Το άρμα μάχης είναι ένα από τα πιο ανθεκτικά και καταστροφικά όπλα αλλά και βασικά στοιχεία πολλών συγκρούσεων κατά τη διάρκεια του 20ου και 21ου αιώνα. Για να διαρρηχθεί το αδιέξοδο του πολέμου των αναχωμάτων του Δυτικού Μετώπου κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (Α’ ΠΠ) αναπτύχθηκε η έννοια της αρματομαχίας.

Βρετανία και Γαλλία ανέπτυξαν ταυτόχρονα άλλα χωριστά τα πρώτα άρματα μάχης κατά τον Α’ ΠΠ. Το όνομα “Tank”υιοθετήθηκε το 1915 για τα Βρετανικά “Χερσαία Σκάφη” ώστε να αποκρυφτεί το απόρρητο των τεθωρακισμένων οχημάτων. Σε μια προσπάθεια να ξεγελάσει τους κατασκόπους του εχθρού, ο Βρετανικός Στρατός διέδωσε ότι κατασκεύαζε “κινητές δεξαμενές νερού”.

Ο κόσμος είδε τα άρματα μάχης σε επιχειρήσεις για πρώτη φορά την 15η Σεπτεμβρίου 1916, όταν ο Βρετανικός Στρατός ανέπτυξε αυτά τα τεθωρακισμένα χερσαία σκάφη κατά την μάχη του Σόμ. Καθ’ολον τον 21ο αιώνα, τα άρματα διαδραμάτισαν ένα δυναμικό ρόλο για τον Στρατό και έχουν σημειώσει άγρια και καταστροφική δράση. Είναι μια ισχυρή κινητή οπλική πλατφόρμα με ένα μεγάλου διαμετρήματος περιστρεφόμενο πυροβόλο ικανό να εμποδίσει την προώθηση των εχθρικών οχημάτων. Από την μάχη του «Μπουργκ» του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου (Β’ ΠΠ) στην μάχη του «Ντέζφουλ» το 1981 στον οκταετή πόλεμο Ιράν-Ιράκ, τα άρματα εμφανίστηκαν ως τα πιο σημαντικά επιθετικά όπλα σε όλον τον κόσμο.

Οι 10 κορυφαίες επικές ιστορικές μάχες στην στρατιωτική ιστορία εμφανίζονται εδώ:

1. Μάχη του Καμπραί (20 Νοεμβρίου 1917 έως 7 Δεκεμβρίου 1917):

Η μάχη του «Καμπραί» του Α’ ΠΠ στην Γαλλία, στο Δυτικό Μέτωπο, ήταν μια Βρετανική επίθεση. Ήταν η πρώτη αποτελεσματική ανάπτυξη ενός μεγάλου αριθμού αρμάτων σε μάχη που έχει γίνει ποτέ. Ωστόσο, δεν ήταν η πρώτη φορά που αναπτύχθηκαν άρματα μάχης. Ο κόσμος είδε το άρμα μάχης στο πεδίο της μάχης για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1916. Άρματα μάχης, επίσης, αναπτύχθηκαν σε μεγάλους αριθμούς από την Βρετανία κατά την τρίτη μάχη του «Υπρ» και από την Γαλλία στις αρχές του 1917. Ωστόσο, αυτές οι αναπτύξεις ήταν λιγότερο αποτελεσματικές απ’οτι στο «Καμπραί» όπου οι Βρετανικές δυνάμεις ανέπτυξαν 476 άρματα μάχης.

Το Βρετανικό σχέδιο ήταν να διεισδύσουν στην Γερμανική «Γραμμή Χίντεμπουργκ». Αυτή η αμυντική γραμμή κατά το παρελθόν θεωρήθηκε απόρθητη. Οι Βρετανικές δυνάμεις είχαν επιτυχίες κατά την πρώτη μέρα της μάχης. Ωστόσο, τη δεύτερη ημέρα προέκυψαν μηχανικά προβλήματα με τα Βρετανικά Mark IV από τις άμυνες του Γερμανικού πεζικού και πυροβολικού. Δύο Βρετανικά Σώματα (ένα στρατιωτικός σχηματισμός που θεωρητικά θα μπορούσε να αποτελείται από 20000 έως 40000 στρατιώτες) και ένα Γερμανικό Σώμα συμμετείχαν στην μάχη. Κέρδη και ζημιές για τις αντίπαλες δυνάμεις ήταν περίπου ισοδύναμες, μέχρι το τέλος της μάχης και το αποτέλεσμα της μάχης ήταν σχεδόν μια αδιέξοδη κατάσταση. Οι Βρετανοί είχαν 44000 θύματα και ο αντίστοιχος αριθμός για τους Γερμανούς ήταν 45000. 179 Βρετανικά άρματα μάχης καταστράφηκαν. Πολλά διδάγματα προέκυψαν από την μάχη, τα οποία οδήγησαν στην βελτίωση της σχεδίασης των Βρετανικών αρμάτων μάχης το 1918, όπου χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία στις τελικές επιθέσεις του πολέμου.

Γερμανοί έχουν αιχμαλωτίσει ένα Βρετανικό Mark IV τον Νοέμβριο του 1917.

2. Δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν κατά τον Β’ ΠΠ (23 Οκτωβρίου 1942 με 11 Νοεμβρίου 1942)

Τα άρματα μάχης διαδραμάτισαν τεράστιο ρόλο στη Δεύτερη Μάχη του «Ελ Αλαμέιν» που διεξήχθη κοντά στην Αιγυπτιακή παράκτια πόλη του «Ελ Αλαμέιν» το 1942. Οι συμμαχικές δυνάμεις ανέπτυξαν 195000 στρατιώτες, 1029 άρματα μάχης, 435 τεθωρακισμένα οχήματα, 730 με 750 αεροσκάφη, 892 με 908 συστήματα πυροβολικού και 1451 αντιαρματικά πυροβόλα. Οι δυνάμεις του Άξονα παρέταξαν 116000 άνδρες, 547 άρματα μάχης, 192 τεθωρακισμένα οχήματα, 770 με 900 αεροσκάφη, 552 συστήματα πυροβολικού και 496 αντιαρματικά πυροβόλα. Οι δυνάμεις του Άξονα ήθελαν να αποκτήσουν πρόσβαση στα πετρελαϊκά πεδία της Περσίας και Μέσης Ανατολής με τον έλεγχο της Βόρειας Αφρικής.

Οι Συμμαχικές δυνάμεις είχαν συνολική αριθμητική υπεροχή έναντι των δυνάμεων του Άξονα κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης στην «Δυτική Έρημο». Οι Σύμμαχοι, επίσης, μπόρεσαν να ξεπεράσουν τον παράγοντα της ποιότητας του εξοπλισμού τους με την άφιξη των»Spitfire«, των αντιαρματικών πυροβόλων 6 λιβρών και των αρμάτων μάχης «Sherman». Οι δυνάμεις του Άξονα έχασαν 30542 στρατιώτες, περίπου 500 άρματα μάχης, 254 πυροβόλα και 84 αεροσκάφη. Οι Σύμμαχοι έχασαν 13560 στρατιώτες, 332 με 500 άρματα μάχης, 111 πυροβόλα και 97 αεροσκάφη. Σ’ αυτή την μάχη οι Συμμαχικές δυνάμεις πέτυχαν την πρώτη απόλυτη νίκη κατά των δυνάμεων του Άξονα και οι Γερμανοί έχασαν κάθε ελπίδα για την κατάκτηση της Διώρυγας του Σουέζ και της Αιγύπτου. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ είπε ότι πριν το «Ελ Αλαμέιν» δεν υπήρξε καμία άλλη Συμμαχική νίκη και δεν υπήρξε καμία ήττα μετά από αυτήν. Αυτή η μάχη οδήγησε τελικά στην ήττα του Άξονα στη Βόρεια Αφρική.

Αμερικάνικά άρματα μάχης Sherman κινούνται με ταχύτητα στην έρημο της Βόρειας Αφρικής καθώς υποχωρούν οι δυνάμεις του Άξονα την 1η Νοεμβρίου 1942 κατά τη Δεύτερη Μάχη του Ελ Αλαμέιν.

3. Μάχη του Ρασεϊνιαϊ κατά τον Β’ ΠΠ (23 Ιουνίου 1941 με 27 Ιουνίου 1941)

Η μάχη του Ρασεϊνιαϊ στην Λιθουανία ήταν μια αιματοχυσία ανάμεσα στην Σοβιετική Ένωση και την Γερμανία στο Ανατολικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Β’ΠΠ. Τα Σοβιετικά τμήματα του 12ου και 3ου Μηχανοκίνητου Σώματος πολέμησαν με 749 άρματα κατά των Γερμανικών μονάδων της 4ης Ομάδας Παντσερ η οποία διέθετε 245 άρματα μάχης.

Απο τεχνικής απόψεως τα Σοβιετικά άρματα μάχης ήταν ανώτερα από τα αντίστοιχα Γερμανικά. Οι Σοβιετικοί διέθεταν πάνω από 50 άρματα μάχης “Κλιμεντ Βοσοριλοφ” KV1 και KV2 τα οποία προέλαυναν. Όμως οι Γερμανοί εξουδετέρωσαν συστηματικά τα Σοβιετικά άρματα μάχης μεσώ αεροπορικής υποστήριξης από την Λουφτβαφε. Τα Σοβιετικά αεροσκάφη δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τα αεροσκάφη της Γερμανικής Λουφτβαφε (πολεμική αεροπορία) και ο Γερμανικός αεροπορικός στόλος προκάλεσε σοβαρές ζημίες στα Σοβιετικά άρματα και οχήματά. Οι Γερμανοί υπέστησαν μικρές ζημιές ενώ οι Σοβιετικοί έχασαν στην μάχη 704 άρματα μάχης. Αυτή η μάχη κατέδειξε την σημασία της αεροπορικής υποστήριξης των αρμάτων μάχης κατά την μάχη.

Ένα βαρύ άρμα μάχης KV2 κατάφερε να αποκόψει για μια ολόκληρη ημέρα την 6η Γερμανική Μεραρχία Παντσερ από την μάχη του Ρασεϊνιαϊ.

4. Μάχη της Κοιλάδας των Δακρύων κατά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπουρ (6 Οκτωβρίου 1973 με 9 Οκτωβρίου 1973), συμμετείχαν περίπου 1431 άρματα μάχης.

Το Ισραήλ και οι δυνάμεις του Αραβικού συνασπισμού με επικεφαλής την Αίγυπτο και την Συρία πολέμησαν στον πόλεμο του «Γιομ Κιπουρ» τον Οκτώβριο του 1973. Η μάχη της Κοιλάδας των Δακρύων ήταν μέρος αυτής την σύγκρουσης ανάμεσα στο Ισραήλ και την Συρία στα Συριακά υψώματα Γκολάν. Τα άρματα ήταν κεντρικής σημασίας για την αιφνιδιαστική επίθεση που έλαβε χώρα στην Κοιλάδα των Δακρύων στην πιο ιερή ημέρα του Ιουδαϊσμού που ονομάζεται “Γιομ Κιπουρ”.

Η Συρία ανέπτυξε μια Μεραρχία Πεζικού με περίπου 500 άρματα μάχης και οχήματά ενώ το Ισραήλ ενέπλεξε μια Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία με περίπου 100 άρματα μάχης. Οι Συριακές δυνάμεις υποστηρίζονταν από 900 επιπρόσθετα άρματα και ο συνολικός αριθμός των Συριακών αρμάτων που συμμετείχαν στην μάχη υπολογίζεται στα περίπου 1260 άρματα. 400 Συριακά άρματα ήταν Τ-62, τα πιο σύγχρονα Σοβιετικά άρματα μάχης εκείνη την εποχή.

Οι Συριακές δυνάμεις άρχισαν την επίθεση και, επίσης, 100 αεροσκάφη συμμετείχαν σε μια Συριακή αεροπορική επιδρομή. Οι Ισραηλινές δυνάμεις αρχικά κατάφεραν να αναπτύξουν μόνο 176 άρματα μάχης. Αν και οι Σύριοι κατέλαβαν αρκετό έδαφος κατά την πρώτη ημέρα της επίθεσης του πολέμου, δεν κατάφεραν να μετακινήσουν τα άρματα τους πέρα από τα Ισραηλινά αντιαρματικά κωλύματα . Οι Σύροι επιτελείς περίμεναν οι Ισραηλινές ενισχύσεις να φτάσουν μετά από τουλάχιστον μια ημέρα. Ωστόσο, οι Ισραηλινές δυνάμεις δέχθηκαν ενισχύσεις μέσα σε μόλις 15 ώρες από την έναρξη της μάχης. Η Ισραηλινή πολεμική αεροπορία συμμετείχε, επίσης, στις επιχειρήσεις. Οι Συριακές δυνάμεις υποχώρησαν την τέταρτη ημέρα. Οι Ισραηλινές δυνάμεις έχασαν 60-80 άρματα μάχης ενώ οι Συριακές έχασαν συνολικά 500 οχήματα συμπεριλαμβανομένων 260 με 300 άρματα μάχης. Οι κακές αμυντικές τακτικές των Συριακών δυνάμεων, η ανωτερότητα της Ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας (IAF) και επίσης η Ισραηλινή απειλή πυρηνικού χτυπήματος στην Συρία έχουν επισημανθεί από τους αναλυτές ως τα αίτια της Συριακής ήττας.

Κατεστραμμένο Συριακό άρμα μάχη T-55 στο Nafakh στα υψώματα Γκολάν κατά την μάχη στην Κοιλάδα των Δακρύων τον Οκτώβριο του 1973.

5. Μάχη του «Μπρόντι» στον Β’ΠΠ (23 Ιουνίου 1941 με 30 Ιουνίου 1941), συμμετείχαν 4250 άρματα μάχης

Μέχρι την μάχη του «Κουρσκ» το 1943, η μάχη του «Μπρόντι» στη Δυτική Ουκρανία είχαν τον τίτλο της “Μεγαλύτερης αρματομαχίας του Β’ΠΠ”. Οι Γερμανοί είχαν παρατάξει 750 άρματα μάχης απέναντι σε 3500 Σοβιετικά άρματα. Ένα Σώμα Στρατού και ένα Μηχανοκίνητο Σώμα Στρατού αναπτύχθηκαν από τους Γερμανούς. Από την άλλη πλευρά, πέντε Μηχανοκίνητα Σώματα αναπτύχθηκαν από την Σοβιετική Ένωση σε αυτή την μάχη.

Αν και ο Κόκκινος Στρατός προκάλεσε σημαντικές ζημίες στις Γερμανικές δυνάμεις, οι Γερμανικές δυνάμεις υπερκέρασαν τους Σοβιετικούς και προκάλεσαν τέσσερις φορές μεγαλύτερες ζημιές μιας και η Γερμανική αεροπορική υπεροχή, η κακή Σοβιετική υλικοτεχνική υποστήριξη και η έλλειψη της κατάλληλης διοικητικής δομής οδήγησαν στη νίκη των Γερμανών ενόπλων δυνάμεων. Οι Γερμανικές δυνάμεις έχασαν περίπου 200 άρματα ενώ ο Κόκκινος Στρατός έχασε περίπου 800 άρματα, 201 εκ των οποίων καταστράφηκαν απο τις αεροπορικές επιδρομές της Γερμανικής Λουφτβαφε. Η αριθμητική υπεροχή των Σοβιετικών αρμάτων μάχης T-34 δεν μπόρεσε να ξεπεράσει την Γερμανική ισχύ πυρός και οι δυνάμεις του Άξονα προχώρησαν μπροστά.

Ήταν μια από τις πιο σφοδρές αρματομαχίες κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης της επιχείρησης “Μπαρμπαρόσα” της κωδικής ονομασίας για την εισβολή του Χίτλερ στην Σοβιετική Ένωση.

Γερμανικές δυνάμεις προελαύνουν στην μάχη του Μπρόντι τον Ιουνίου του 1943.

 

Αμερικανική ταινία επίκαιρων σχετικά με την αντίσταση του Κόκκινου Στρατού κατά των Γερμανών Ναζί.

 

6. Μάχη του «Χανούτ» κατά τον Β’ΠΠ (12 Μαΐου 1940 με 14 Μαΐου 1940), συμμετείχαν 1247 άρματα μάχης και τεθωρακισμένα οχήματα.

Οι Συμμαχικές δυνάμεις στην Γαλλία, Βέλγιο και Ολλανδία πολέμησαν κατά των δυνάμεων των Γερμανών Ναζί. 25927 στρατιώτες, 618 άρματα μάχης, 188 συστήματα πυροβολικού και 1252 αεροσκάφη αναπτύχθηκαν από τις Ναζιστικές Γερμανικές δυνάμεις. Αν και σχεδόν η μάχη ήταν ένα αδιέξοδο, οι Γαλλικές δυνάμεις πέτυχαν κάποιες τακτικές επιτυχίες. 121 Συμμαχικά άρματα μάχης καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές. 29 Γερμανικά άρματα μάχης καταστράφηκαν και 111 ακόμα υπέστησαν ζημιές κατά την μάχη. Οι Γερμανικές δυνάμεις δεν πέτυχαν τον σκοπό τους να εξουδετερώσουν την απειλή της Γαλλικής Πρώτης Στρατιάς. Ήταν μια από τις ελάχιστες πρώιμες επιτυχίες κατά των Γερμανικών τεθωρακισμένων. Αυτή ήταν η μάχη όπου ήρθε στο προσκήνιο ο μελλοντικός Στρατηγός και Πρόεδρος της Γαλλίας Ντε Γκώλ.

Δυο κατεστραμμένα Γαλλικά άρματα SOMUA S35 εξετάζονται από Γερμανούς Ναζί στρατιώτες.

7. Επιχείρηση “Γκουνγουντ” κατά τον Β’ΠΠ (18 Ιουλίου 1944 με 20 Ιουλίου 1944).

Η επιχείρηση “Γκουντγουντ” στην Νορμανδία της Γαλλίας ήταν επιθετική επιχείρηση των Βρετανών κατά Γερμανικών δυνάμεων τον Ιούλιο του 1940. Από κάποιους ιστορικούς αποκαλείται ως “η μεγαλύτερη αρματομαχία στην ιστορία του Βρετανικού Στρατού”. Οι Βρετανικές δυνάμεις ανέπτυξαν δυο Μεραρχίες Πεζικού και τρεις Τεθωρακισμένες Μεραρχίες με 1100 άρματα μάχης. ΟΙ Γερμανοί ενέπλεξαν τέσσερις Μεραρχίες Πεζικού, τρεις Τεθωρακισμένες Μεραρχίες και δύο Επιλαρχίες βαρέων αρμάτων και 337 άρματα μάχης. Οι Βρετανικές δυνάμεις ήθελαν να αναλάβουν τον έλεγχο της Καέν στην βορειοανατολική Γαλλία, η οποία ήταν ζωτικής σημασίας για την απελευθέρωση της υπόλοιπης κατεχόμενης χώρας.

Οι Βρετανικές δυνάμεις προέλασαν 7 μίλια προς το ανατολικό τμήμα της πόλης και οι Γερμανοί εμπόδισαν ένα συνολικό ρήγμα. Οι Βρετανοί είχαν 3474 θύματα και χάσανε 314 άρματα μάχης. Οι Γερμανοί είχαν έναν άγνωστο αριθμό θυμάτων, όπως περισσότεροι απο 2500 στρατιώτες αιχμαλωτίστηκαν και είχαν απολέσει 75 με 100 άρματα στην μάχη.

M4 Sherman και ένα τροποποιημένο Sherman Firefly μεταφέρουν Βρετανικό πεζικό κατά τη διάρκεια της επιχείρησης “Γκουντγουντ” την 18η Ιουλίου 1944.

8. Μάχη του 73ου Μεσημβρινού κατά τον Πόλεμο του Κόλπου (26 Φεβρουαρίου 1991 με 27 Φεβρουαρίου 1991).

Η μάχη του 73ου Μεσημβρινού ήταν μια αρματομαχία που εξελίχθηκε μεταξύ των Ιρακινών δυνάμεων του Σαντάμ Χουσειν και των δυνάμεων του Συνασπισμού που διοικούσαν Αμερικάνικές και Βρετανικές τεθωρακισμένες δυνάμεις στο νοτιοανατολικό Ιράκ τον Φεβρουάριο του 1991. Ήταν μέρος του Πολέμου του Κόλπου που άρχισε μετά την εισβολή και προσάρτηση του Κουβέιτ από τις Ιρακινές δυνάμεις του Σανταμ.

Οι τεθωρακισμένες δυνάμεις των ΗΠΑ επιτέθηκαν και κατέστρεψαν ολοσχερώς τις Ιρακινές δυνάμεις. Οι δυνάμεις του Συνασπισμού έχασαν έναν στρατιώτη και 12 ακόμη τραυματίστηκαν και έχασαν ένα τεθωρακισμένα όχημα μάχης (ΤΟΜΑ) Bradley. 57 ακόμα στρατιώτες του Συνασπισμού τραυματίστηκαν από φίλια πυρά (μια μη σκόπιμη αδερφοκτόνα επίθεση από συμμαχικές δυνάμεις καθώς επιχειρούσαν να προσβάλουν τον εχθρό). Οι Ιρακινές δυνάμεις είχαν 600 με 1000 θύματα και έχασαν 85 άρματα, 30 τροχοφόρα οχήματά, 40 ΤΟΜΑ και περισσότερες από 2 πυροβολαρχίες.

Κατεστραμμένο κινέζικό άρμα μάχης Type-69 που χρησιμοποιούνταν απο τις Ιρακινές δυνάμεις κατά την μάχη του 73ου Μεσημβρινού την 28 Φεβρουαρίου 1991.

9. Μάχη της “Τσάβιντα” κατά τον πόλεμο Ινδίας-Πακιστάν (14 Σεπτεμβρίου 1965 και 18 Σεπτεμβρίου 1965 ως 19 Σεπτεμβρίου 1965).

Η μάχη της “Τσάβιντα” στο Πακιστάν κατά τον Ινδο-Πακιστανικό πόλεμο του 1965 ήταν η μεγαλύτερη αρματομαχία από την μάχη του Κόυρσκ του Β’ ΠΠ. Ο Ινδο-Πακιστανικός πόλεμος του 1965 είναι επίσης γνωστός ως ο Δεύτερος Πόλεμος του Κασμίρ και εξελίχθηκε ανάμεσα στις δυο Νοτιοασιατικές χώρες για την διαφιλονικούμενη περιοχή του “Κασμίρ”.
Οι Πακιστανικές δυνάμεις είχαν 80000 Πεζικό, σημαντικό αριθμό μονάδων Τεθωρακισμένου-Ιππικού, πάνω από 150 άρματα και περαιτέρω ενίσχυση από άρματα μάχης. Η Ινδία διέθετε 80000 έως 150000 Πεζικό, σημαντικό αριθμό μονάδων Τεθωρακισμένου-Ιππικού και 225 άρματα μάχης.

Ο Ινδικός στρατός σχεδίαζε να καταλάβει την “Μεγάλο εθνική οδό” (Γκραντ Τρανκ Ρόουντ – Grand Trunk Road) γύρω από το “Βατζίραβαντ” στο “Πάντζαπ” του Πακιστάν και την σιδηροδρομική “γραμμή Σιάλκοτ-Παρσουρ” σε μια προσπάθεια να αποκόψει τις Πακιστανικές δυνάμεις που πολεμούσαν στην συνοριακή περιοχή του “Κασμίρ”. Οι Πακιστανικές δυνάμεις δέχθηκαν άμεσα ενισχύσεις από το “Κασμίρ” και η κατάσταση βελτιώθηκε για αυτές. Η μάχη έλαβε χώρα κοντά στην “Φιλλόρα” (κοντά στο “Σιάλκοτ”) του “Πάντζαπ” του Πακιστάν. Οι μάχες εντάθηκαν και οι Πακιστανικές δυνάμεις στην “Φιλλόρα” υποχώρησαν. Οι προελαύνουσες Ινδικές δυνάμεις σταμάτησαν στην “Τσάβιντα”. Τα Ηνωμένα Έθνη επενέβησαν για τον τερματισμό των εχθροπραξιών την 22α Σεπτεμβρίου 1965. Το Πακιστάν έχασε 44 άρματα μάχης και η Ινδία 120. Ωστόσο, η Ινδία ισχυρίζεται ότι απώλεσε κατά τον πόλεμο μόνο 29 άρματα μάχης.

Άρματα μάχης του Ινδικού Στρατού εν κινήσει κατά τον Ινδο-Πακιστανικό πόλεμο του 1965.

10. Μάχη της “Προχορόβκα” κατά την μάχη του “Κουρσκ” στον Β’ΠΠ. (12 Ιουλίου 1943).

Η μάχη της “Προχορόβκα” διεξήχθη μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της Γερμανίας στην “Προχορόβκα” η οποία είναι 87 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του “Κουρσκ” της Ρωσίας στο Ανατολικό Μέτωπο. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες αρματομαχίες της ιστορίας. Η Γερμανία ανέπτυξε τρεις Μεραρχίες Παντσερ με περίπου 290 άρματα μάχης ενω οι Σοβιετικοί ανέπτυξαν 15 Σώματα Στρατού με περίπου 890 άρματα μάχης.

Μετά από σφοδρές μάχες το αποτέλεσμα της μάχης δεν ήταν ξεκάθαρο. Θεωρήθηκε ότι ήταν μια τακτική νίκη των Γερμανών, αλλά όχι μια επιχειρησιακή νίκη. Οι Γερμανοί είχαν 842 θύματα και έχασαν 43 τεθωρακισμένα οχήματα και άρματα μάχης. Οι Σοβιετικοί είχαν 7607 θύματα και έχασαν 500 έως 550 τεθωρακισμένα οχήματα και άρματα μάχης. Οι Σοβιετικοί ισχυρίστηκαν ότι είναι οι νικητές διότι μετά απ’ την μάχη ο Χίτλερ ματαίωσε την επίθεση στην ανατολή στο τομέα του Κόυρσκ για να επικεντρωθεί στις επιθέσεις στο Δυτικό Μέτωπο. Οι Σοβιετικοί επικράτησαν παρά τις βαριές απώλειες τους αυτήν την περίοδο του Β’ΠΠ και η ορμή είχε αρχίσει να χάνεται από τις Ναζιστικές Γερμανικές Δυνάμεις. Μετά το “Κουρσκ” ήταν πάντα σε αμυντική διάταξη.

Γερμανικό άρμα μάχης “Παντσερ IV” και ημιερπυστριοφόρο “Sdkfz 251” εν κινήσει κατά τη διάρκεια της μάχης “Προχορόβκα” τον Ιούλιο του 1943.

Απόδοση/Μετάφραση από το warhistoryonline.com για την Προέλαση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: