Ο X-555, ως πιο σύγχρονος πύραυλος, διαθέτει ένα συμπληρωματικό σύστημα καθοδήγησης πυραύλων, ένα οπτικο-ηλεκτρονικό σύστημα, διόρθωσης της πορείας και δορυφορικής πλοήγησης. (Φωτογραφία: rbth)

Το περασμένο Σαββατοκύριακο (18-19 Αυγ) έγιναν αεροπορικές επιδείξεις, στο πλαίσιο των εορτασμών για την εκατονταετηρίδα της ρώσικης Πολεμικής Αεροπορίας. Πάνω από εκατό αεροσκάφη διέσχισαν τον ουρανό πάνω από το αεροδρόμιο στην πόλη Ζουκόβσκι, στα προάστια της Μόσχας. Από αυτά όμως, πολύ λίγες ήταν οι νέες εκδόσεις μαχητικών αεροπλάνων. Όπως για παράδειγμα τα εκσυγχρονισμένα στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-160, το πολλά υποσχόμενο και πολύ-λειτουργικό μαχητικό πέμπτης γενιάς Τ-50, το βομβαρδιστικό Su-34, τα τροποποιημένα καταδιωκτικά Su-35 και MiG-35, το εκπαιδευτικό Yak-130, τα ελικόπτερα Mi-28N και Ka-52. Ο αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, Βίκτορ Μποντάρεφ, υποσχέθηκε ότι μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους, οι ρώσικες Ενοπλες Δυνάμεις θα παραλάβουν περισσότερα από 180 καινούργια αεροσκάφη και ελικόπτερα. Σημειώνεται ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει δεσμευθεί πως μέχρι το 2020 η Πολεμική Αεροπορία θα αποκτήσει ένα νέο στόλο από 600 σύγχρονα αεροσκάφη και πάνω από χίλια ελικόπτερα.

Τα αεροπλάνα και ελικόπτερα φυσικά χρειάζονται και τον αντίστοιχο οπλισμό. Χωρίς αυτόν είναι απλά, ιπτάμενα μηχανήματα. Και οι απαιτήσεις του συγχρόνου πολέμου έχουν πολλές και ποικίλης μορφής απαιτήσεις για τα οπλικά συστήματα που θα πρέπει να «κουβαλούν» τα αεροπλάνα. Πυραυλικά συστήματα, βόμβες, βλήματα, εξοπλισμός σκόπευσης και καθοδήγησης στο στόχο. Και όλη η διαδικασία προσέγγισης και επιτυχούς στόχευσης θα πρέπει να γίνεται λαμβάνοντας υπόψη την αντιαεροπορική δυνατότητα του εχθρού, ή όπως λένε οι στρατιωτικοί, εκτελώντας αποστολές στην περιοχή δράσης της αεράμυνας του εχθρού. Πώς μπορεί να επιτευχθεί η ελαχιστοποίηση του κινδύνου; Απλά, δημιουργώντας πυραύλους που μπορούν να πετάξουν κατευθυνόμενοι προς τον στόχο, από απόσταση μεγαλύτερη των 400 – 500 km (δραστική ζώνη της αντιαεροπορικής άμυνας). Στην περίπτωση αυτή, ο πύραυλος, θα πρέπει να έχει υποηχητική, ή καλύτερα υπερηχητική, ή ακόμα καλύτερα υπερ-υπερηχητική ταχύτητα. Και να διαθέτει, φυσικά, τα χαρακτηριστικά των «πυραύλων Cruise (Κρουζ)», με δυνατότητα ελιγμών σε χαμηλό υψόμετρο, πετώντας πολύ κοντά στο έδαφος, και ακολουθώντας το ανάγλυφο της περιοχή.

Οι ρώσικοι «Κρουζ»

Τέτοιοι πύραυλοι υπάρχουν σήμερα στην ρώσικη Πολεμική Αεροπορία. Όπως οι δύο τύποι «πυραύλων Κρουζ» για τα στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-95MS και Tu-160, που κατασκευάστηκαν στο εξειδικευμένο εργοστάσιο «Raduga», στην πόλη Ντούμπνα (κοντά στην Μόσχα). Είναι οι πύραυλοι X-55 και X-555. Ο πρώτος μπορεί να μεταφέρει πυρηνική κεφαλή, και ο δεύτερος, συμβατική. Επιπλέον, το βεληνεκές αυτών των πυραύλων, όπως και των αμερικάνικων AGM-86 και AGM-129 Tomahawk, είναι στα όρια των 3.000 χιλιομέτρων. Είναι εξοπλισμένα με αυτόνομο σύστημα καθοδήγησης, έχουν δυνατότητα προσαρμογής της πορείας τους, ανάλογα με το ανάγλυφο του εδάφους. Η πορεία έχει ενσωματωθεί στο σύστημα του πυραύλου πριν από την εκτόξευση, και στο πρόγραμμα που το οδηγεί στο στόχο περιλαμβάνεται αναλυτικός 3D χάρτης του εδάφους και της διαδρομής. Επιπλέον, το σύστημα καθοδήγησης/πλοήγησης του πυραύλου έχει πρόγραμμα εκτέλεσης σύνθετων ελιγμών για την αντιμετώπιση των αντίμετρων και την αναχαίτιση του.

Ο X-555, ως πιο σύγχρονος πύραυλος, διαθέτει ένα συμπληρωματικό σύστημα καθοδήγησης πυραύλων, ένα οπτικο-ηλεκτρονικό σύστημα, διόρθωσης της πορείας και δορυφορικής πλοήγησης. Αν ο «55» έχει δείκτη απόκλισης από το στόχο του τα 100 μέτρα (για μια πυρηνική κεφαλή, μια τέτοια απόκλιση δεν έχει καμία απολύτως σημασία), τότε ο «555» έχει μόνο 20 μέτρα (για μια κεφαλή με εμπρηστικά βλήματα και βομβίδια διασποράς, βάρους 350 – 400 κιλών, είναι απλά σαν να σημαδεύεις σε σημείο λίγο πάνω από το κέντρο του στόχου).

Νέος, υπερσύγχρονος πύραυλος

Παρ όλα αυτά, ακόμη και αυτοί οι «σοφιστικέ» πύραυλοι «Κρουζ», δεν μπορούν να ανταποκριθούν πλήρως στις συνεχώς αυξανόμενες, χάϊ – τεκ απαιτήσεις των στρατιωτικών. Ο πρώτος αναπληρωτής υπουργός Άμυνας της Ρωσίας, Αλεξάντρ Σουχορούκοφ, σε πρόσφατη συνέντευξη Τύπου στην Μόσχα, αναφέρθηκε στη δημιουργία ενός νέου στρατηγικού πυραύλου μεγάλου βεληνεκούς. Δεν εξήγησε όμως, ποια θα είναι τα χαρακτηριστικά του.

Οι πληροφορίες στον Τύπο για τον πύραυλο αυτό είναι ελάχιστες. Αν και είναι γνωστό ότι οι μηχανικοί του εργοστασίου «Raduga» είχαν προσπαθήσει ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 να κατασκευάσουν στρατηγικούς υπερυπερηχητικούς πυραύλους. Το «πολιτικό ανάλογο» του πυραύλου, προορίζονταν κυρίως για ερευνητικούς σκοπούς (στην μελέτη του χώρου που είναι τα όρια ατμόσφαιρας – διαστήματος). Ο πύραυλος, παρουσιάστηκε σε διεθνείς εκθέσεις με το όνομα «Burlak». Σχεδιάστηκε από ομάδα, επικεφαλής της οποίας ήταν ο γενικός σχεδιαστής και δημιουργός του X-55, Ίγκορ Σελέσνεφ. Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και την έλλειψη χρημάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το project δεν συνεχίστηκε. Είναι πολύ πιθανό, οι σχεδιαστές να ξεκίνησαν να δουλεύουν πάνω στο ίδιο έργο.

Το project ,αφορά σήμερα στους πυραύλους με τις κωδικές ονομασίες, Χ-101 και X-102. Η πρώτη εκδοχή για πυρηνικές κεφαλές και η δεύτερη για συμβατικές. Η ισχύς των πυρηνικών κεφαλών υπολογίζεται σε 180 -200 κιλοτόνους. Το βεληνεκές, αγγίζει τα 5.500 χιλιόμετρα. Για να έχει όμως αυτές τις δυνατότητες, το βάρος εκτόξευσης των πυραύλων έφτασε να είναι 700 – 800 κιλά, αν και το βάρος της κεφαλής παρέμεινε στα ίδια επίπεδα (400 – 410 κιλά). Οι αλλαγές στο σχεδιασμό, με την προσαρμογή ενός νέου κινητήρα και ενός προηγμένου συστήματος πλοήγησης, αύξησε την μέγιστη ταχύτητα που έφτασε τα 950 – 970 χιλιόμετρα ανά ώρα.

Το 2010, τα δημοσιεύματα του Τύπου για τον πύραυλο X-101 ήταν με θετικά σχόλια για τις προοπτικές του συστήματος. Είναι βέβαια κατανοητό ότι για να εξοπλιστούν τα αεροσκάφη μεγάλης ακτίνας δράσης με πυραύλους απαιτούνται καινοτομίες. Η πιο σημαντική καινοτομία είναι η αντικατάσταση ή ο εκσυγχρονισμός του συστήματος ελέγχου πυραύλων των αεροσκαφών. Επιπλέον, επειδή το Tu-95MS δεν μπορεί να μεταφέρει το νέο πύραυλο, χρειάζονται ειδικοί μηχανισμοί για την προσαρμογή τους στις πτέρυγες, όπως σε φωτογραφίες του Tu-95MS που εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο, με συνολικά οκτώ πυραύλους Χ-101 να είναι προσαρμοσμένοι σε φορείς των τεσσάρων, κάτω από τα φτερά.

Σήμερα, το Tu-95MS μπορεί να μεταφέρει μόνο έξι ρουκέτες Χ-55/555, εντός της ατράκτου. Όσο για το Tu-160, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία που έχουμε για τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, μπορεί εύκολα να μεταφέρει ένα πλήρες φορτίο δώδεκα πυραύλων. Δεν μπορούμε ακόμα, να πούμε με ακρίβεια για τα χαρακτηριστικά του νέου πυραύλου. Η υπόθεση ότι αυτός είναι το project X-101, ή η συμβατική του έκδοση, Χ-102, δεν έχει επιβεβαιωθεί επίσημα. Μέχρι στιγμής, είναι μόνο μια εκδοχή. Την Άνοιξη του 2012, ο υπουργός Άμυνας, Ανατόλι Σερντιουκόφ, δήλωσε ότι εντάχθηκε στις Ενοπλες Δυνάμεις, ένας νέος στρατηγικός πύραυλος Κρουζ, που εκτοξεύεται από αεροπλάνο. Είναι πιθανό ότι ένας αριθμός πυραύλων που μελετάμε στο παρόν άρθρο, στάλθηκε στη στρατηγική Αεροπορία για δοκιμές, για εξοικείωση των πληρωμάτων και του προσωπικού εδάφους με τα νέα όπλα. Κοντολογίς, για πιλοτική λειτουργία. Αλλά πόσο αξιόπιστη είναι η άποψη μας, μόνο ο χρόνος θα το δείξει…

Νέα πυρηνικά υποβρύχια για το ρωσικό Πολεμικό Ναυτικό

Διαβάστε επίσης Νέα «Χάϊτεκ ασπίδα αντιπυραυλικής άμυνα

Το αρθρο είναι αναδημοσίευση απο το δικτυακό τόπο «Η Ρωσία Τωρα»

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: