσιο της ΠΑ, νομίζω ότι αυτό που συνέβει στην συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν απόδειξη ότι οι αποφάσεις στηρίζονται σε αρκετές περιπτώσεις στην μέθοδο «όπου φυσάει ο άνεμος», έτσι είναι επόμενο να υπάρχουν προβληματικές εξελήξεις, που επιβαρύνουν το ισοζύγιο ισχύς.

    Στο θέμα της «διπλωματίας των εξοπλισμών», είμαστε νομίζω επίσης σε λάθος δρόμο, με εξαίρεση την περίπτωση της αγοράς του αιώνα(παρόλο που υπάρχουν αρκετοί επικριτές της απόφασης στην συγκεκριμένη περίπτωση), στην οποία φρόντισαν να υπάρχει ένα είδος ανεξαρτησίας σε αντίθεση με τους απέναντι οι οποίοι επέλεξαν μια απόλυτη δέσμευση/εξάρτηση σε έναν προμηθευτή και χώρα(για μαχητικά αεροσκάφη), την οποία απόφαση προσπαθούν σήμερα να διορθώσουν(για το μέλλον), εφόσον αρχίζουν να νιώθουν τις συνέπειες και μια πλέον έντονη (αρνητική) επιρροή που έχει στον γεωπολιτικό τους προσανατολισμό, εφόσον αυτά συγκρούονται με αυτά των ΗΠΑ. Αυτό συμβαίνει επίσης στο Ιράκ που στρέφεται (μετά απο μια μικρή χρονική απόκλιση) πάλι στα ρωσικά συστήματα, εφόσον δεν επιθυμεί να χρειάζεται την έγκριση των ΗΠΑ για το που και πως θα χρησιμοποιεί τα όπλα που αγοράζει για σκληρό συνάλλαγμα απο μια ξένη χώρα.

    Για να μη παρεξηγηθώ, δεν υπονοώ ούτε προτείνω μια στροφή σε κινεζικά η ρωσικά μαχητικά, πιστεύω όμως ότι η ευρωπαϊκή αγορά είναι αρκετή σε ποιότητα, ώστε να μπορεί να μας προσφέρει την απαραίτητη πολιτική ανεξαρτησία αλλά και ευελιξία στον σχεδιασμό που χρειαζόμαστε για να παραμείνουμε «ανταγωνιστικοί» στο ισοζύγιο ίσχυς, όπως και στην πολιτική(μέχρι ένα σημείο εννοείται, επειδή μια απόλυτη ανεξαρτησία είναι ακόμα και για τις υπερδυνάμεις ουτοπική). Αυτό στηρίζεται σε αναφορές σχετικά με προτάσεις για ευρωπαϊκά προϊόντα, που θεωρούνται απο πόλους «μη ανταγωνιστικά» εξαιτίας του «υψηλότερων» εξόδων σε σύγκριση με προϊόντα απο τις ΗΠΑ, παρόλο που υπάρχουν σαφές ενδείξεις απο σχετικές αναφορές, ότι αυτή η θεωρία δεν στέκει γενικά.

    Χωρίς σοβαρό προγραματισμό και με άσκοπες σπατάλες(η με σκέψεις και επιλογές οπαδικής νοοτροπίας), δεν μπορεί να υπάρξει όμως λύση στο όλο πρόβλημα.
    Η αδιαφορία απο εκείνους που είναι να πάρουν αποφάσεις, είναι άλλο ένα θέμα.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Να προσθέσω και μία ακόμη υποτροπή της ελλαδικής «αντιλήψεως» περί εξοπλισμών,αυτήν του μοιράσματος της πίτας,ή και του φιλοδωρήματος προς ξένες χώρες μέσω της απευθείας αναθέσεως εξοπλιστικών προγραμμάτων για εξόφληση κάποιου «πολιτικού γραμματίου».(σάν να είμαστε Σαουδική Αραβία)
      Έτσι το 2007 παραγγέλθηκαν στην Ρωσία 450 ΒΜΡ-3 ως επιδότηση του αγωγού Μπουργκάς (Πύργου)-Αλεξανδρουπόλεως,λές και οι Ρώσσοι θα ζημιωνόταν από τον αγωγό,και πριν ακόμη δεσμευθεί και ο τρίτος συμβαλλόμενος,(Βουλγαρία).
      Τελικά οι Βούλγαροι απέρριψαν τον αγωγό,αλλά άν εμείς είχαμε προχωρήσει στην απόκτηση των (ακατάλληλων γενικώς) ΒΜΡ-3,θα είχαμε τώρα μείνει με αυτά ανά χείρας.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Αυτό με την απόκτηση των BMP-3, μου φαινόταν περισσότερο για επιθυμία ορισμένων παρά για ρεαλιστική πραγματοποίηση. Σε περίπτωση επιλογής ρωσικού άρματος μάχης στον διαγωνισμό που έγινε στο Λιτόχωρο, ίσως να είχε ρεαλιστικές πιθανότητες ένα ρωσικό ΤΟΜΑ στο ΕΣ, αλλά εφόσον πήγανε σε Λεοπάρντ χαράχθηκε μάλλον άλλη πορεία, μετά όμως ξέμειναν απο οικονομικούς πόρους και συνεπώς στα επίμαχα (για την εποχή μας) παπάκια.

        Προσωπικά με εντυπωσίασε και ένα Chally 2, αλλά επειδή ήμασταν ήδη χρήστες Λεοπάρντ, η επιλογή του νέου μοντέλου ήταν μάλλον επόμενη.
        Όχι ότι ήταν ανώτερο το αγγλικό, αλλά έκανε απλά καλή φιγούρα με την ελληνική παραλλαγή που παρουσιάστηκε εκείνη την εποχή. 😉

        @Nicolas

        Αυτό εφαρμόζεται ήδη(ίσως άθελα) στην ΠΑ, εφόσον μετά την αγορά του αιώνα εξελίχθηκε έτσι με την αγορά περισσότερων μαχητικών απο τις ΗΠΑ.
        Ή ανώτερη ποιότητα των Mirage 2000 απέναντι στα F-16, εμφανίζεται ειδικά στην αντοχή του υλικού, εφόσον στα αμερικάνικα χρειάστηκαν δομικές ενισχύσεις, ενώ στα γαλλικά οι αναβαθμίσεις περιορίστηκαν στα ηλεκτρονικά και στο λογισμικό των υπολογιστών του αεροσκάφους. Η ποικιλία των όπλων είναι επίσης ένα σημείο, εφόσον τα γαλλικά φέρουν όπλα που δεν είναι διαθέσημα για τα αμερικάνικα που απόκτησε η Ελλάδα. Ενώ οι Γάλλοι δεν φαίνεται να έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να πιστοποιήσουν και να αποδεσμεύσουν επιπλέον όπλα για γαλλικά μαχητικά που υπηρετούν στην ΠΑ.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ενδεχόμενη παράλληλη επιλογή ρωσικού άρματος + ΤΟΜΑ,μάλλον θα «αναχαιτιζόταν» από την λογική του μοιράσματος της πίτας,όπου τα μεγάλα κομμάτια δίνονταν σε εκείνους με την μεγαλύτερη πολιτική επιρροή,δλδ ΗΠΑ,Γερμανία,και Γαλλία.
        «Αυτό με την απόκτηση των BMP-3, μου φαινόταν περισσότερο για επιθυμία ορισμένων παρά για ρεαλιστική πραγματοποίηση.».
        Ίσως.
        Αλλά οι φωστήρες που χειρίστηκαν -όπως χειρίστηκαν- την υπόθεση,κατάφεραν να καταστήσουν τα ΒΜΡ-3 αντικείμενο παρεξηγήσεως με την Μόσχα.

        Σε ότι αφορά την επιλογή του Leo-2 ως συνέπεια της χρήσεως του Leo-1,αυτό δέν είναι υποχρεωτικά αναπόφευκτο.
        Πέραν του ότι γνωριζόμαστε με τον κατασκευαστή,τα δύο άρματα έχουν ελάχιστα κοινά : τον θερμικό απεικονιστή WBG-X,τα πολυβόλα,ίσως τους ασυρμάτους,και ήσσονος σημασίας απάρτια όπως φώτα και επισκόπια θυρίδων.
        Αλλά στην επιλογή του Leo-2 βάρυναν πολλά κριτήρια διαχειριστικής φύσεως,σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές.
        Ένα κριτήριο ήταν και η συμβατότητα της ενδιάμεσης λύσεως,(τα μεταχειρισμένα δηλαδή) με τα άρματα νέας παραγωγής,όπου τα Leo-2A4 παρουσίαζαν την μεγαλύτερη ομοιότητα με τα Leo-2HEL όπως κινητήρας,σύστημα κυλίσεως,και οπλισμός.
        Ο οπλισμός δέν ήταν ακριβώς ίδιος,αφού τα -HEL έφεραν μακρύκαννο πυροβόλο με ενισχυμένους αναστολείς Κ-900 αντί των Κ-600,αλλά μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κοινά πυρομαχικά.
        Σε αντίστιξη,το Leclerc δέν έδινε μεταχειρισμένα αρχικά,ενώ όταν οι Γάλλοι το «συζητούσαν»,τα δικά τους έφεραν διαφορετικούς κινητήρες και κιβώτια από το άρμα που αξιολογήθηκε στο Λιτόχωρο,τα Challenger-1 έφεραν διαφορετικα πυροβόλα από τα Challenger-2,που χρησιμοποιούσαν διαφορετικά πυρομαχικά,κ.ο.κ.

      • Gunslinger32

        Στην προκειμένη περίπτωση αναχαιτίστηκαν και οι 2 περιπτώσεις όπως φαίνεται, εφόσον απέφυγαν γενικά μια επιλογή σύγχρονου υλικού απο την Ρωσία για το ιππικό στον ΕΣ. Οι ίδιοι φωστήρες δεν φρόντισαν μόνο για να γίνει αυτή η περίπτωση αντικείμενο παρεξήγησης με την Μόσχα, αλλά το εφάρμοσαν με την ίδια ακρίβεια και «επιτυχία» στην περίπτωση με το «προσύμφωνο» για τα ευρωμαχητικά, όπου αιφνιδίασαν τον εκπρόσωπο της εταιρίας με την ανακοίνωση για τα γεράκια, ώστε αυτός να τραπεί σε άτακτη φυγή απο την Αθήνα(όπου ήταν το γραφείο της εταιρίας). Αυτό σημαίνει συνέπεια στα στραβοπατήματα και στις χαζομάρες. Όχι επειδή απέφυγαν τα ρωσικά άρματα η τα ευρωπαϊκά μαχητικά, αλλά επειδή απέκτησαν φήμη αναξιοπιστίας, η οποία δεν ήταν και χρήσιμη για την εποχή της χρεοκοπίας και των μνημονίων που ακολούθησε.

        Προσωπικά όμως θεωρώ την παρεξήγηση/αντίδραση της Μόσχας η των ευρωπαίων ως υπερβολική αντίδραση, εφόσον όλοι πήραν το μερίδιο τους, η Μόσχα πούλησε στην Ελλάδα τα «Ζούμπρ» και αντιαεροπορικά συστήματα, ενώ οι Γερμανοί τα υποβρύχια και τα άρματα μάχης, έτσι μοιράστηκε για άλλη μια φορά η πίτα, ώστε να μην υπάρχουν παράπονα. Ακόμα και απο πλευράς ΗΠΑ που χάρηκαν ιδιαίτερα με τα συμβόλαια για τα μαχητικά, όπως και οι Γάλλοι που πρόσφεραν τα Mirage 2000 με το πακέτο νέων όπλων.

        Στην επιλογή των Λεοπάρντ προφανώς εντυπωσίασε το συνολικό πακέτο και όχι η γνωριμία απο προηγούμενα προγράμματα. Απο αυτά που θυμάμαι στις αναφορές που παρακολουθούσα εκείνη την εποχή με ενδιαφέρον, ήταν οι εντυπωσιακές επιδόσεις που έδειξε το Λεοπάρντ στην αξιολόγηση στο Λιτόχωρο, ο λόγος που επιλέχθηκε απο την επιτροπή. Η γαλλική πρόταση με αυτόματο γεμιστή, όσο και η αγγλική με το πυροβόλο που είχε στην αξιολόγηση εκείνη την εποχή, δεν πρόσφεραν αυτά που θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις που είχε ο ΕΣ απο το μελλοντικό άρμα μάχης.
        Οι ίδιοι οι Άγγλοι αργότερα απόφασισαν, αν ειναι σωστές οι πληροφορίες, για εγκατάσταση του γερμανικού πυροβόλου στο Chally 2, εφόσον προσφέρει ανώτερες επιδόσεις (η καλύτερα αποτελέσματα στην διάτρηση) απέναντι στις σύγχρονες θωρακίσεις(χωρίς να είναι αναγκαία η χρήση «ενισχυμένων» πυρομαχηκών).

        Η περίπτωση με τα άρματα μάχης που αξιολογήθηκαν στο Λιτόχωρο, όπως παλαιότερα η περίπτωση με την επιλογή των ολλανδικών φρεγατών, ήταν ίσως οι πιο πετυχημένες επιλογές αμυντικού υλικού στην νεότερη ιστορία των ελληνικών αμυντικών εξοπλισμών. Οι περισσότερες υπόλοιπες περιπτώσεις άφησαν στην καλύτερη περίπτωση «μεικτές εντυπώσεις», σε όσους παρακολουθούν αυτές τις εξελήξεις.

      • Ανεπάγγελτος

        «ως επιδότηση του αγωγού Μπουργκάς (Πύργου)-Αλεξανδρουπόλεως,λές και οι Ρώσσοι θα ζημιωνόταν από τον…»
        -Πέρα από τις αερολογίες… ο ένας Ρώσος θέλει ένα σίγμα , οι πολλοί πόσα ;
        Άμα δεν έχει πολλούς τόνους θα έχει πολλά σύμφωνα ;

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Tελικά,το να μοιράζεσαι την ζωή σου με τον εαυτό σου είναι μια κόλαση,έτσι δέν είναι;

        ΥΓ:δέν σου φτάνουν πλέον τα μιλιγκράμ,έ;

  3. Theognostos

    @Gunslinger32 & Nikolas

    Αλλο η πολιτικη βούληση και αλλο η τεχνικη δυνατότητα ενος συστήματος.

    Το πρόβλημα ειναι περαν του πολιτικού και οικονομοτεχνικο. Η τεχνολογική δομή καθε συστήματος, το οποίο σύστημα πρεπει να δείξει την αξιοτητα του έναντι του κόστους αξιολογείται (πρεπει να αξιολογείται χωρίς πάθος) ώστε να υπάρχει οσο το δυνατόν αντικειμενική απόφαση. Οτι απόφαση ομως παρθεί (όπως παραδείγματα προαναφέρθηκαν εξ υμών επισης και απο τον ΑΧΕΡΩΝ) εαν η πολιτεία λέει οχι (βλεπε εκλεγμένη κυβέρνηση) τότε δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Η περιπτωση του Θεμιστοκλή ειναι ενδεικτική όπου οι μεν ηθελαν να μοιράσουν τον πλούτο των Αθηνών στους Αθηναίους (φαε λαέ λεφτα υπάρχουν να τα φαμε μαζί) ενω ο Θεμιστοκλής ηταν κάθετος οτι υπήρξε μεγαλη ανάγκη για αναδιάρθρωση του στρατου και καινούργιες τριήρεις. Ευτυχώς οταν μετρήθηκαν οι ψήφοι η σωστη απόφαση κέρδισε. Εαν δεν είχαν δουλέψει για το μέλλον η Περσία θα ειχε κατακτήσει υποδουλώσει το Ελληνικό Πνεύμα με άγνωστες ιστορικές συνέπειες.

    Δεν υπάρχει αμφιβολία οτι συστήματα αυτοπροστασίας ειναι αναγκαία και οτι χρειάζονται απαντήσεις σε φλέγοντα θέματα. Ως τότε ετσι και τώρα η Ελλάς ευρίσκεται μπροστά σε κινδύνους μόνον που ο πληθυσμός δεν εχει κατανοήσει τους κινδύνους εσωτερικούς και εξωτερικούς (ισως πολλοί έχουν και το σκεπτικό της ηττοπάθειας οτι πλεον είναι αργά ομως καλιο αργά παρα ποτέ) και οταν ψηφίσει πάλι ισως αντι για Θεμιστοκλή πεσει στην παγίδα για μοιρασμο του πλουτου οσο πενιχρος και εαν είναι.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: