Άνδρες πεζικού της 30ης Μεραρχίας φορτωμένοι σ’ άρματα Μ-10 της 823ης Επιλαρχίας Καταστροφέων Αρμάτων (Φωτογραφία: bensavelkoul)

Το πρωί της 9ης Ιουλίου, ο Ταξίαρχος Bohn, επικεφαλής της Β Διοίκησης Μάχης, επιχείρησε να περάσει το αργοπορημένο του Τακτικό Συγκρότημα σε φάλαγγα ανάμεσα από τις επικεφαλής μονάδες του. Αυτός ο πάντα δύσκολος ελιγμός γινόταν ακόμα πιο περίπλοκος λόγω του διακεκομμένου εδάφους και της λάσπης, επειδή έβρεχε αρκετές ημέρες. Η προέλαση των τεθωρακισμένων δυνάμεων σύντομα αποτελματώθηκε και επιπλέον έγινε εμπόδιο στις προσπάθειες των μονάδων της 30ης Μεραρχίας να προχωρήσουν. Μη ικανοποιημένος από την αργή προοδo της Β’ΔΜΑ ο Στρατηγός Hobbs πίεσε τον Ταξίαρχο Bohn, λέγοντάς του να καταλάβει τον αντικειμενικό του σκοπό μέχρι τις 17:00 ή να παραδώσει την διοίκηση της μονάδας του. Στην προσπάθεια του να δώσει στον ανυπόμονο ανώτερό του κάποιο σημείο προόδου, ο Bohn διέταξε μία από τις Ιλες του να προχωρήσει μπροστά χωρίς διακοπή, να διασχίσει τον αυτοκινητόδρομο St. Jean de Daye- Pont Herbert, και να κινηθεί νοτιοδυτικά προς τον λόφο 91. Η Ίλη των οχτώ αρμάτων Sherman σύντομα ξεκίνησε προς το Hauts- Vents βάλλοντας προς τις τάφρους και τους φράχτες με πυρά πολυβόλων.

Στο μεταξύ ο Bohn επιχείρησε να κινήσει το υπόλοιπο της βυθισμένης στη λάσπη δύναμής του και τα διάφορα τμήματά της 30ης ΜΠ προετοιμάστηκαν για αναμενόμενες αντεπιθέσεις από την 2η Μεραρχία SS Panzer από τα δυτικά και την Μεραρχία Ρanzer Lehr από τα ανατολικά. Όσο προχωρούσε η μέρα το Πεζικό της 30ης Μεραρχίας και τα υπό διοίκηση άρματα (η 743η Επιλαρχία) βρέθηκαν κάτω από αυξανόμενη Γερμανική πίεση. Αν και γενικά η Μεραρχία έμεινε σταθερή μπροστά στην Γερμανική αντεπίθεση, μεμονωμένες μονάδες συμπτύχθηκαν εσπευσμένα όταν έμαθαν για την ουσιαστική καταστροφή της 743ης Επιλαρχίας σε μια Γερμανική ενέδρα στο δεξιό πλευρό της Μεραρχίας.

Η 823η Επιλαρχια Καταστροφέων Αρμάτων (ρυμουλκούμενη) είχε τεθεί υπό διοίκηση της 30ης Μεραρχία Πεζικού τον Απρίλιο του 1944 και αποβιβάστηκε στην ακτή ΟΜΑΗΑ στις 24 Ιουνίου εξοπλισμένη με τριάντα έξι ρυμουλκούμενα αντιαρματικά πυροβόλα 3 ιντσών ή 76 χιλιοστών η 823η θεωρείτο καλά εκπαιδευμένη μονάδα με υψηλό ηθικό αν και την 9η Ιουλίου ήταν ακόμη στην περίοδο προσαρμογής της. Αργότερα η Επιλαρχία θα έπαιρνε το ρεκόρ του στρατού των ΗΠΑ για άρματα που καταστράφηκαν από Επιλαρχία Καταστροφέων Αρμάτων για την περίοδο 6 Ιουνίου 1944 – 8 Μαΐου 1945 στην Ευρώπη, έχοντας αχρηστεύσει 111 εχθρικά άρματα και άλλα θωρακισμένα οχήματα.

Εξουδετερωμένο PzKpfw IV της Γερμανικής Μεραρχίας Ρanzer Lehr (Φωτογραφία: strijdbewij)

Η Ιλη C, της 823ης Επιλαρχίας Καταστροφέων Αρμάτων, είχε διασχίσει τον ποταμό Vire στις 7 Ιουλίου και είχε υποστηρίξει τις άκαρπες απόπειρες της 8ης Ιουλίου της 30ης Μεραρχίας Πεζικού να συνεχίσει την επίθεση πέρα από το προγεφύρωμα. Ο κύριος ρόλος της ωστόσο, ήταν να αποκρούσει τις Γερμανικές αντεπιθέσεις που αυξάνονταν σε ένταση στις 9 10υλίου. Μέχρι το απόγευμα της ενάτης η Ίλη ήταν σε αμυντικές θέσεις αμέσου βολής νότια από την διασταύρωση της St. Jean de Daye, ανατολικά του κυρίου αυτοκινητοδρόμου προς το St. lο. Λίγο μετά τις 16:35 ο 1ος 0υλαμός του Υλχου Ellis W. Mclnnis μετακινήθηκε λίγο από τις θέσεις του για να αντιμετωπίσει την αναμενόμενη Γερμανική αντεπίθεση των τεθωρακισμένων προς τα βόρεια, επί του αυτοκινητοδρόμου του St.Lo. Μέχρι τις 17:15 περίπου τα πυροβόλα του 1ου Ουλαμού είχαν πάρει θέσεις, καλυπτόμενα με bazooka και ελαφρά όπλα του 10υ Ουλαμού Αναγνωρίσεως, 823ης Επιλαρχίας Καταστροφέων Αρμάτων με επικεφαλής τον Υπλχο Thompson Ι. Raney.

Ενώ ο ουλαμός του Υπλχου Mclnnis έπαιρνε θέσεις, περιπλανώμενοι από το 1110 Σύνταγμα Πεζικού εισέρρευσαν κινούμενοι βόρεια κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου του St. Lο, αναφέροντας ότι τα Γερμανικά θωρακισμένα δεν ήταν πολύ πίσω. Εναέριες εκρήξεις από πυροβολικό αγνώστου ταυτότητας πάνω από τις θέσεις των καταστροφέων αρμάτων πιστοποιούσαν το επικείμενο της Γερμανικής επίθεσης. Στις 18:00 περίπου ο Υπλχος Mclnnis εντόπισε ένα άρμα περίπου 1000 γιάρδες μπροστά απ’ αυτόν, το οποίο κινήθηκε μπροστά και πίσω αρκετές φορές σε κάλυψη σκάφους, για να κοιτάξει πάνω από την κορυφή του λόφου. Ήρθε αμέσως σε επαφή με τον ασύρματο με τον διοικητή της Ίλης C για να εξακριβώσει αν υπήρχαν φίλια άρματα στην περιοχή και έλαβε την απάντηση ότι «αυτό που ψάχνετε είναι μπροστά σας.»

Πίνακας εξοπλισμού μίας τυπικής Επιλαρχίας Καταστροφέων Αρμάτων (Φωτογραφία: bensavelkoul)

Σχεδόν αμέσως το άρμα κινήθηκε βόρεια κατά μήκος του αυτοκινητοδρόμου βάλλοντας τους φράκτες, τις τάφρους και τις θέσεις του 1ου Ουλαμού με πολυβόλα των 0.30. Σύντομα το ακολούθησαν αρκετά άλλα άρματα που επίσης έβαλαν με τα πολυβόλα τους και τα πυροβόλα των 75mm. Μη μπορώντας να αναγνωρίσει οπτικά τα προελαύνοντα άρματα εξαιτίας της ψιχάλας και της ομίχλης που περιόριζαν την ορατότητα όλη μέρα, το μόνο που μπορούσε να συμπεράνει ο Yπλxoς Mclnnis ήταν ότι τα άρματα που έβαλλαν ενάντια στις θέσεις του αποτελούσαν την από ώρα αναμενόμενη Γερμανική αντεπίθεση και έδωσε διαταγή στον ουλαμό του να ανοίξουν πυρ.

Ο Λοχίας Malery Νunn, που ήδη είχε δεχθεί μια αμυχή στο πρόσωπο από μία σφαίρα πολυβόλου από τα  άρματα, έδωσε το παράγγελμα βολής στον πυροβολητή για να προσβάλει το επικεφαλής άρμα σε απόσταση 500-600 γιαρδών περίπου. Ο πυροβολητής, Δεκανέας Clement πέτυχε κέντρο με την πρώτη βολή και το επικεφαλής άρμα σταμάτησε καθώς καπνός άρχισε να ξεχύνεται από μέσα του. Έγιναν δύο επιπλέον βολές, αλλά το αποτέλεσμά τους δεν μπορούσε να παρατηρηθεί εξαιτίας του καπνού. Τα άλλα άρματα συνέχισαν να προχωρούν βάλλοντας και το πυροβόλο του Λοχία Νunn χτυπήθηκε, και ο Δεκανέας Clement τραυματίστηκε στο πόδι. Ο Λοχίας Νunn ανέλαβε την θέση του πυροβολητή και ο Υπλχος Mclnnis γέμιζε. Έγιναν ακόμα τρεις βολές, αλλά δεν παρατηρήθηκαν επιτυχίες, και τα υπόλοιπα άρματα συνέχισαν να προχωρούν.

Καθώς τα άρματα πλησίαζαν, το προσωπικό των καταστροφέων αρμάτων αναγκάσθηκε να καλυφθεί στα χαντάκια όπου ακινητοποιήθηκαν από τα πυρά των πολυβόλων των αρμάτων. Όταν τα άρματα ήταν περίπου 400 γιάρδες μακριά, ο Λοχίας Νunn τα αναγνώρισε ως φίλια ζήτησε παύση πυρός και στάθηκε όρθιος χειρονομώντας στα άρματα σε μια προσπάθεια να σταματήσει τα πυρά τους. Η γενναία του προσπάθεια δεν έφερε αποτέλεσμα, και ο 1ος Ουλαμός κόλλησε στο έδαφος καθώς ένας αριθμός αρμάτων, από τα οποία τρία μόνο δεν έβαλαν, πέρασαν ανάμεσα από τις θέσεις και συνέχισαν πέρα απ’ το πεδίο ορατότητας προς τα βόρεια. Όλες οι προσπάθειες εκ μέρους του προσωπικού των καταστροφέων αρμάτων να τους γνωστοποιήσουν την ταυτότητά τους είχαν αποτύχει.

Ο Λοχίας Carl Ηanna, ο Στρτης Hardin και Στρτης Ernie Jocobs του Ουλαμού Αναγνωρίσεως του Υπλχου Raney ασχολούνταν με τον προσδιορισμό μιας θέσης bazooka μέσα σ’ ένα χαντάκι όταν εμφανίστηκαν τα άρματα. Ακινητοποιήθηκαν από τα πυρά των αρμάτων, και όταν πύκνωσαν ανυπόφορα, ο Λοχίας Hanna διέταξε τους άνδρες του να καλυφθούν στο χαντάκι από την άλλη πλευρά του φράχτη. Καθώς επιχειρούσαν να το κάνουν αυτό, ο Στρτης Jocobs χτυπήθηκε στο κεφάλι από ένα βλήμα 75mm άρματος, που τον σκότωσε ακαριαία και έθεσε εκτός μάχης τον Λοχία Hanna, ο οποίος χτυπήθηκε στο πίσω μέρος του κεφαλιού από θραύσματα του κρανίου του Jocobs.

Ο 20ς Ουλαμός της Ίλης C, με επικεφαλής τον Υπλχο Francίς J. Connors, έπεσε επίσης θύμα των πυρών των αρματιστών. Ένα άρμα έφτασε σε απόσταση δεκαπέντε γιαρδών από το μη παραλλαγμένο ημιερπυστροφόρο του Connor, που μετά βίας θα μπορούσε να είχε παρεξηγηθεί για οτιδήποτε άλλο εκτός από όχημα των ΗΠΑ, και έβαλε από μικρή απόσταση, τραυματίζοντας σοβαρά τον βοηθό οδηγού του ημιερπυστριοφόρου στο στήθος. Ο Υπλχος Connors αναγνώρισε το άρμα ως άρμα της 3ης Μεραρχίας (Αρ 25) και ο Λοχίας Joseph Α. Chustz, ο Λοχίας Ασφαλείας του 20υ Ουλαμού, αναγνώρισε ένα άλλο από την επιγραφή στο σκάφος του BE-BACK (ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ).

Κατά την διάρκεια του επεισοδίου οι Υπλχοι Mclnnis και Raney και αρκετοί από τους άνδρες τους καλύφθηκαν στην βόρεια πλευρά ενός πέτρινου κτιρίου. Ένα από τα άρματα έριξε ένα εκρηκτικό βλήμα στο κτίριο από είκοσι πόδια μακριά και πέντε πόδια απ’ όπου στέκονταν η ομάδα. Το επόμενο άρμα της φάλαγγας έστρεψε τον πύργο του προς την ομάδα αλλά δεν έβαλε καθώς ο Υπλχος Mclnnis χειρονομούσε και φώναζε. Λίγο αργότερα, αφού τα επιτιθέμενα άρματα είχαν προχωρήσει προς τα βόρεια έξω απ’ την περιοχή της Ιλης C, ο Υπολοχαγός Neil Ρ. Curry της 30ης Ίλης Αναγνωρίσεως έφτασε από τα βόρεια και ανέφερε ότι τα άρματα είχαν επίσης βάλλει ενάντια στο ερπυστριοφόρο του Μ-8 και έδειξε την τρύπα στον δακτύλιο του πύργου.

Καταστροφέας αρμάτων Μ-10 σε δράση κοντά στο Saint Lo, Ιούνιος 1944 (Φωτογραφία: Wikipedia)

Τα αποτελέσματα αυτής της εικοσιπεντάλεπτης εμπλοκής ήταν σοβαρά αλλά όχι καταστροφικά. Δύο αμερικανικά άρματα καταστράφηκαν, και ένα αντιαρματικό πυροβόλο των 3 ιντσών έπαθε ζημιά από πυρά πολυβόλου που χτύπησαν τον μηχανισμό οπισθοδρόμησης αλλά αποκαταστάθηκε μέσα σε εικοσιτέσσερις ώρες. Η 823η Επιλαρχία Καταστροφέων Αρμάτων υπέφερε απώλειες ενός νεκρού και τριών τραυματισμένων (δύο σοβαρά) οι αρματιστές έχασαν έξι άνδρες. Στην ημερήσια αναφορά της 9ης Ιουλίου για την 823η Επιλαρχία ΚΑ, ο Επχος Ashby Ι. Loshe Διευθυντής του 30υ Γραφείου ανέφερε ότι η αποδοτικότητα της μονάδας στην μάχη ήταν «ικανοποιητική αλλά εντελώς τρελή» και πρόσθεσε ότι η μονάδα «συνέλαβε δύο αιχμαλώτους που ήταν οι πρώτοι της, υπέστη τις πρώτες της απώλειες, βλήθηκε το ίδιο της το Πεζικό και τα Τεθωρακισμένα, αλλά κάτω από τις περιστάσεις πέρασε την πρώτη της κρίσιμη εμπλοκή σε αρκετά καλή κατάσταση και χωρίς πολύ σοβαρές απώλειες».

Στις 10 Ιουλίου ο Επίλαρχος Loshe ορίσθηκε ως μονομελής επιτροπή για να διερευνήσει το επεισόδιο. Προσδιόρισε τα επιτιθέμενα άρματα ως ανήκοντα στην 3η Τεθωρακισμένη Μεραρχία και συμπέρανε ότι τα άρματα των ΗΠΑ δέχθηκαν πυρά επειδή:

  • Είχε αναφερθεί από το Ανώτερο Επιτελείο και επίσης από το συμπτυσσόμενο Πεζικό ότι εχθρικά άρματα ήταν κοντά στο μέτωπο των πυροβόλων των 3.
  • Κακή ορατότητα εμπόδισε την αναγνώριση του τύπου και εθνικότητας των αρμάτων.
  • Δεν ήταν γνωστό ότι φίλια άρματα βρίσκονταν στην περιοχή.
  • Επειδή τα άρματα έβαλαν ενάντια σε θέσεις πυροβόλων και φίλιες θέσεις γενικά και,
  • Επειδή τα άρματα προχωρούσαν βόρεια ενώ η κατεύθυνση της επίθεσης ήταν νότια.

Παρά την κακή ορατότητα και το προφανές άγχος του να βρίσκεσαι κάτω από πυκνά πυρά, το προσωπικό των καταστροφέων αρμάτων πράγματι αναγνώρισε τα άρματα ως φίλια και έπαυσε πυρ όταν τα άρματα ήταν περίπου 400 γυάρδες μακριά. Επιχείρησαν τότε με πολύ προσωπικό κίνδυνο, να γνωστοποιήσουν την ταυτότητά τους. Κάτω από τις περιστάσεις αυτές η συνέχιση των πυρών από τους αρματιστές είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί. Καταβλήθηκε κάθε προσπάθεια από το προσωπικό των καταστροφέων αρμάτων να γνωστοποιήσουν την ταυτότητά τους αλλά λόγω σύγχυσης, φόβου είτε απλώς έλλειψης πειθαρχίας τα άρματα προχώρησαν μέσα από τις φίλιες θέσεις και π0λύ προς τα μετόπισθεν, βάλλοντας συνεχώς.

Όπως ο αναγνώστης έχει πιθανόν ήδη συναγάγει τα επιτιθέμενα άρματα ήταν της ίλης της Β’ Διοίκησης Μάχης της 3ης Μεραρχίας Τεθωρακισμένων (πιθανόν ίλη του 30υ Συντάγματος Τεθωρακισμένων), που είχε νωρίτερα λάβει εντολή από τον Ταξίαρχο Bohn να προχωρήσει εσπευσμένα στο Hauts-Vents. Προφανώς ο διοικητής Ίλης είτε παρεξήγησε τις διαταγές του είτε μπερδεύτηκε. Σε κάθε περίπτωση φτάνοντας στον από βορρά προς νότο αυτοκινητόδρομο του St. Lο, κατευθύνθηκε δεξιά (βόρεια) μάλλον παρά αριστερά (νότια) και έπεσε από λάθος πάνω στην θέση της 823ης Επιλαρχίας Καταστροφέων Αρμάτων. Ο διοικητής προσωπικά υπέστη τις επιπτώσεις του λάθους του. Το άρμα του ήταν αυτό που χτυπήθηκε στην αρχή της συμπλοκής από το πυροβόλο του Λοχία Νυnn. Ακριβώς τη στιγμή που χτυπήθηκε το επικεφαλής άρμα ο Ταξίαρχος Bohn προσπαθούσε να επικοινωνήσει με την αποπροσανατολισμένη Ίλη του με τον ασύρματο και από το ανοιχτό δίκτυο ασυρμάτου άκουσε την κραυγή πόνου του διοικητή της ίλης και την εναγώνια δήλωση «είμαι σε φριχτή αγωνία».

Μ-26 Pershing, ένα πανίσχυρο βαρύ/μέσο άρμα (Φωτογραφία: Wikipedia)

Μετά τη διέλευσή τους διαμέσου της θέσεως της 823ης τα εναπομείναντα έξι άρματα αντέστρεψαν την κατεύθυνσή τους και προσέγγισαν τον ΑΝΣΚ, Λόφο 91 στο Hauts- Vents στον οποίο κατόρθωσαν να φτάσουν με κάποιο τρόπο λίγο πριν το σκοτάδι. Για ειρωνεία της τύχης, τα έξι άρματα έφτασαν τον ΑΝΣΚ ακριβώς τη στιγμή για να χτυπηθούν από ένα αεροπορικό βομβαρδισμό που αιτήθηκε νωρίτερα αλλού αλλά καθυστέρησε από τον άσχημο καιρό. Ευτυχώς, δεν υπήρξαν απώλειες και τα υπολείμματα της Ίλης αρμάτων πέρασαν την νύχτα στο Λόφο 91 μόνο για να αποσυρθούν το επόμενο πρωινό (της 10ης Ιουλίου) όταν αποδείχθηκε αδύνατο να ενισχυθούν. Ο ΑΝΣΚ του Hauts-Vents τελικά εξασφαλίσθηκε από την Β’ Διοίκηση Μάχης το απόγευμα της 11ης Ιουλίου. ­

Κριτική

Αυτό το περιστατικό της «αδελφοκτονίας» ήταν πρωταρχικά αποτέλεσμα του αποπροσα­νατολισμού του διοικητή της Ίλης.

Προκαθορισμένα σήματα επειγούσης ανάγκης ίσως να είχαν βοηθήσει, σε κάθε περίπτωση και οι δύο μονάδες ήταν αρκετά τυχερές που υπέστησαν τόσο μικρή ζημιά.

Μετάφραση από το FKSM 17-3-2 Armor in Battle USAAS, Fort Knox 1986.

Σχετικά με το Β’ΠΠ διαβάστε επίσης:

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: