Η έκθεση του διοικητή της Φρουράς είναι αποκαλυπτική για τις συγκινητικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν όταν οι αξιωματικοί έπαιρναν τις θέσεις τους για τη μεγάλη αναμέτρηση. Στην φωτογραφία προτομή του Ταγματάρχη (ΠΖ) Αναγνωστού Αλέξανδρου (Αντώνης Αραμπατζής)

Γράφει ο Βασίλης Ριτζαλέος

Στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, στις 15 Αυγούστου 1947, ο διοικητής του Οχυρού Νυμφαίας, ο τότε αντισυνταγματάρχης πεζικού Αλέξανδρος Αναγνωστός (1892-1970), υπέβαλε στις στρατιωτικές αρχές λεπτομερή έκθεση 24 σελίδων για την ηρωική αντίσταση των πολεμιστών του Οχυρού εναντίον της γερμανικής στρατιωτικής μηχανής στις 6 και 7 Απριλίου 1941. Αυτή η πολύτιμη πηγή για τη σύγχρονη ιστορία του τόπου μας παραδόθηκε σε αντίγραφο από το πρωτότυπο, μαζί με μια ανυπόγραφη έκθεση των γεγονότων (με την ευκαιρία επετειακής εκδήλωσης παρουσία του διοικητή Α. Αναγνωστού), στην υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους στην Κομοτηνή.

Η υπηρεσία μας εκφράζει θερμές ευχαριστίες στον αγαπητό φίλο και ερευνητή της τοπικής ιστορίας κ. Γεώργιο Θ. Νεστωράκη για την παράδοση των πολύτιμων ιστορικών τεκμηρίων.

Το ανατολικό σκέλος της οχυρωματικής γραμμής Μεταξά, από το ύψος της Βιστωνίδας και ανατολικότερα, ανήκε στη δικαιοδοσία της Ταξιαρχίας Έβρου. Η Φρουρά του οχυρού Νυμφαίας, αποτελούμενη από 14 αξιωματικούς και 364 οπλίτες του πρώτου τάγματος της Ταξιαρχίας, είχε αποστολή της να ανακόψει την προέλαση των γερμανικών δυνάμεων προς την Κομοτηνή και να προσφέρει κάλυψη στις ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις στο στρατηγικής σημασίας πέρασμα του Νέστου. Για την επιτυχή έκβαση της αποστολής της, η Φρουρά του Οχυρού διέθετε δύο όλμους Μπραντζ των 81 χιλιοστών, 24 πολυβόλα Σ.Ε., 27 οπλοπολυβόλα (κατασκευής του 1915) για τη φύλαξη των εξόδων και των παρατηρητηρίων του Οχυρού, 10 υποοπλοπολυβόλα Τόμσον, 4 ολμίσκους Στόκες, 17 βομβιδοβόλα και 264 τουφέκια Μάνλιχερ. Ένα μέρος του οπλισμού ήταν ξεπερασμένης τεχνολογίας, τα διαθέσιμα όπλα κάλυπταν με δυσκολία τις ανάγκες των ανδρών και τα οχυρωματικά έργα δεν είχαν ολοκληρωθεί σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο.

Το πραγματικό πρόβλημα του διοικητή και των ανδρών του Οχυρού ήταν η ασύλληπτη ισχύς της αντίπαλης πολεμικής μηχανής. Απέναντί τους παρατάχθηκε η 50η Μεραρχία Πεζικού του 30ού Σώματος Στρατού της Βέρμαχτ που διέθετε άφθονο και εξελιγμένο στρατιωτικό υλικό, υποστήριξη από αεροπλάνα, μηχανοκίνητες μονάδες και βαρύ πυροβολικό, άριστη υγειονομική κάλυψη και οργανωμένη μονάδα επιμελητείας.

Η σύγκρουση των υπερασπιστών του Οχυρού με την πολεμική μηχανή της Βέρμαχτ κράτησε σχεδόν δύο ημέρες, από τις 5 και 30 το πρωί της 6ης Απριλίου 1941 μέχρι τις 11 και 30 το βράδυ της 7ης Απριλίου 1941. Η έκθεση του διοικητή της Φρουράς είναι αποκαλυπτική για τις συγκινητικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν όταν οι αξιωματικοί έπαιρναν τις θέσεις τους για τη μεγάλη αναμέτρηση: «…τους αποχαιρέτησα και τους εφίλησα διά τελευταίαν φοράν, διότι την επομένην πιθανόν να μην υπήρχε κανείς από ημάς εν τη ζωή. Είναι αδύνατον να περιγράψω την συγκίνησιν και ενθουσιασμόν την στιγμήν εκείνην των Αξ/κών. Αποχωρούντες της αιθούσης του Οχυρού διά να μεταβώσιν εις τας θέσεις των, με δάκρυα εις τους οφθαλμούς των από ενθουσιασμόν ανεφώνησαν «Ζήτω η αιωνία Ελλάς» και εδήλωσαν ότι θα πέσωσιν όλοι διά το μεγαλείον της γλυκειάς μας Πατρίδος».

Η πρώτη φάση της γερμανικής επίθεσης ολοκληρώθηκε στις 11 το πρωί της 6ης Απριλίου, όταν η Βέρμαχτ πέτυχε να περικυκλώσει το Οχυρό και το γερμανικό πυροβολικό έβαλε εναντίον του από απόσταση μόλις 600 έως 1.500 μέτρων. Ενώ θα περίμενε κανείς την παράδοση των ανδρών της Φρουράς εξαιτίας του ανελέητου σφυροκοπήματος από το έδαφος και τον αέρα και της καταστροφής μέρους του οπλισμού της, η Φρουρά πέτυχε με εύστοχες βολές να κρατήσει μακριά της το γερμανικό πεζικό το οποίο επιδίωκε την άμεση προσβολή του Οχυρού. Μέσα στη νύχτα, ύστερα από νέους ανελέητους βομβαρδισμούς, οι άνδρες της Βέρμαχτ εξαπέλυσαν δύο σφοδρές επιθέσεις εναντίον της Φρουράς για την κατάληψη του Οχυρού, χωρίς αποτέλεσμα.

Το πρωί της πρώτης ημέρας ο διοικητής του Οχυρού παρακάλεσε τον διοικητή της Ταξιαρχίας Έβρου, υποστράτηγο Ιωάννη Ζήση, για την αποστολή αεροπλάνων προκειμένου να υπάρξει εξωτερική βοήθεια στη Φρουρά. Η απάντηση του στρατηγού είναι ενδεικτική για την αδυναμία των ελληνικών δυνάμεων να προσφέρουν εξωτερική βοήθεια: «Δι’ ανδρείαν σας και αυτοθυσίαν σας η Πατρίς ευγνωμονεί. Εγώ δε προσωπικώς υποκλίνομαι. Ποθούμεν νέα σας». Από εκείνη τη στιγμή χάθηκε κάθε επικοινωνία με την Ταξιαρχία Έβρου. Το Οχυρό απομονώθηκε τελείως.

Τη δεύτερη και τελευταία ημέρα των συγκρούσεων, η γερμανική πολεμική μηχανή ήταν αποφασισμένη να ξεπεράσει το εμπόδιο του Οχυρού, καθώς οι μηχανοκίνητες μονάδες βρίσκονταν καθηλωμένες στο δρόμο Κίρτζαλη-Κομοτηνής εξαιτίας της αντίστασης της Φρουράς και δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν στο παραλιακό μέτωπο από το Νέστο μέχρι τον Έβρο. Το πρωί επαναλήφθηκε ο σφοδρός βομβαρδισμός του Οχυρού χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Το απόγευμα, όμως, γύρω στις 7, τα πυρά περισσότερων από 100 πυροβόλων κάθε διαμετρήματος προκάλεσαν την καταστροφή των αμυντικών μέσων του Οχυρού και μονάδες του εισβολέα κατόρθωσαν να ανεβούν στο Οχυρό ρίχνοντας χειροβομβίδες, διάφορες εκρηκτικές ύλες και καπνογόνα. Στις 9 το βράδυ, μετά την εισβολή των Γερμανών στις υπόγειες στοές, δόθηκε λυσσώδης αγώνας σώμα με σώμα. Εκτός από την καταστροφή των αμυντικών μέσων, την εισβολή των Γερμανών και την αποπνιχτική ατμόσφαιρα από τα καπνογόνα, η Φρουρά έπρεπε να αντιμετωπίσει τη διακοπή του υποτυπώδους φωτισμού (λάμπες πετρελαίου). Η συνέχιση του αγώνα κρίθηκε μάταιη και ο διοικητής διέταξε κατάπαυση του πυρός στις 11 και 30 το βράδυ. Τα μεσάνυχτα το Οχυρό της Νυμφαίας παραδόθηκε στους εισβολείς.

Οι ηρωικοί αξιωματικοί και οπλίτες της Ταξιαρχίας Έβρου, που αποτελούσαν τη Φρουρά του Οχυρού της Νυμφαίας, πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος: 7 νεκροί και 20 τραυματίες ήταν ο τραγικός απολογισμός των απωλειών. Σύμφωνα με την έκθεση του διοικητή του Οχυρού, σκοτώθηκαν ο δεκανέας Γεώργιος Κορώνης του Δημητρίου από τον Ελληνόπυργο Καρδίτσας και οι στρατιώτες Ιωάννης Μαλλιαράκης του Γεωργίου από τις Αρχάνες Τεμένους Ηρακλείου Κρήτης, Γεώργιος Τσικνάκης του Θεοδώρου από την Κουμάσα Μονοφασίου Ηρακλείου Κρήτης, Εμμανουήλ Κιουλμπαξιώτης του Κωνσταντίνου από τη Σκόπελο Μυτιλήνης, Ευστράτιος Ποτίρης του Νικολάου από το Πλωμάρι Μυτιλήνης, Γεώργιος Καραγεωργίου του Ιγνατίου από το Σκαλοχώρι Μυτιλήνης και Γεώργιος Μπάφας του Ιωάννη από το Βαθύπεδο Ιωαννίνων. Όλοι έχασαν τη ζωή τους από βαρύτατο τραυματισμό από θραύσματα οβίδων και χειροβομβίδων. Από τους τραυματίες οι περισσότεροι κατάγονταν από τη Μυτιλήνη, το Λασίθι και το Ηράκλειο της Κρήτης. Μόνο ένας τραυματίας, ο στρατιώτης του 2ου Λόχου Σιδέρης Δεδίδης του Γεωργίου, καταγόταν από την Κομοτηνή και έφερε τραύμα στην ωμοπλάτη και ελαφρές κακώσεις στα μάτια.

Η έκθεση του διοικητή Αναγνωστού καταρρίπτει το μύθο της ευγενικής αντιμετώπισης των Γερμανών προς τους Έλληνες αξιωματικούς και οπλίτες μετά την παράδοση του Οχυρού. Οι τελευταίοι αντιμετωπίστηκαν κατά τρόπο εξευτελιστικό για αιχμαλώτους πολέμου. Υποχρεώθηκαν σε πορείες, παρέμειναν νηστικοί και ξυλοκοπήθηκαν από τους Γερμανούς. Είναι μάλιστα εντυπωσιακό πως κατά τη μεταφορά και σύντομη παραμονή 12 Ελλήνων αξιωματικών του Οχυρού στο βουλγαρικό χωριό «Μακάζη», οι Βούλγαροι στρατιωτικοί πρόσφεραν ψωμί, αυγά και τυρί στους Έλληνες συναδέλφους τους προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση των Γερμανών.

Μετά την επιστροφή τους στην περιοχή του Οχυρού οι αξιωματικοί ενώθηκαν με τους στρατιώτες και κατευθύνθηκαν πεζοί προς την πόλη της Κομοτηνής. Η είδηση πως οι Έλληνες στρατιωτικοί κρατούνταν στους στρατώνες κυκλοφόρησε αμέσως στην πόλη προκαλώντας μεγάλη συγκίνηση. Αψηφώντας τους Γερμανούς οι κάτοικοι της Κομοτηνής έσπευσαν να προσφέρουν τρόφιμα, παπλώματα και σεντόνια στους αιχμαλώτους. Μία ημέρα αργότερα, οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες, εξαντλημένοι από τις μάχες και την κακομεταχείριση των Γερμανών, διέσχισαν το κέντρο της πόλης με κατεύθυνση προς την Ξάνθη. Στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής εκτυλίχθηκαν συγκινητικές στιγμές: «κατά την διέλευσίν μας διά της πλατείας της Κομοτηνής όλοι οι κάτοικοι της πόλεως, οίτινες είχον συγκεντρωθή εκεί, ήρχησαν χειροκροτούντες και φωνάζοντες «Ζήτω η Ελλάς», «Ζήτω οι ήρωες του Οχυρού μας». Οι Αξιωματικοί και οπλίται με δάκρυα συγκινήσεως εις τους οφθαλμούς εχαιρέτουν το πλήθος βαδίζοντες με βήμα σταθερόν και τας κεφαλάς υψηλά».

Σύμφωνα με την έκθεση του διοικητή, οι Γερμανοί αξιωματικοί γνώριζαν πολλές λεπτομέρειες για το Οχυρό της Νυμφαίας όπως τα απόρρητα συνθηματικά των έργων. Ποιος ήταν ο «Εφιάλτης» στην περίπτωση της Νυμφαίας; Ο Αναγνωστός έγραψε στην έκθεσή του πως ο λοχίας Αναστάσιος Κ. από τη Μυτιλήνη και ο στρατιώτης Ιωάννης Κ. από χωριό της Ροδόπης λιποτάκτησαν, πέρασαν στη Βουλγαρία και έδωσαν πληροφορίες στο γερμανικό στρατό. Σύμφωνα με τον Αναγνωστό, ο Ιωάννης Κ. «καταδικασθείς εις θάνατον δι’ αλλεπαλλήλους λιποταξίας εν καιρώ πολέμου υπό του Στρατοδικείου Αλεξανδρουπόλεως εγένετο οδηγός των Γερμανικών τμημάτων εις την περιοχήν του Οχυρού οδηγήσας αυτούς διά καταλλήλων δρομολογίων». Δεν υπάρχουν περισσότερες διαθέσιμες πληροφορίες για την ταυτότητα και τη δράση τους (τα ονόματά τους αναφέρονται στην έκθεση). Εξαιτίας της θέσης του Αναγνωστού, δεν υπάρχουν λόγοι αμφισβήτησης των στοιχείων στην έκθεσή του. Από ιστορική σκοπιά, η παρουσία ενός σύγχρονου «Εφιάλτη» είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον ζήτημα και χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση για τα κίνητρα της πράξης του.

Αφήνοντας στην άκρη τους «Εφιάλτες», ας κρατήσουμε στη μνήμη μας τα λόγια του διοικητή της Φρουράς του Οχυρού της Νυμφαίας: «Εις το μικρόν αλλ’ ηρωικόν τούτο Οχυρόν αντιπροσωπεύετο ολόκληρος η Ελλάς. Οι υπερασπισταί τούτου κατήγοντο εκ της Στερεάς Ελλάδος, Πελοποννήσου, Θεσσαλίας, Ανατολικής και Δυτικής Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Κρήτης και άλλων νήσων…θεωρώ τον εαυτό μου τα μέγιστα υπερήφανον διότι ήμουν Διοικητής τοιούτων ηρώων, οι οποίοι πράγματι επολέμησαν ως πραγματικοί απόγονοι και εφάμιλοι των ηρώων του 1821». Αυτή η ανιδιοτελής αίσθηση του χρέους έναντι της ιστορίας του Έθνους, αυτή η περηφάνια και λεβεντιά πρέπει να αποτελούν οδηγό και στις σημερινές δύσκολες εποχές της βαθύτατης πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και ηθικής κρίσης στην Ελλάδα. Διαφορετικά, η επίκληση της ιστορίας και η αποδιδόμενη τιμή στις κορυφαίες στιγμές πατριωτισμού και αυτοθυσίας των Ελλήνων θα είναι πράξη υποκρισίας και σύντομης φυγής από την ζοφερή πραγματικότητα.

Ο Βασίλης Ριτζαλέος είναι διδάκτορας ιστορίας στο ΑΠΘ και εργάζεται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους στην Κομοτηνή.

Πηγή: Γενικά Αρχεία Κράτους – Αρχεία Νομού Ροδόπης

2 Σχόλια

  1. evmeniskardianos

    Ο αείμνηστος πρώην υπουργός και πρώην δήμαρχος Αθηναίων Κώστας Κοτζιάς, [Κατά γενική ομολογία ο πλέον επιτυχημένος δήμαρχος της Αθήνας σε μια εποχή πολύ φτωχή σε οικονομικά μέσα(!), υπήρξε πατέρας του διάσημου Ιατρού Ερευνητή Τζώρτζ Κοτζιά που ανακάλυψε το φάρμακο El Dopa που καταπολεμούσε την Πάρκινσον, καθώς και του αείμνηστου Δόκτωρος Μηχανικού Παναγιώτη Κοτζιά συνιδρυτή της Εταιρείας Εδαφολογικών Ερευνών «Κοτζιάς-Σταματόπουλος», που ήταν κάποτε η καλλίτερη εταιρεία Γεωτεχνικών ερευνών της Βαλκανικής.], στο βιβλίο του «Η Ελλάς ο Πόλεμος και η Δόξα της» αναφέρει για την Ταξιαρχία Έβρου και τον Υποστράτηγο Ζήση τα εξής:

    Η υπό τον Υποστράτηγο Ζήση, μόνιμο εξ εφέδρων, Ταξιαρχία Έβρου, αριθμούσε περίπου 400 άνδρες με πενιχρό οπλισμό.

    Η διαταγή προς την Ταξιαρχία ήταν να διεξάγει παρελκυστική άμυνα έως τα Ελληνοτουρκικά σύνορα και να παραδοθεί στους Τούρκους

    Εις μάτην προσπάθησαν να τον μεταπείσουν πως επρόκειτο για διαταγή που όφειλε να εκτελέσει.

    Τότε ο Στρατηγός Ζήσης απήντησε στην ντοπιολαλιά της πατρίδας του:
    – Ιγώ δεν θα παραδουθώ!

    Τελικά ο Στρατηγός Ιωάννης Ζήσης εξετέλεσε την διαταγή στο ακέραιο, υποχωρώντας έως τα Ελληνοτουρκικά σύνορα όπου οι άνδρες του αφοπλίστηκαν.

    Ο ίδιος ο Στρατηγός Ζήσης αυτοκτόνησε επί τόπου με το υπηρεσιακό του περίστροφο τινάζοντας τα μυαλά του στον αέρα!

    Ευμένης Καρδιανός

    Απάντηση
  2. tank crew

    ΚΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΣ………ΤΙ ΚΑΝΕΙ;;;;;;
    ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ Απαξίωσαν τη μάχη των Οχυρών, κατέθεσε στεφάνι μόνο βουλευτής της Χρυσής Αυγής! 12.04.2016 Παρόντες ο αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης Χρήστος Μέτιος, ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης και ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Νότης Χαραλαμπίδης

    Είναι η πρώτη χρονιά που ο εορτασμός απαξιώνεται από σύσσωμο το κοινοβουλευτικό σύστημα, τους τοπικούς βουλευτές, εκπροσώπους αυτών ή εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων

    Απαξίωσαν τη μάχη των Οχυρών άφησαν την Χρυσή Αυγή να κάνει το κομμάτι της…, αφού ο μοναδικός εκπρόσωπος της ελληνικής Βουλής στον εορτασμό της μάχης των Οχυρών στη Νυμφαία ήταν ο βουλευτής Θεσσαλονίκης της Χρυσής Αυγής Αντώνης Γρέγος. Είναι η πρώτη χρονιά που ο εορτασμός απαξιώνεται από σύσσωμο το κοινοβουλευτικό σύστημα, τους τοπικούς βουλευτές, εκπροσώπους αυτών ή εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων. Τα προσχήματα κράτησαν με την παρουσία τους ο αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης Χρήστος Μέτιος, ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης και ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Νότης Χαραλαμπίδης. «Σύμβολο θυσίας και ηρωισμού το μνημείο του Οχυρού Νυμφαίας.

    Αποδώσαμε σήμερα φόρο τιμής σε όλους εκείνους, που με ηρωική αντίσταση έπεσαν μαχόμενοι στον αγώνα κατά των γερμανικών στρατευμάτων την 6η και 7η Απριλίου 1941. Είναι χρέος όλων μας να διατηρούμε ζωντανό στη μνήμη μας το ένδοξο παρελθόν μας», ήταν το μήνυμα του αντιπεριφερειάρχη Χρήστου Μέτιου. Στο ιστορικό φυλάκιο του Οχυρού της Νυμφαίας βρέθηκε την Κυριακή 10 Απριλίου και ο μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων, όπου τέλεσε την επιμνημόσυνη δέηση. Έγινε το προσκλητήριο νεκρών και ακολούθησε η εξιστόρηση της μάχης του Οχυρού Νυμφαίας, αλλά και ξενάγηση στο Οχυρό Νυμφαίας, που λειτουργεί ως μουσείο.

    Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΟΧΥΡΟΥ ΤΗΣ ΝΥΜΦΑΙΑΣ

    Από την 28η Οκτωβρίου 1940 στα απόκρημνα και χιονισμένα βορειοηπειρώτικα βουνά, η Ελλάδα έδινε έναν άνισο, αλλά νικηφόρο αγώνα εναντίον της Ιταλίας. Ο Χίτλερ, από την αρχή του πολέμου είχε καταλάβει ότι, ο σύμμαχος του Μουσολίνι δεν θα μπορούσε να καταβάλει την ελληνική αντίσταση στα επεκτατικά του σχέδια. Την 1η Μαρτίου 1941, η Βουλγαρία πήγε με το μέρος του Άξονα. Την 2α Μαρτίου οι Γερμανικές δυνάμεις προωθούνται στην Βουλγαρία και μέχρι τέλους Μαρτίου έχουν πάρει διάταξη για να επιτεθούν εναντίον της Ελλάδας .Για την κατάληψη της ελληνικής Θράκης, οι Γερμανοί διέθεσαν το ΧΧΧ Σώμα Στρατού και ειδικά για την Νυμφαία και την Κομοτηνή την 50η Γερμανική Μεραρχία. Οι Γερμανικές δυνάμεις ήταν πλήρως εξοπλισμένες και εφοδιασμένες με τα πιο τέλεια για την εποχή όπλα. Τις Γερμανικές δυνάμεις στην Βουλγαρία, υποστήριζαν επίσης και 1.000 αεροσκάφη παντός τύπου. Στην Νυμφαία, αντιμέτωποι με την 50η Μεραρχία και τον Βουλγαρικό Στρατό που ακολουθούσε, ήταν μόνο δύο (2) Λόχοι Προκαλύψεως και η Φρουρά του Οχυρού, 14 Αξιωματικοί και 364 Οπλίτες. Οι δυνάμεις αυτές δεν περίμεναν καμιά βοήθεια.

    Την παραμονή της 6ης Απριλίου 1941, η Γερμανική Μεραρχία είναι έτοιμη να ξεχυθεί στην πεδιάδα της Κομοτηνής και να παρασύρει κάθε στρατιωτικό τμήμα που θα βρεί στο δρόμο της. Τα πολυβόλα, οι όλμοι και τα πυροβόλα της είναι έτοιμα να χτυπήσουν τους Έλληνες στρατιώτες, που είναι γαντζωμένοι στις κορυφές των υψωμάτων Δραγάτης – Φρουρός και εντός του Οχυρού. Ο Βουλγαρικός Στρατός είναι και αυτός έτοιμος να ακολουθήσει τους συμμάχους του.Την 05.00 της 6ης Απριλίου 1941, οι Γερμανοί επιτίθενται στα υψώματα Δραγάτης και Φρουρός. Από την 07.00, το πυροβολικό και οι όλμοι σφυροκοπούν την τοποθεσία. Την 08.50 πέφτουν τα υψώματα Δραγάτης – Φρουρός και τα μηχανοκίνητα των Γερμανών παρουσιάζονται στον δρόμο σε απόσταση 1.500 μέτρων από το Οχυρό, που αρχίζουν να το χτυπούν. Την 11.00 ώρα, τα ελληνικά τμήματα που ήταν στον Δραγάτη και τον Φρουρό, μπαίνουν στο Οχυρό. Οι Γερμανοί επιτίθενται με λύσσα, αλλά αποτυγχάνουν. Το Οχυρό αμύνεται. Στο μεταξύ, Γερμανικά πεζοπόρα τμήματα που κινήθηκαν μέσω ορεινών δρομολογίων του Παπικίου και του Μύτικα καταλαμβάνουν την Κομοτηνή την νύκτα της 6ης προς 7η Απριλίου 1941.

    Την 01.30 της 7ης Απριλίου βομβαρδίζεται με ιδιαίτερη ένταση το Οχυρό και την 02.00 το Γερμανικό Πεζικό επιτίθεται, αλλά αποτυγχάνει. Οι βομβαρδισμοί και οι επιθέσεις συνεχίζονται όλη την νύκτα και αποτυγχάνουν. Το πρωί της 7ης Απριλίου βρήκε το Οχυρό να χτυπιέται από κάθε είδους όπλα από παντού, να καίγεται ολόκληρο και μέσα στους καπνούς και τις φωτιές την ελληνική ψυχή, πέρα από κάθε λογική, ζωντανή, να αγωνίζεται όπως πάντα. Το απόγευμα της 7ης Απριλίου 1941 μπαίνει στον αγώνα και η Γερμανική Αεροπορία και οι επιθέσεις των Γερμανών συνεχίζονται. Το Γερμανικό Πυροβολικό, οι όλμοι, η αεροπορία, ανέσκαπταν την επιφάνεια του οχυρού. Αλλά, όταν το Γερμανικό Πεζικό ορμούσε, τα λίγα ελληνικά όπλα ξαναζωντάνευαν και απαγόρευαν στους Γερμανούς να περάσουν τις μηχανοκίνητες δυνάμεις τους στην Κομοτηνή. Η συνέχιση του αγώνα την 7η Απριλίου, ήταν ένα θαύμα, όπως θαύματα επιτυγχάνει ο Ελληνισμός όταν, ενωμένος αγωνίζεται.

    Στις 19.00 της 7ης Απριλίου 1941, οι Γερμανοί έταξαν πολύ κοντά στο Οχυρό, πάνω από 100 πυροβόλα. Επί 45 λεπτά, το Οχυρό βάλλεται από κάθε είδους και τύπου όπλα. Καταστρέφονται οι θυρίδες των πολυβολείων. Δεν υπάρχουν πλέον συρματοπλέγματα. Το σύστημα εξαερισμού δεν λειτουργεί. Φώς δεν υπάρχει μέσα στο Οχυρό. Με τις συνθήκες αυτές, τμήματα του Γερμανικού Μηχανικού, πέτυχαν να φτάσουν πάνω στο Οχυρό, και με εκρηκτικές ύλες και φλογοβόλα αρχίζουν την συστηματική καταστροφή του. Μερικοί Γερμανοί εισέδυσαν μέσα στις υπόγειες στοές. Οι ηρωικοί μαχητές συνέχισαν τον αγώνα μέσα στις στοές. Ήταν ένας αγώνας χωρίς ελπίδα, μόνο για την τιμή.

    Την νύκτα της 7ης Απριλίου 1941, στις 23.30, ο διοικητής του Οχυρού Ταγματάρχης Αλέξανδρος Αναγνωστός εθεώρησε ότι η αποστολή του είχε εκπληρωθεί και αποφάσισε την παράδοση του Οχυρού. Τα μεσάνυκτα της 7ης προς την 8η Απριλίου 1941, το Οχυρό παραδόθηκε. Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν νεκροί 7, τραυματίες 23 και των Γερμανών νεκροί 200, τραυματίες 1.500.

    Το πρωινό της 8ης Απριλίου, η Ελληνική σημαία, η οποία πέρα από κάθε λογική κυμάτιζε ακόμη, κατέβηκε. Την ίδια ώρα, ο Γερμανός Στρατηγός, έσφιγγε το χέρι του Δκτού του Οχυρού και του έλεγε: «Το Γερμανικόν Έθνος δι εμού, συγχαίρει τους ήρωας υπερασπιστάς του Οχυρού τούτου, οι οποίοι επεσκίασαν την δόξαν του Λεωνίδου και του Θεμιστοκλέους. Σας παρακαλώ πολύ, αυτά να τα διαβιβάσετε εις όλους τους Αξιωματικούς και Οπλίτας του Οχυρού. Χθες το βράδυ το ραδιόφωνον του Βερολίνου και του Λονδίνου έψαλλαν ύμνους δι’ εσάς.» Τότε ο διοικητής του Οχυρού απάντησε υπερήφανα: «Ουδέν επράξαμε, Στρατηγέ, παρά μόνο το καθήκον μας, ως υπερασπισταί του Πατρίου εδάφους».

    Πηγή: http://www.xronos.gr/detail.php?ID=102100

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: