Τεθωρακισμένα οχήματα Marder στο διαλυτήριο. (alliance / dpa)

Του Gerhard Hegmann, Μόναχο για την Die Welt.

Μετάφραση: EAV

Στην πόλη Rokensuβra της Θουριγγίας εκατοντάδες τεθωρακισμένα περιμένουν την καταστροφή τους. Η Krauss-Maffei Wegmann αναλαμβάνει πλέον την ανακύκλωση τους και δεν είναι βέβαιο ότι θα μετατρέψει τις μηχανές του πολέμου σε κομματάκια.

Μέχρι σήμερα, ο κατασκευαστής του άρματος Leopard, Krauss-Maffei Wegmann (ΚΜW) έχει ανακοινώσει παραγγελίες για νέα όπλα: Έναν αριθμό νέων αρμάτων μάχης και αυτοκινουμένων πυροβόλων για το Κατάρ αξίας άνω των 1,9 δισεκατομμυρίων Ευρώ και ακόμα 131 οχήματα μεταφοράς προσωπικού BOXER για τον γερμανικό στρατό. Τώρα ήρθε μια νέα ανακοίνωση: «Η Krauss-Maffei Wegmann, ο παραδοσιακός γερμανικός κατασκευαστής τεθωρακισμένων, αγόρασε τον μεγαλύτερο γερμανικό καταστροφέα αρμάτων, την Battle Tank Dismanteling GmbH με έδρα το Rokensuβra της Θουριγγίας.

Ο καταστροφέας αρμάτων παρουσιάζει μέχρι σήμερα εντυπωσιακά νούμερα κατεστραμμένων στρατιωτικών οχημάτων. Από το 1991 16,000 στρατιωτικά οχήματα, εκ των οποίων τα 1,800 άρματα μάχης, καθώς και άλλα 6,000 περίπου θωρακισμένα και ερπυστριοφόρα οχήματα κόπηκαν και ανακυκλώθηκαν σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Οι μεγάλοι αριθμοί εξηγούνται από την ιστορία της εταιρίας. Με την επανένωση των Γερμανιών ένας ολόκληρος στρατός τεθωρακισμένων κρίθηκε περιττός. Έτσι, εκατοντάδες άρματα μάχης και τεθωρακισμένα του Εθνικού Λαϊκού Στρατού της πρώην Ανατολικής Γερμανίας οδηγήθηκαν στο διαλυτήριο υπέρ του Ομοσπονδιακού Στρατού. Μια εταιρία αφοπλισμού και αποστρατιωτικοποίησης στήθηκε σε μια έκταση 35,000 τετραγωνικών μέτρων, το μεγαλύτερο όπως λέγεται νεκροταφείο αρμάτων.

To 2005 οι δραστηριότητες επεκτάθηκαν και στη διάλυση μηχανολογικού εξοπλισμού ενώ η εταιρία απέκτησε επιπλέον χώρο. To 2006 εμφανίζεται στο προσκήνιο και η μεγάλη εταιρία ανακύκλωσης μετάλλων (σκραπ) Scholz, που διαχωρίστηκε από το διαλυτήριο τεθωρακισμένων.

Γενική εικόνα των υπό διάλυση οχημάτων Marder. (REUTERS)

Ο όμιλος Scholz πουλάει το διαλυτήριο τεθωρακισμένων ξανά

Mε τζίρο άνω των 3.1 δισεκατομμυρίων Ευρώ ο όμιλος Scholz, είναι σε διαδικασία διοικητικής ανασυγκρότησης και αναδιάρθρωσης και έχει ήδη διαχωριστεί από πολλές δραστηριότητες ώστε να εξοικονομήσει χρήματα για το αποθεματικό του. Τα μέρη τηρούν σιωπή για την πώληση του διαλυτηρίου τεθωρακισμένων και καμία πληροφορία δεν αποκαλύπτεται. Σύμφωνα με τον ισολογισμό του το διαλυτήριο τεθωρακισμένων παρουσιάζει μικρή πτώση από το 2013.

Ο κατασκευαστής των Leopard Krauss-Maffei Wegmann υπολογίζει ότι τα παροπλισμένα άρματα και τεθωρακισμένα μπορεί να έχουν πλέον κάποια αξία. Τα παλιά Leopard μπορούν να αναβαθμιστούν ή να διαλυθούν για τη δημιουργία αποθέματος ανταλλακτικών. Στους πελάτες του διαλυτηρίου τεθωρακισμένων περιλαμβάνονται ήδη εκτός από την KMW, η ανταγωνίστρια Rheinmetall, ο γερμανικός και ο αυστριακός στρατός και ο ελβετικός κρατικός όμιλος RUAG. Το Battle Tank Dismanteling φέρεται να έχει ήδη κόψει 840 παλιά άρματα τύπου Leopard-1, καθώς και πάνω από 600 παλιά αμερικανικά Μ-48, που είχε παραγγείλει στο παρελθόν η Γερμανία αλλά και τουλάχιστον 200 πρώην σοβιετικά άρματα Τ-72.

Γενική εικόνα των υπό διάλυση οχημάτων Marder. (REUTERS)

Ο στρατός θέλει ξανά περισσότερα άρματα μάχης

Το ενδιαφέρον του γερμανικού υπουργείου Αμύνης για τον εκσυγχρονισμό παλιών αρμάτων Leopard έγινε γνωστό την Άνοιξη του 2015. Τότε έγινε γνωστό ότι υπήρχε η πρόθεση επαναγοράς έναντι 22 εκατομμυρίων Ευρώ 100 αρμάτων μάχης, που ήταν αποθηκευμένα στις εγκαταστάσεις της εταιρίας. Ο στρατός ήθελε να διατηρεί στο μέλλον οροφή 320 αρμάτων μάχης κι όχι 225, όπως είχε παλιότερα προϋπολογιστεί.

Οι πρώτες πληροφορίες που αποκαλύφθηκαν από το υπουργείο είναι ότι οι βιομηχανίες είχαν έναν στόλο 100 τουλάχιστον παλιών αρμάτων Leopard. Ωστόσο, ούτε η Krauss-Maffei Wegmann ούτε η Rheinmetall δεν αποκάλυπταν ποιά είχε αποθηκεύσει τόσα άρματα και πού. Ένας μανδύας σιωπής κάλυπτε τις ανακοινώσεις των εταιριών για τον στόλο των τεθωρακισμένων: «Επ’αυτού καμία δήλωση», έλεγε ο εκπρόσωπος της KMW. Πληροφορίες που αποκαλύπτονταν μέσω Γαλλίας τώρα μιλούσαν για μια συμφωνία μεταξύ αμυντικών εταιριών, της ιδιωτικής γερμανικής KMW και της κρατικού κατασκευαστή τεθωρακισμένων της Γαλλίας NEXTER, για τη δημιουργία ενός κοινού σχήματος με έδρα την Ολλανδία. Τώρα πλέον, ο μεγάλος ευρωπαίος κατασκευαστής τεθωρακισμένων KMW-NEXTER θα έχει το δικό του νεκροταφείο αρμάτων.

Οχήματα Marder στο διαλυτήριο. (REUTERS)

Η Rheinmetall επιστρέφει στην κερδοφορία

Η οικονομική ανάπτυξη στον τομέα των βιομηχανιών όπλων αντανακλάται στα νούμερα της ανταγωνίστριας της Krauss-Maffei Wegmann, Rheinmetall. H βιομηχανία του Ντύσσελντορφ με τη διπλή δραστηριότητα στην κατασκευή αυτοκινήτων και τεθωρακισμένων, παρουσίασε ξανά το 2015 σημαντική κερδοφορία στον στρατιωτικό τομέα της. Οι πωλήσεις τους αναπτύχθηκαν κατά 16% στα 2,59 δισεκατομμύρια Ευρώ, κάνοντας άλμα από απώλειες 67 εκ. στα 90 εκ. Ευρώ κέρδος. Ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας παρουσίασε εξίσου άνοδο κερδών στον οποίο θα αναφερθούμε στα μέσα Μαρτίου.

Στον τομέα των νέων τεχνολογιών παρουσιάζεται επίσης μια αναλαμπή. Η εταιρία αναπτύσσει ένα νέο πυροβόλο για τα άρματα Leopard που θα εκτοξεύει βλήμματα διαμετρήματος 130mm έναντι των τωρινών 120mm. Επιπλέον, ένα νέο πρόγραμμα «τρέχει» για ένα εντελώς νέο κύριο άρμα μάχης, που θα παρουσιαστεί σαν σύλληψη το 2017. Σε αυτό θα μπορούν να λάβουν μέρος περισσότερα έθνη, μεταξύ τους η Γερμανία και η Γαλλία.

Οχήματα Marder στο διαλυτήριο. (REUTERS)

Εργάτης αποκόπτει τμήματα απο αποσυρθέν όχημα. (REUTERS)

Εργάτης αφαιρεί τμήματα απο αποσυρθέν όχημα. (REUTERS)

22 Σχόλια

  1. ΑΧΕΡΩΝ

    Το ὅτι ἡ KMW εἰσέρχεται στον τομέα της ἀνακυκλώσεως-ἀποστρατιωτικοποιήσεως,και ἀναλαμβάνει διαλυτήριο τεθωρακισμένων,μόνο ἕνα πράγμα μπορεί να σημαίνει:το μεταχειρισμένο ὑλικό γερμανικῆς προελεύσεως θα γίνει δυσεύρετο.
    Για ἑμάς τους Ἕλληνες βέβαια,«ἀπό πίττα που δέ τρώς»,ἤ «τ᾿εἴχες Γιάννη,τ᾿εἴχα πάντα».
    Ἡ ἀδιαφορία του «κράτους» εἶναι ἐκκωφαντική.
    Προηγοῦνται τα ἐφάπαξ των ἱερῶν ἀγελάδων.
    Την κατάληξη των Μάρντερ την παρακολουθῶ ἀπό το 2010 το ἀργότερο,και εἴχα ἑγκαίρως ἐπισημάνει στον δημόσιο σχολιασμό ὅτι ἡ συζήτηση για τα ἑν λόγω ὀχήματα ὄφειλε να λάβει ὑπόψιν την διαδικασία διαλύσεως τους.
    Εἴχα,ἐπίσης,την ἑντύπωση ὅτι με κόστος ἐκποιήσεως περί τα 50.000-60.000 €,τα ὀχήματα θα ἦταν,λογικά,τελειωμένα,ἀλλά ὅλο και κάποιο ἀπάρτιο θα βρισκόταν σε κάθε ὄχημα που να ἀξίζει τα πενήντα -ἑξήντα χιλιάρικα,χώρια το κατά πόσο θα μποροῦσαν να ἀξιοποιηθοῦν ἐπωφελῶς ὡς παροπλισμένα.
    Πρόσφατα ὅμως,εἴδα συνέντευξη του διευθυντή του διαλυτηρίου,που ἔλεγε ὅτι «κάποια ὀχήματα ἔρχονται με 20 (ὁλογράφως:εἴκοσι) ὥρες λειτουργίας!»
    Προσωπικά δέν εἶμαι ὁπαδός αὐτῆς της κατηγορίας ὀχημάτων,ἀλλά κάθε σκέψη και συνειρμός,θεμιτά…

    Υγ:σκληραίνει ὁ ἀνταγωνισμός.
    Εὐστάθιε,μου πήρες την μπουκιά ἀπ᾿ το στόμααα!… 😀

    Απάντηση
    • eav2

      Δεν ήταν η πρόθεση μου τέτοια, ω Αχέρων τρισυπόστατε! 😮

      Βρήκα το άρθρο χθες και σκέφτηκα ότι η είδηση θα ενδιέφερε το φιλοθεάμον κοινό!

      Σχετικά με την κίνηση της KMW είναι σίγουρα μια εξέλιξη με διττή όψη:
      -Αφενός τζάμπα Marder τέλος, το τζάμπα τελείωσε, κόπηκε, τα τίναξε στην κρεμάλα όπως έγραφαν και οι πινακίδες στα σαλούν στην άγρια Δύση. Όποιος θέλει πλέον πληρώνει και πληρώνει ανάλογα με τη ζήτηση-που είναι μεγάλη.

      -Ο γερμανικός στρατός έχασε το πάρκιν των παλιών οχημάτων του. Για να μην χρεώνεται με έξοδα αποθήκευσης θα στέλνει πολλά οχήματα στον καταστροφέα-αρμάτων πριν της ώρας τους εκτός κι αν προλάβει κάποιος άλλος! Εδώ είναι μια ευκαιρία… Όχι ότι είμαι πολύ αισιόδοξος!

      Απάντηση
      • Γιάννης

        Δεν υπάρχει κάτι τζάμπα. Αυτό περί του τζάμπα το πιστεύουν αυτοί που δεν ξέρουν και που φωνάζουν ότι δεν παίρνουμε π.χ τα 400 τζάμπα Μ-1 που μας δίνουν οι Αμερικάνοι , οι οποίοι μας ζητάνε 2 δις δολ. για να μας τα πουλήσουν.
        Το 2004 οι γερμανοί για 415 Μάρντερ μας ζητούσαν 247 εκατ. ευρώ. Πέρα αυτό το ποσό μετά είχαν την απαίτηση να εκσυγχρονίσουμε αν θυμάμαι καλά τα 180 βάζοντας τους έναν νέο πύργο πυροβόλου που δεν τον είχε αγοράσει κανείς.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        «-Ο γερμανικός στρατός έχασε το πάρκιν των παλιών οχημάτων του.»
        Ὅχι δέν ἔχασε κάτι τέτοιο ὁ Γ.Σ,ἐκτός ἄν πρόκειται για πρόσχημα.
        Ἀλλά στην Γερμανία ἐλάχιστοι ἀσχολοῦνται με την ἄμυνα,γι᾿αὐτό και ἐλάχιστοι ἑνοχλοῦνται ἀπό ἐπιδοτήσεις στους ὁπλάδες,ἄλλωστε ὅλοι λίγο πολύ ἐπιδοτοῦνται,ἀκόμη και οἱ ἀνθηρώτερες ἀυτοκινητοβιομηχανίες.
        Την αἰσιοδοξία σου,την …συμμερίζομαι ἀπολύτως.

  2. exm38a1er

    Αυτοι το μεταλλο θελουνε.
    Ανταλλαγη οσα Μαρντερ υπαρχουν ακομη με αντιστοιχα σε βαρος δικα μας Μ-60.
    Αναλογια περιπου 3-4 προς 1.
    ΑΝΟΙΧΤΑ ΜΥΑΛΑ.

    Απάντηση
  3. tsimuha2

    Δεν ξερω το κατα ποσο θα ηταν εφικτο να αγοραζαμε μονο τους πυργους απο τα Marder και να τους τοποθετουσαμε σε Μ113 και ΒMP-1.Eτσι και ισχυροτερο οπλισμο θα αποκτουσαν αυτα τα οχηματα αλλα και επιτελους καπνογονα.Και σιγουρα αυτη η λυση(εφοσον ηταν τεχνικα εφικτη)θα εξοικονομουσε εκ. ευρω απο οτι αν αγοραζαμε και βαζαμε σε υπηρεσια ολοκληρα τα Marder.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      @tsim
      Βάσει Βίκυπαίδειας ὁ πύργος του Μάρντερ 1Α3 ζυγίζει 3,2 τόννους.
      Το ΒΜΡ-1 δέν θα μας ἀπασχολήσει,ἀφοῦ ἀξιοποιήσιμες εἶναι κάποιες λίγες δεκάδες.
      Ἀκόμη και ἀγνοώντας τις διαστάσεις και ἀπαιτήσεις χώρου στο ἐσωτερικό του Μ-113,το τελυταίο δέν μπορεί να σηκώσει τους ἐπίπλέον 3,2 τόννους,ὅχι μόνο λόγω καταπονήσεως των μηχανικῶν μερῶν,ἀλλά και λόγω ὑπερβολικῆς ἀναβιβάσεως του κέντρου βάρους,ἐπειδή ὁ πύργος αὐτός εἶναι ἀποκλίνοντος τύπου (oscillating type).
      Χώρια οἱ λαμαρινοδουλειές,που κανείς δέν ξέρει ὅχι μόνο πόσο θα κοστίσουν,ἀλλά και ἄν θα εἶναι ἀξιόπιστες μεσομακροπρόθεσμα.
      Ἐδῶ στα νέας κατασκευῆς Leo-2HEL προέκυψαν ρωγμές «ἀπό το τίποτα».

      @exm38a1er
      Στην πραγματικότητα θέλουν τα ὀχήματα,κάτι ἀκούστηκε πρόσφατα για Οὐκρανία.
      Αὐτός εἶναι ὁ λόγος που ἡ KMW μπήκε στον χώρο.
      Ἀλλά για την οἰκονομία της συζητήσεως,μπορεί αὐτοί να θέλουν το μέταλλο,ἑμείς ὅμως θέλουμε τα ὀχήματα (λέμε τώρα),και ἐδῶ ὑπάρχει μία οὐσιώδης λεπτομέρεια που κάνει την διαφορά:το μέταλλο ἀνακυκλώνεται και ἡ ἱστορία σταματάει ἐκεί,τα ὀχήματα ὅμως πρέπει να ὑποστηριχθοῦν μετά την ἀπόκτηση,ὁπότε ἑν προκειμένω ἡ ἱστορία ξεκινάει ἀπό ἐκεί.

      Απάντηση
    • eav2

      Η τοποθέτηση μεγάλου πύργου στα Μ113 ουσιαστικά θα τους αφαιρούσε το βασικότερο χαρακτηριστικό τους: την ιδιότητα του μεταφορικού προσωπικού. Αν κρίνω από τη φωτογραφία με τον πύργο των 76mm
      ο χώρος που απομένει είναι μικρός μετατρέποντας το όχημα σε «άρμα ιππικού» ενώ το μικρό βάρος και το μεγάλο ύψος θα το κάνουν επιρρεπές σε ανατροπές.

      Τα πράγματα δείχνουν ότι τα Μ113 θα συνεχίσουν να είναι παραστάτες και στα παιδιά μας, όπως ήταν και σε εμάς και στους πατεράδες μας.

      Απάντηση
      • tsimuha2

        Αν μεινει μονο στα παιδια μας θα ειμαστε τυχεροι,στα εγγονια μας να μην φτασει,αλλα μεχρι τοτε ισως τα εγγονια μας να φορανε φεσι.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἡ μόνη περίπτωση να ἀξιοποιηθοῦν με ἀσφάλεια τα Μ-113,εἶναι να δράσουν σε πεδίο κατά το δυνατόν ἀποστειρωμένο ἀπό ἐχθρικά ὅπλα Α/Τ (πλήν πυροβολικοῦ,που εἶναι πολυ ἀπίθανη ἡ κατά 100% σίγηση του),και εὐθυτενοῦς τροχιάς που μποροῦν να τα καταστρέψουν.
        Κάτι ἀνάλογο με τον τρόπο που θα ἀξιοποιοῦσε ὁ U.S.Army το Stryker.
        Ἅρα λοιπόν,τί μας λείπει για να το κάνουμε ὅπως Ἀμερική;
        Κάποια ψιλοπράγματα …

    • manolis

      Eδω δε βαλανε το ελαφρυ Ζu-23 πανω στο Μ113 που παραμενει σε υπηρεσια και κρατανε ΒΜΡ-1 για ο σκοπο αυτο , θα του βαλουνε τον πυργο του Μαρντερ?

      Απάντηση
  4. Θοδωρής Π.

    βασικα δεν ειναι θεμα αν εμεις τα θελουμε η αν οι γερμανοι μας τα δινουν

    πρωτον ειναι πολιτικο θεμα , απο την δικια μας πλευρα εχουμε μια κυβερνηση που γενικως δεν θα λεγαμε οτι εχει και τις καλυτερες σχεσεις με το γερμανικο πολιτικο κατεστημενο ενω η αγορα γερμανικων οπλικων συστηματων και μαλιστα μεταχειρισμενων θα σηκωσει θυελλα (δινετε λεφτα στους γερμανους , ξεπουληθηκατε στην Μερκελ και περνετε τα σαπακια που πετανε κτλ ) και αμφιβαλω αν η τωρινη ηγεσια του ΥΕΘΑ θα προχωρουσε σε τετοια αγορα (το γερμανοτσολιαδες και στα 4 ειναι πολυ προσφατο και γυρναει) … απο την πλευρα των γερμανων δεν βλεπω πρωτον γιατι να μας τα χαρισουνε και δευτερον θα ειχαν να αντιμετωπισουν αναλογη κατακραυγη ( χαριζουμε δανεια στους ελληνες και αγοραζουν οπλα κτλ)

    αρα δεν ειναι θεμα τι θελουν τα επιτελεια η αν μπορουμε να τα παρουμε γιατι πανω απο ολα ειναι πολιτικο το θεμα

    θα προτιμουσα να καναμε μια κινηση να παρουμε οσους εκτοξευτες και πυραυλους MILAN μπορουμε καθως και εκπαιδευτικες συσκευες που αποσυρονται απο τον γερμανικο στρατο για να αντικατασταθουν τα fagot και να αυξησουμε τα αποθεματα πριν τα διαλυσουν τα αυτα … αυτο και μηδαμινου κοστους ειναι αφου δεν χρειαζονται εργασιες αποκαταστασης και χωρις τυμπανοκρουσιες μπορει να γινει

    Απάντηση
  5. EVRIPIDES

    @EAV: Ωραίο άρθρο και επίκαιρο!
    @ Προς όλη τη σεμνή ομήγυρη:
    Ποιος έχει πληροφορίες για το δικό μας διαλυτήριο, δηλαδή το 304 ΠΕΒ;

    Απάντηση
  6. xm8

    Η όποια αξία των Marder για μας βρίσκεται στο ότι αντέχουν 0.50άρι πλευρικά (14,5 χιλ. νομίζω) και δευτερευόντως στην ταχύτητα τους (ακόλουθοι των LEO 2). Η καλύτερη θωράκιση των ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ είναι το ζητούμενο των συζητήσεων. Παρά τα όποια πολιτικο-οικονομικά ζητήματα, έμποροι είναι οι άνθρωποι και αν το ερευνήσουμε (να υποστηρίζονται για 20 χρόνια με ανταλλακτικά) και τώρα γίνεται να τα αγοράσουμε. Ενδιαφέρον δε θα υπάρξει από αλλού (εκτός και αν πιεστούν να τα πάρουν οι Ουκρανοί). Εκτός από αυτά και τα CENTAURO των Ιταλών που έχουν ανάλογη προστασία, δεν υπάρχει τίποτε άλλο για μας σε θωρακισμένο ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ μέσα στις οικονομικές μας δυνατότητες. Όποια ήδη θωρακισμένα Μ113 που πιθανόν να υφίστανται σε συμμαχικούς στρατούς και προσφέρονται πρέπει να αγοραστούν οπωσδήποτε.
    Τα Μ113 που θα αποδευσμευτούν από το ’20 και μετά είναι 3.000 και θα έχουν μεγάλη ζήτηση, άρα και κόστος αγοράς, ενώ θα πρέπει να τους αγοράσουμε θωράκιση και αυτή είναι ακριβή.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Προστασία ἕναντι 14,5 mm δέν σημαίνει πολλά πράγματα.
      Ναι μεν ,σε σύγκριση με το Μ-113 εἶναι μία βελτίωση,ἀλλά φιλολογικοῦ περισσότερο ἑνδιαφέροντος.
      Τα ἀπροσμέτρητα RPG,LAW και συναφή,εἶναι ἡ πλέον διαδομένη ἀπειλή,και ὡς προς αὐτήν δέν προσφέρει πολλά οὔτε το Μάρντερ,ἀλλά οὔτε και τα BRADLEY/ ASCOD/CV-90,παρ᾿ὅλο που δίνουν περισσότερες πιθανότητες ἐπιβιώσεως σε σχέση με το Μ-113.
      Ὑπεροχή στα σημεία δηλαδή.
      Εἰδικά ὡς προς την εὐκινησία ὅμως,πρέπει να εἰπωθοῦν δυό πράγματα:το Μάρντερ «ἀκολουθεί» το Λέο-2,ἀπλῶς ἐπειδή δέν προέκυψε ἀντικαταστάτης.
      Το Μάρντερ σχεδιάστηκε για να ἀκολουθεί το Λέο-1,και οἱ πρώτες ἐκδόσεις εἴχαν ἀναλογία ἰσχύος προς βάρος 21,2 ἵππων ἀνά τόννο (600 ἵπποι για 28 τόννους),τα δέ -Α3 με τους 34 τόννους ἔχουν μείνει στους 600 ἵππους,χονδρικά 18 ἀνά τόννο.
      Συγκριτικά,το Λέο-2Α4 ἔχει 27 ἀνά τόννο,το -Α6Μ και το -2ΗΕL 24 ἀνά τόννο.

      Απάντηση
      • manolis

        «Φιλολογικου ἑνδιαφέροντος» βελτίωση η αντοχη 360ο σε πενηνταρι πολυβολο, που τα βαζουν ακομη και σε φορτηγα ? Το ιδιο οι προσθετοι 6 τοννοι σιδηρους θωρακισης , εναντι θωρακισης αλουμινιου που αναφλεγεται κιολας? Οπωσδηποτε απροσμενη αποψη , φιλτατε ΘΘΑ , επειτα απο τους διθυραμβους στα ισραηλινα βαρεα ΤΟΜΠ.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Kάθε ἄλλο παρά ἀπρόσμενη ἄποψη,συνθεματοφύλαξ.
        Ἀπλῶς,δέν με καλύπτει το «ὁλίγον ἕγκυος».
        Διότι για κάτι τέτοιο πρόκειται.
        Δέν εἶναι το 12,7 ἤ το 14,5 ἡ μεγαλύτερη ἀπειλή,ἀλλά τα πανταχοῦ παρόντα RPG/LAW και βαρύτερα.
        Ὅταν ἕνα ταπεινό RPG-7 του ᾿80,ἄντε ᾿90,τρυπάει Ἄμπραμς (στο Ἰράκ σημειώθηκε και αὐτό),ἕνα Μάρντερ δέν ἔχει πολλές ἐλπίδες,και το ἄν διαπεράσει την θωράκιση το 60%,50%,40% της χημικῆς ἑνέργειας,δέν εἶναι παρηγοριά για τους ἐπιβαίνοντες,διότι πάλι εἶναι ὑπεραρκετή.
        Μπορεί βεβαίως το Μάρντερ να ἐπιβιώσει πλήγματος ὑπό κλίση π.χ 45°,ἐκεί που το Μ-113 δέν θα ἄντεχε οὔτε στις 30°.
        Γι᾿αὐτό γράφω «ὑπεροχή στα σημεία».
        Ἕναντι ποιοῦ κόστους ὅμως ἀγοράζεται αὐτή ἡ ὑπεροχή…
        Να προσθέσω ὅτι οἱ ἐξεζητημένοι -και πανάκριβοι- πύργοι με τα 25-30-35 χιλιοστῶν πυροβόλα,στην πραγματικότητα πολύ λίγα προσφέρουν στην ἀντιμετώπιση ἀπειλῶν ὅπως τα RPG,ἐπειδή αὐτά χρησιμοποιοῦνται κατά κανόνα σε ἐνέδρες.
        Ἡ θωράκιση του Ναμμέρ και ἕνας σταθμός ὁπλισμοῦ με βομβιδοβόλο των 40 χιλιοστῶν,ἑγγυῶνται πολύ περισσότερη ἐπιβιωσιμότητα.

  7. xm8

    @ ΑΧΕΡΩΝ
    Διαφωνώ Αχέροντα. Ναμμέρ δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ, ούτε να φτιάξουμε, λόγω κόστους.
    Μπορούμε όμως να αυξήσουμε την επιβιωσιμότητα των ανθρώπων μέσα σ’ αυτά τα οχήματα.
    Μια θωράκιση για 0.50άρι στα Μ113, spall liners, γρίλιες ή σίτα για τα RPG και ίσως δεξαμενές πίσω, θα ήταν σημαντική αναβάθμιση.
    Το 1993 οι Ιταλοί για τα 50 Μ113 που έστειλαν στην Σομαλία, παρήγγειλαν κιτ προστασίας για 14,5 χιλ. από την Ισραηλινή RAFAEL. Συνολικό κόστος 1,5 εκατ. $ και πληρωμή μέσω FMS. Βάρος 750 κιλά το κάθε κιτ. 30 χιλιάδες το όχημα. Πιστεύω ότι τόσο και ίσως και τα παραπάνω που ανέφερα, είναι μέσα στις οικονομικές μας δυνατότητες. http://tanknutdave.com/the-italian-vcc-1-apc/

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Το ὅτι δέν θα πάρουμε Ναμμέρ -ἐκτός συγκλονιστικοῦ ἀπροόπτου- δέν σημαίνει ὅτι ὀφείλουμε να ἰκανοποιηθοῦμε με το «ὁλίγον ἕγκυος»,χωρίς να συνεξεταστεί ὁ λόγος κόστους προς ἀπόδοση.
      Φθηνές και βατές βελτιώσεις για τα Μ-113 θα ἔπρεπε να μας ἀπασχολοῦν,και μόνο λόγω του μεγάλου άριθμοῦ τους,ἀλλά δική μου προτίμηση εἶναι να ἀναβαθμιστοῦν τα «Λεωνίδας» με πρόσθετη θωράκιση,ἐπειδή και καλύτερη βάση ἐκκινήσεως ἀντιπροσωπεύουν,καθώς εἶναι καλύτερα προστατευμένα ἀπό ὅτι το Μ-113,και περισσότερη πρόσθετη θωράκιση μποροῦν να σηκώσουν,και μποροῦν να βρεθοῦν χρησιμώτατα ἀπάρτια ἀπό ἀποσυρόμενα αὐστριακά K-105
      %253Fw%253D640&imgrefurl=https%3A%2F%2Flimitofadvance.wordpress.com%2F2014%2F03%2F15%2F%25CF%2584%25CE%25BF-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258C-%25CE%25BC%25CF%2580%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25AF-%25CE%25BD%25CE%25B1-%25CE%25B3%25CE%25AF%25CE%25BD%25CE%25B5%25CE%25B9-%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CF%258D%25CF%2584%25CE%25B5%25CF%2581%25CE%25BF-%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BC%25CF%2580%2F&h=450&w=600&tbnid=wIpLykWcynAFrM%3A&docid=qmF6fqkOK-ZT9M&ei=xXLXVuh6oafoBKe6g6AJ&tbm=isch&iact=rc&uact=3&dur=2984&page=3&start=39&ndsp=24&ved=0ahUKEwio8frXj6PLAhWhE5oKHSfdAJQQrQMIswEwM
      Λέμε τώρα …

      Απάντηση
      • xm8

        Το είχα υπ’ όψιν μου το άρθρο. Μακάρι να κινηθούν έστω για μια αναβάθμιση της θωράκισης του Λεωνίδας. Ακόμα καλύτερα να αγοράσουν τα Saurer 4K 4FA που πουλάνε οι Αυστριακοί και τα Sk-105 Kürassier. 400+ ο αριθμός των πρώτων τα μισά εκ των οποίων ειδικοποιημένα. Στα υπόλοιπα να βάλουν τα ΖU και να ξεμπερδεύουμε με τα BMP. Τα Kürassier είναι τα Λεωνίδας Ι και μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε ως έχουν είτε να αντικαταστήσουμε τον πύργο με κάποιον της επιλογής μας. 250+ ο αριθμός τους. Ομογενοποιείται ο στόλος και συμφέρει ένα πρόγραμμα εκτεταμένης αναβάθμισης που θα τα κρατήσει για 20 και βάλε χρόνια. Έτσι κι αλλιώς λεφτά δε θα βρεθούνε για τέτοιες αγορές όταν επείγουν αεροπορία και ναυτικό.
        Έβαλα το σύνδεσμο για τη φτηνή βελτίωση της θωράκισης των ιταλικών Μ113, για να πω ότι ΑΝ ενδιαφερόμαστε λύσεις υπάρχουν. Όταν όμως περνάνε 600 Ολλανδικά YPR 765 και καταλήγουν στους «χαζούς» Αιγύπτιους για 150 εκατ (συν 400 οχήματα αργότερα), ενώ εδώ σχεδιάζουμε αγορές δις σε ΤΟΜΑ, τότε κάτι πάει στραβά. Θα μπορούσαμε να έχουμε λύσει το πρόβλημα 20 χρόνια πριν. Εν μέρει έστω.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Τα 4K 4FA εἶναι πρώϊμος τύπος,με διαφορετικό κινητήρα ἀκόμη παλαιότερης τεχνολογίας ἀπό τον 7FA του «Λεωνίδας»,τα δέ SK-105 δέν τα χρειαζόμαστε ὡς ἄρματα,ἀλλά τα ἀπάρτια τους,ὅπως τα αὐτόματα κιβώτια,και τις ἀναρτήσεις για να σηκώσει το «Λεωνίδας» τρείς με τέσσερις ἐπιπλέον τόννους θωράκιση και ὁπλισμό (RWS).
        Τα YPR-765 με ἀπασχόλησαν τότε που τα ἀποδέσμευαν οἱ Ὀλλανδοί,1992-93,και ρώτησα ὅσους μπόρεσα,που μου φαινόταν ἑνημερωμένοι,ἤ ἕστω εἴχαν κάποια σχέση με το μηχανοκίνητο πεζικό.
        Λοιπόν,το γνωστό μοτίβο:«δέν λένε πολλά πράγματα,ἄλλωστε θα μπεί πύργος στα «Λεωνίδας»,«θα πάρουμε το «Ἀλέξανδρος» (ASCOD),«θα ερθουν τα ΒΜΡ»,ἤ «ἤλθαν τα ΒΜΡ»,κλπ,κλπ.
        Αὐτά δηλαδή,ἦταν τα κουτσομπολιά που κυκλοφοροῦσαν στις μονάδες.
        Ἄλλωστε την ἴδια ἐποχή σνομπάραμε και τα Μ-109Α3,και τα Leo-2NL.
        Πρωταθλητές στην χασούρα …

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: