Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

O στρατός της Δανίας, από το 2002, συμμετέχει στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) Operation Enduring Freedom στο Αφγανιστάν με στρατιωτική δύναμη δύναμη πεζικού, όπως επίσης και μ’ έναν ουλαμό τεσσάρων αρμάτων μάχης Leopard 2 A5 DK για την αντιμετώπιση των Ταλιμπάν.

Οι εμπειρία των Δανών αρματιστών ήταν πολύ σημαντική για την περαιτέρω εξέλιξη του προγράμματος του άρματος Leopard, κάτι το όποιο εκμεταλλεύτηκε από την πρώτη στιγμή της αποστολής των αρμάτων στο Αφγανιστάν η κατασκευάστρια εταιρεία με έδρα το Μόναχο, Krauss-Maffei Wegmann (KMW), η οποία εγκατέστησε στο στρατόπεδο της Δανέζικης αποστολής ένα τεχνικό κλιμάκιο διαθέσιμο επί 24ωρου βάσεως. Η αποστολή του τεχνικού κλιμακίου είναι η παροχή υποστήριξης και επισκευών σε βλάβες που δεν μπορούν να επισκευαστούν (βλέπε φωτογραφία) από τη στρατιωτική δύναμη και απαιτούν, τις περισσότερες φορές, την μεταφορά του άρματος στο εργοστάσιο βάσης, πράγμα ασύμφορο για τα δεδομένα της αποστολής.

Οι αποστολές που εκτελεί ο ουλαμός των Leopard 2A5 DK, είναι η ασφάλιση των οχηματοπομπών και οι επιχειρήσεις υποστήριξης του Βρετανικού και Δανέζικου Πεζικού.

Μερικά χρήσιμα συμπεράσματα που αποκόμισε η δανέζικη αποστολή αρμάτων στο Αφγανιστάν -όσο αφορά την χρήση του Leopard 2 σε αφιλόξενες περιοχές όπως το Αφγανιστάν, το οποίο έχει μεγάλες εκτάσεις με έρημους, πεδιάδες και βραχώδεις περιοχές και τα 2/3 του εδάφους να καλύπτονται από ψηλά βουνά με μέσο υψόμετρο τα 2000 μέτρα – ήταν πρωτόγνωρα διότι το Leopard 2 ως στιγμής δεν έχει εμπλακεί σε πραγματικές μάχες, σε αντίθεση με τον “αντίπαλο” του, το Αμερικάνικο M1 Abrams.

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Η αλήθεια είναι ότι το Leopard 2 A5 DΚ δεν έχει απέναντι του ένα τακτικό στρατό όπως αυτόν του Ιράκ, με όλες τις ελλείψεις του, που αντιμετώπισαν τα Αμερικάνικα M1 Abrams στο Πόλεμο του Κόλπου το 1990-91 εναντίον του Ιράκ με την επιχείρηση “Καταιγίδα της Ερήμου” .

Το Leopard 2 είχε ν’αντιμέτωπίσει την υπερβολική ζεστή (+50°C) με αποτέλεσμα να “δοκιμάζονται” οι αντοχές του κλιματισμού, τα λαστιχένια πέλματα της ερπύστριας, τα οποία μετά από 40 με 50 χιλιόμετρα κίνησης στις βραχώδεις περιοχές και σε συνδυασμό με την υψηλή ζέστη, εμφάνιζαν μεγάλη δείκτη φθοράς και ήθελαν τακτική αντικατάσταση, άλλο πρόβλημα ήταν η αποθήκευση των βλημάτων του άρματος, η λύση των κοντείνερ κρίθηκε επισφαλής.

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

Η σκόνη που σήκωναν οι, συνηθισμένες για τα δεδομένα του Αφγανιστάν, ανεμοθύελλες ήταν ένα ακόμα μεγάλο πρόβλημα για τα φίλτρα εισαγωγής αέρος στον κινητήρα, έπρεπε να καθαρίζονται με υπό πίεση αέρα κάθε 100 χιλιόμετρα. Η σκόνη δημιουργούσε επίσης πρόβλημα στα οπτικά του πληρώματος, ιδιαίτερα στα όργανα του κυρίου σκοπευτικού του πυροβολητή και αρχηγού πληρώματος όπως και στη κάννη του λειόκανου πυροβόλου των 120 χιλιοστών, όπου για την αποφυγή εισόδου της σκόνης κρίθηκε υποχρεωτική η τοποθέτηση προστατευτικού καλύμματος κάννης πριν από κάθε κίνηση του άρματος.

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Μια θλιβερή διαπίστωση ήταν η ανακάλυψη της τρωτότητας του δαπέδου του άρματος στους μη αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (IED).
Τις περισσότερες φορές που ένα Leopard 2 A5 DK ήρθε αντιμέτωπο με ενα IED το θύμα ήταν ο οδηγός του άρματος.
Διαπιστώθηκε ότι η θυρίδα διαφυγής του άρματος σε κάποιες εκρήξεις δεν άντεχε την δύναμη της έκρηξης με αποτέλεσμα να εκτοξευτεί προς το εσωτερικό του άρματος και να συνθλίψει τον οδηγό. Αυτό οδήγησε στην τοποθέτηση επιπλέον ενίσχυσης στη θυρίδα και ειδικού καθίσματος απορρόφησης κραδασμού έκρηξης στα πρότυπα του επίπεδου αναβάθμισης TUSK του άρματος M1A2 Abrams.

Οι επιχειρήσεις των Δανών στο Αφγανιστάν με  του Leopard 2A5 Dk απέφεραν και πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη του άρματος σε εδάφη και καιρικές συνθήκες όπως του Αφγανιστάν.

Μια από αυτές ήταν η επιθυμία των Δανών να τοποθετηθεί θερμικό περισκόπιο στον οδηγό ώστε να βλέπει καλύτερα κατά την διάρκεια κίνησης σε ανεμοθύελλα, με το οποίο είναι εξοπλισμένο το M1 Abrams με το πακέτο αναβάθμισης TUSK.

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2 A5 DK στο Αφγανιστάν, το άρμα πάτησε ένα αυτοσχέδιο εκρηκτικό μηχανισμό (IED) που έχει καταστρέψει τον 3ο και 4ο δεξιό εδαφικό τροχό όπως και την ερπύστρια. (militaryphotos.net)

Το άρθρο αυτό δεν έχει την πρόθεση να μειώσει την ικανότητα και τις δυνατότητες του  άρματος μάχης Leopard 2 έναντι του M1 Abrams, επιθυμία μου είναι να καταγράψω αυτά που έμαθα κατά την διάρκεια συνομιλίας στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, κατά την αποστολή μου στο Αφγανιστάν, μ’ ενα Δανό στρατιώτη πλήρωμα άρματος Leopard 2 A5 Dk.

Όσο και να προχωρήσει η τεχνολογία, ο παράγοντας πεδίο της μάχης θα είναι πάντα ο «μεγάλος κριτής» στην ανάπτυξη και εξέλιξη ενός οπλικού συστήματος τελευταίας τεχνολογίας.

Πυροβολητής

Άρμα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Ακινητοποιημένο άρμα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρματα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

Άρμα μάχης Leopard 2A5 DK στο Αφγανιστάν (patriotfiles.com)

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Mr_im7srthM]

15 Σχόλια

  1. Hermes

    Να θυμίσω ότι στο Αφγανιστάν επιχειρούν και Μ1Α1 των Αμερικανών Πεζοναυτών. Ας θυμηθούν οι επικριτές του αμερικανικού άρματος, τις επικρίσεις για τον κινητήρα του, τις ερπύστριες του κτλ. Συνήθιζαν όλοι να φέρνουν ως παράδειγμα το Leo-2 και τα ανώτερα του χαρακτηριστικά. Στον ελληνικό ειδικό τύπο όμως αυτά τα στοιχεία δεν βγαίνουν. Τυχαίο; αυτό που βλέπουμε είναι αναλύσεις ειδικών και διαφόρων άσχετων διπλωματικών υπάλληλων που διαρρεόμουν όλως τυχαίως από έγκυρους δημοσιογράφους. Κάποιος μιλούσε παλιά για την θυρίδα διαφυγής που είναι το απόλυτο πλεονέκτημα του γερμανικού άρματος σε σχέση με τα αμερικάνικα και αγγλικά άρματα που δεν την είχαν. Στο Αφγανιστάν βλέπουμε ότι αυτήν η θυρίδα, έχει κοστίσει την ζωή στους οδηγούς όταν το όχημα δέχεται επίθεση από IED. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισαν και οι Καναδοί οι οποίοι έστειλαν την έκδοση Leo-2A6M που ως γνωστόν είναι εφοδιασμένη με αντιναρκική θωράκιση.

    Απάντηση
    • Δούκας Γαϊτατζής

      Η αλήθεια είναι ότι το Leopard 2 είναι ένα άρμα που διαθέτει εξαιρετικά προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα (παραδείγματος χάριν το ΣΔΕΕΠ Ηνίοχος), τρομαχτική ισχύ πυρός, μεγάλη ιπποδύναμη σε σχέση με το «πρόγονο» του Leopard 1, και φυσικά για τα Ελληνικά δεδομένα, όπου περίπου πριν δέκα χρόνια το πιο σύγχρονο άρμα μάχης στο οπλοστάσιο του Ελληνικού Στρατού ήταν το Leopard 1A5 και το Μ-48 MOLF (με το «πανάρχαιο» σκάφος και πύργο άλλα το ΣΕΠ -MOLF που διαθέτει είναι εφάμιλλο του ΕMES-18 του Leo 1A5), τίποτα περισσότερο.

      Για μένα, και μόνο που Leo2 HEL διαθέτει το ανεξάρτητο ηλεκτρικά κινούμενο θερμικό περισκόπιο του αρχηγού PERI, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα Hunter-Killer, είναι ένα άρμα που με ενα καλά εκπαιδευμένο πλήρωμα, μπορεί να κάνει πολύ μεγάλη ζημία σε όποιον τολμήσει να του κουνηθεί, αλλά του δίνω ένα μειονέκτημα, το μειονέκτημα είναι ότι το Leopard 2 δεν έχει πολεμήσει σε γενικευμένες επιχειρήσεις.
      Δεν έχει δοκιμαστεί, αυτό φάνηκε και στο παραπάνω κείμενο.
      Χρήζει περαιτέρω εξέλιξης βάσει των καταστάσεων που αντιμετωπίζει στο πεδίο των μαχών, όπως, φυσικά, όλα τα οπλικά συστήματα, απλά το M1 είναι πιο μπροστά σε αυτό τον τομέα.

      Τώρα γιατί κρύβουν τις διαπιστώσεις τους σχετικά με τις αστοχίες και φθορές που παρατηρούνται στο Leo 2; Γιατί το χρήμα κινεί τα πάντα, κυνικό μεν αλλά είναι αλήθεια.

      Απάντηση
  2. Kirillos

    Ολα τα οπλικα συστηματα εξελισονται και διορθωνουν τις αδυναμιες τους κατα κυριο λογω απο τις πολεμικες εμπειριες. Χωρις να θελω να μειωσω την αξια των LEO 2, αυτος ειναι ο λογος, κατα την αποψη μου, που το Μ1 ειναι καλυτερο.

    Απάντηση
  3. AXEΡΩΝ

    Ὄλοι οἱ τύποι ἀρμάτων ἔχουν τις ἰδιαιτερότητες τους,ὅπου ὑπερέχουν ἤ μειονεκτοῦν σε σύγκριση με τον ἀνταγωνισμό.
    Στην μακρά εἰρηνική περίοδο,ὅπως στην Εὐρώπη του ψυχροῦ πολέμου, ὅλοι λατρεύουν το εὐκολοσυντήρητο ὑλικό,ὅλοι ἀγοράζουν το πολιτικά και οἱκονομικά βολικώτερο (ἤ ἀπλῶς το δέχονται ὡς βοήθεια).
    Στην μακρά πολεμική περίοδο,ὅπως στον Β΄ΠΠ,ἰσχύουν ὅλα τα ἀνωτέρω,ἀλλά,ἐπιπροσθέτως,ὅλοι θέλουν και το πιό ἐπιβιώσιμο ὑλικό.
    Ὅλα αὐτά ὅμως,σπανίως συνδυάζονται σε πλήρη ἔκταση,ἑνὼ λόγοι βιομηχανικῆς ἀνεπάρκειας ἔχουν σχεδόν πάντα ὀδηγήσει στην συνέχιση παραγωγῆς ἀνεπαρκοῦς ὑλικοῦ,παράλληλα με την παραγωγή ἀνώτερου ὑλικοῦ,και εἰς βάρος της τελευταίας,ἀλλά και εἰς βάρος της τυποποιήσεως.
    Τόσο στην εἰρήνη,ὅσο και στον πόλεμο,μετράει ἡ μεγάλη εἰκόνα,ἀλλά αὐτή,ὅσον ἀφορᾶ τα ἄρματα, δέν εἶναι δυνατόν να ἐξαχθεί με βεβαιότητα ἀπό ἑμπειρίες «εἰρηνευτικῶν» ἀποστολών,ὅπου δέν ὑπάρχουν ἀντίπαλα ἄρματα,πυροβολικό ἤ ΛΑΤ,ἀλλά ἑνέδρες με αὐτοσχέδιες ἐκρηκτικές παγιδεύσεις,(IED),RPG,μολότωφ,ἀκόμη και χειροβομβίδες ἀπό τις ἀνοιχτές θυρίδες ἀρχηγοῦ και γεμιστή.
    Καταστάσεις δηλαδή,για τίς ὁποίες πολύ λίγο ἑνδιαφέρθηκαν οἱ σχεδιαστές στα τέλη της δεκαετίας του ΄70.
    Ἒπί ψυχροῦ πολέμου,και λίγο μετά το τέλος του,ἡ μέγιστη πρόκληση για τους ἀρματιστές του ΝΑΤΟ στην κεντρική Εὐρώπη,ὅπου συνωστιζόταν οἱ κορυφαίοι τύποι ἀρμάτων των χωρῶν-μελῶν,ἦταν το τρόπαιο του Καναδικοῦ Στρατοῦ,Canadian Army Trophy,ἀγώνας εὐστοχίας ουσιαστικά,ὅπου το Λέοπαρντ-2 τόσο του Γερμανικοῦ,ὅσο και του Στρατοῦ των Κάτω Χωρῶν κέρδισαν τις περισσότερες διοργανώσεις.
    Το 1991 ἦλθε ὁ δεύτερος πόλεμος του Κόλπου,ὅπου το Μ1 καρπώθηκε δόξα που στο μεγαλύτερο μέρος δέν του ἀνήκε,ἐπειδή ἔδρασε κάτω ἀπό καθαρό οὐρανό,χωρίς ἀπό ἀέρος ἀπειλές δηλαδή,με τα Α-10 και ΑΗ-64 να σκουπίζουν μπροστά ἀπό τους ἄξονες προελάσεως και με ἀντίπαλο ἀποδιοργανωμένο και ὑποεξοπλισμένο.
    Παρ΄ὅλα αὐτά,σε ὅλη την διάρκεια της δεκαετίας του ΄90,το Μ1 ἐπιλέχθηκε,ἤ μᾶλλον ἀγοράστηκε μόνο ἀπό τους «εὐγνώμονες» Σαουδάραβες και Κουβεϊτιανούς,οἱ ὁποίοι ὅμως δέν μποροῦσαν οὔτως ἤ ἄλλως να ἐξασφαλίσουν ἄδεια ἐξαγωγὴς του Λέοπαρντ-2,ἑνὼ μέχρι στιγμῆς,το μισό ΝΑΤΟ ἔχει κάποια παραλλαγή του Λέο-2, κανένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ δέν ἔχει ἀγοράσει το Ἄμπραμς,και σημειωτέον,ἄν ἀποκτηθεί ἀπό την Ἑλλάδα (μακάρι),θα εἶναι στο πλαίσιο κάποιας βοηθείας,και ὅχι ἑμπορικῆς δοσοληψίας.
    Στα τέλη του 1984,ἀρχές 1985,βρισκόταν σε ἐξέλιξη (ὑποτίθεται) πρόγραμμα ἀξιολογήσεως νέου ἄρματος,με ἐξεταζόμενους τύπους το Λέοπαρντ-2,το Μ60Α3,το Βίκερς Μκ-3 που ἦταν βελτίωση σχεδίου του ΄60,και ἄν θυμᾶμαι καλά,το ἰταλικό OF-40,παράγωγο του Λέοπαρντ-1.
    Πρακτικῶς,δηλαδή,ὁ διαγωνισμός θα μποροῦσε,με τεχνικά κριτήρια,να ἀναδείξει νικητή μόνο το Λέοπαρντ-2,το Μ1 δέν συμμετείχε κἄν.(ἄν και,ὅπως ἄκουσα ἀπό φίλο στην ΧΧΙΙ ΤΘΤ,ὁ προηγούμενος Δ/ΔΙΤ/ΓΕΣ εἴχε τοποθετηθεί ὑπέρ του Μ1)
    Ρώτησα ὅσους μπόρεσα (και κυρίως, πριν την παρέλαση της 28/10/84),και ἡ συνισταμένη των άπαντήσεων ἦταν ὅτι το Μ1 ἦταν πολυπλοκώτερο και δαπανηρώτερο,και ἀκόμη και με το πυροβόλο των 120 δέν θα ἐξασφάλιζε τίποτε περισσότερο ἐπιχειρησιακῶς ἀπό το Λέο-2.
    Ὡστόσο,οἱ σχέσεις του Ε.Σ με την κατασκευάστρια Krauss-Maffei φαίνεται ὅτι ἐπιδεινώθηκαν την ἐποχή ἐκείνη,και τελικά οὔτε το Λέο-2 κέρδισε την κούρσα.

    Απάντηση
    • Δούκας Γαϊτατζής

      Είναι συνετό, από την στιγμή που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι «καταδικασμένες» να εισάγουν στρατιωτικό υλικό από άλλες χώρες, να μην εγκλωβιστούν με ένα και μοναδικό κατασκευαστή αρμάτων-χώρα παραγωγής, αεροσκάφους, πλοίου ή υποβρυχίου.
      Σίγουρα, συμμετέχουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο κοινό νόμισμα, και ίσως να δεχόμαστε πιέσεις ώστε να «προτιμήσουμε» την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, αλλά δεν πιστεύω πως πρέπει να «δεθούμε» τόσο σφιχτά στο άρμα των ευρωπαϊκών αμυντικών βιομηχάνων.
      Εκτός από τις περιπτώσεις συμπαραγωγής, όλες οι άλλες περιπτώσεις πρέπει να εξεταστούν με προσοχή έχοντας, πάντα, ως γνώμονα το Εθνικό συμφέρον και τις ιδιαιτερότητες του Αμυντικού Δόγματος.
      Θα φέρω ένα παράδειγμα, όλοι, όσοι ασχολούμαστε με τα θέματα στρατιωτικής τεχνολογίας, γνωρίζουμε (ακόμη και αυτοί που δεν μπορούν, για τους δικούς τους ευνόητους λόγους, να το παραδεχτούν δημοσίως) πως τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας είναι τα κορυφαία σε όλο το κόσμο, γενικά οι Ρωσοι στη βαλλιστική είναι «άφταστοι», αυτό δεν μας εμπόδισε να εντάξουμε στο σύστημα αεράμυνας τους TOR-M1, S-300 και SA-8.
      Με αυτό το σκεπτικό, μπορούμε να εξετάσουμε, πάντα υπο το πρίσμα του τι μας ενδιαφέρει, να διαλέξουμε και να επιλέξουμε οπλικά συστήματα έξω από το «μονοπώλιο» που «ίσως» να έχουμε διαλέξει να «κινηθούμε».
      Τα Leopard 2HEL στον Ελληνικό Στρατό είναι ένα όπλο, που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, αλλά δεν μπορεί να επιχειρήσει και μόνο του, θέλει και αεροπορική υποστήριξή και συνεργασία με σύγχρονα εξοπλισμένο «δικτυωμένο» πεζικό.
      Η αποτελεσματικότητα των τεθωρακισμένων στα πλαίσια των κανόνων επιχειρήσεων των αρμάτων μάχης (σχηματισμοί μάχης κ.α), λόγω της ιδιομορφία του ελληνικού εδάφους το όποιο, στα περισσότερα σημεία, δεν ενδείκνυται για αρματομαχίες, είναι δυστυχώς κάτι που μας περιορίζει αρκετά στην ανάπτυξη μεγάλων τεθωρακισμένων δυνάμεων με ταχύτητα και ευελιξία.
      Πολλές φόρες οι κοιλάδες και οι στενωποί, αναγκάζουν την κίνηση των αρμάτων με σχηματισμούς φάλαγγας. Δεν είναι τυχαίο που στο τουρκικό σχέδιο επιθετικών επιχειρήσεων «Ηγεμόνας» εξετάζεται η προσβολή πολύ συγκεκριμένων περιοχών «Αβας-Αισύμη» και «Κίρκη-Μάκρη».

      Απάντηση
  4. AXEΡΩΝ

    Δούκα,«γερμανικό» βαρὰς ὡρέ θηρίο;
    Λοιπόν,χωρίς περιστροφές,ἕνα ἀπό τα ἐλάχιστα πράγματα που μπορῶ να θεωρήσω «προνόμιο» μου,εἶναι ὅτι δέν εἶμαι ὁ μόνος Ἕλλην που φυλάει «γερμανικό» ἐκτός ὑπηρεσίας.

    Απάντηση
      • manolis

        To καλο ειναι οτι εμεις θελουμε να χρησιμοποιησουμε το Λεο-2 ακριβως για αυτο που σχεδιαστηκε εν μεσω ψυχρου πολεμου: καλυψη των κεντρικων πεδιαδων της Γερμανιας (Fulda Gap) απο την υπερχειλιση των σοβιετικων αρματων και T/Θ σχηματισμων. IED κλπ., λογικα δεν θα αντιμετωπισουν. Ενδιαφερουσα η παραπομπη σου Αχερων στο «διαγωνισμο» του 1984-’85, αλλα εξίσου ενδιαφερον ειναι το ποιο αρμα τον «κερδισε» τελικα !

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἑννοείς την ἐπιλογή του 2002;
        Γιατί τον «διαγωνισμό» του 1984 τον κέρδισε ὁ ἀέρας ὁ κοπανιστός.
        Το μόνο που πληροφορήθηκα την ἐποχή ἐκείνη ἦταν ὅτι ἕνα Μ60Α3 εἴχε ἔλθει στο Λιτόχωρο,ἀλλά περιορίστηκε σε ἐκτέλεση βολῶν,ἴσως αὐτό που ἑνδιέφερε τον Ε.Σ να ἦταν μόνο το σύστημα ἐλέγχου πυρός,για τοποθέτηση στα Μ48-τελικά βέβαια προτιμήθηκε το MOLF.
        Προφανῶς οἱ ἄλλοι τύποι συμμετείχαν δι΄ἀλληλογραφίας.

      • Δούκας Γαϊτατζής

        Ισως ο ΕΣ να μην ήταν πραγματικά έτοιμος να αποκτήσει νέο άρμα. Πάντως αυτό που έγραψες Αχέρων, δεν το είχα ξαναδιαβάσει.

      • manolis

        Tο αρμα που “κερδισε” τον “διαγωνισμο” του 1984-’85, ειναι το …Μ-48Α5, 300 εκ των οποιων αποκτηθηκαν λιγο μετα απο αποθεματα της Αμερικανικης Εθνοφρουρας, και ολα απεκτησαν αργοτερα MOLF. Ο κυριως ογκος Μ-48 της εποχης αφορουσε παλαιες εκδοσεις εως την Α3, και σχετικα λιγα Α5 (με πυροβολο 105χιλ) απο συλλογες μετατροπης.

      • AXEΡΩΝ

        @Manolis
        Σωστός σε γενικές γραμμές,ὅντως μετά ἀπό το βάλτωμα του διαγωνισμοῦ,το βάρος ἔπεσε στην ἀξιοποίηση -ἀναβάθμιση του ὑπάρχοντος ὑλικοῦ,καθώς και στην ποσοτική ἑνίσχυση του.
        Ἡ πρώτη ἐπίσημη κρούση ἔγινε στις…25 Μαρτίου 1986,στον τότε ὑπουργό ἐξωτερικῶν των ΗΠΑ,George Schultz,κατά την ἐπίσημη ἐπίσκεψη του τελευταίου στην χώρα μας,ὁπότε ζητήθηκαν μεταξύ ἄλλων 500 Μ48Α5,και τελικά,βάσει της ΔΙΤ/ΓΕΣ,παρελήφθησαν 390 μεταξύ 1988 και 1990.
        Μία λεπτομέρεια που αἰφνιδιάζει τους περισσότερους μή ἔχοντες σχέση με το Ὅπλο των ΤΘ,εἶναι ὅτι τα Μ48Α3 δέν προηγήθηκαν σε ἕνταξη των -Α5,ἀλλά ἀκολούθησαν.
        Συγκεκριμένα,τα -Α5 ἄρχισαν να παράγονται στο 304 ΠΕΒ τον Σεπτέμβριο του 1978,ἑνὼ τα -Α3 ἀκολούθησαν το 1983.
        Την στιγμή που τέθηκε το αἴτημα στον Schultz,ὑπήρχαν 212 -Α3 και περί τα 265 -Α5.
        Ἄλλα 70 περίπου -Α5 ἀπέδωσε το 304 ΠΕΒ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ΄80
        Πληροφοριακά,το σύστημα MOLF ἑνσωματώθηκε και σε -Α5 ἑλληνικῆς παραγωγῆς,ἀνάλογα με την λειτουργική κατάσταση των ἐπιλεγομένων ἀρμάτων-ἀπλῶς τα περισσότερα ἀμερικανικῆς προελεύσεως ἦσαν λιγώτερο καταπονημένα και λογικά προτιμήθηκαν για την ἀναβάθμιση,σε ἄλλες ὅμως περιπτώσεις ἡ ἀναβάθμιση συνδυάστηκε με ἀνακατασκευή ἀρμάτων που εἴχαν συμπληρώσει τις προβλεπόμενες ὥρες λειτουργίας.

        @Tsimuha
        To Challenger 1 δέν ἔπαιζε το 1984-85,καθώς μόλις εἴχε εἰσέλθει σε ὑπηρεσία.
        Ἔπαιξε περί το 2000,ὡς ἑνδιάμεση λύση στην περίπτωση ἐπιλογῆς ἐκ μέρους μας του Challenger 2E.
        Κάπου ἐκείνη την ἐποχή,διάβασα ὅτι το ΠΝ ἐπέλεξε την Super Vita ὡς νέο ΤΠΚ,ὁπότε σκέφτηκα ὅτι το Challenger 2E δέν ἔπαιζε πλέον,και ἡ παραγγελία των SV ἦταν ἡ Σημιτείου ἑμπνεύσεως «ἀποζημίωση» προς τους Les Anglais.
        Ἑντελῶς-μα ἑντελῶς-συμπτωματικά,την ἴδια ἐποχή ἡ Ἰορδανία ἔκλεισε τα Challenger 1,για την ἀκρίβεια 278 ἄρματα.
        Προηγουμένως ὅμως,το 1980,ἡ Ἰορδανία και πάλι,εἴχε κλείσει 278 Chieftain- SHIR 1,τα ὁποία εἴχαν πρώτα προσφερθεί στην Ἑλλάδα,το φθινόπωρο του ΄80,στην διάρκεια ἐπισκέψεως της Μάργκαρετ Θάτσερ.
        Στην Ἰορδανία τα SHIR 1 ὁνομάστηκαν Al Khalid.(Τα Πακιστανικά Τ84 ὁνομάζονται Κhalid σκέτο).

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ὁ Ε.Σ πιθανώτατα ἦταν,ἤ ἔστω ἔνοιωθε ἔτοιμος για νέο ἄρμα,αὐτό συνάγεται ἀπό κάποιες ἀνώνυμες «ἐκμυστηρεύσεις» στον τύπο,και ἕνα σκάνδαλο που ξέσπασε με ἀφορμή την διεκδίκηση προμήθειας άπό κάποιον Λεωτσάκο για την ἀγορά των Leopard GR-1 και ἑνὼ αὐτά δέν εἴχαν καλά-καλά παραληφθεί,περί τα μέσα της δεκαετίας του΄80.
        Στο «Ποντίκι»,για παράδειγμα, κάποιος ἀνώνυμος ἀξιωματικός φέρεται να δήλωσε ὅτι θα ἦταν προτιμώτερο να εἴχαν ἀγοραστεί λιγώτερα,ἀλλά σύγχρονα ἄρματα,ἑνώ «ἐξαφανίστηκαν» μέσα ἀπό το ΥΠΕΘΑ ἕγγραφα που ἀφοροῦσαν το πρόγραμμα…
        Ἀλλά,Δούκα,τί ἀπό ὅσα ἕγραψα δέν εἴχες ξαναδιαβάσει;

  5. tsimuha2

    To M60Α3 επαιζε δυνατα εκεινη την εποχη,καθως συχνα αναφερονταν στο τυπο επικειμενη αγορα 110 μοναδων.Στην ΠΤΗΣΗ της εποχης,σαν ανταγωνιστες ηταν το Leo-2,το Μ60Α3,το Challenger 1(εκαιρεια,καθως ειχαν μεινει αμανατι απο την παραγγελια του Ιραν,τελικα κατεληξαν Ιορδανια).Ισως και το ΑΜΧ-40(η το ΑΜΧ-32).

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: