Οι μονάδες επιφάνειας της κατηγορίας LCC Blue Ridge είναι τα πλωτά στρατηγεία του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού (U.S. Navy) και οι ναυαρχίδες του 7ου και του 6ου στόλου στον Ειρηνικό Ωκεανό με έδρα την Γιοκοσούκα στην Ιαπωνία, και στην Μεσόγειο θάλασσα με έδρα την Γκαέτα στην Ιταλία. Τα 2 πλοία αυτής της κατηγορίας ταξινομούνται από το U.S. Navy ως Πλοία διοίκησης, ενώ πρακτικά πρόκειται για μονάδες διοίκησης και ελέγχου «Command & Control».

Ως διάδοχοι των προηγούμενων πλοίων διοίκησης αμφίβιας δύναμης AGC-7 Mount McKinley-Class, σχεδιάστηκαν εξ αρχής ως μονάδες διοικήσεως σε αντίθεση με τους προκατόχους που ήταν μετατροπές που προέρχονταν απο φορτηγά πλοία. Η σχεδίαση ξεκίνησε το 1963 και η επίσημη παραγγελία για το πρώτο πλοίο της κατηγορίας LCC 19 Blue Ridge ακολούθησε το 1964. Η κατασκευή του πρώτου πλοίου ξεκίνησε στις αρχές του 1967 στα ναυπηγεία της Φιλαδέλφειας στην πολιτεία Πενσιλβανία των ΗΠΑ. Η παράδοση στο πολεμικό ναυτικό και η ένταξη του πλοίου στον στόλο ακολούθησαν στα τέλη του 1970.

Φωτογραφία των ναυπηγείων στην Φιλαδέλφεια από το 1955

Η απόφαση για την κατασκευή του δεύτερου πλοίου της κατηγορίας LCC 20 Mount Whithney ακολούθησε το 1966, και η εργασίες στα ναυπηγεία της Newport News Shipbuilding της Newport News στην πολιτεία Βιρτζίνια ξεκίνησαν στις αρχές του 1969. Η παράδοση και ένταξη στο στόλο ακολούθησαν στις αρχές του 1971.

LCC 19 Blue Ridge

Ειδική σημασία δόθηκε στην ταχύτητα των πλοίων, για να μπορούν να ακολουθήσουν τις ομάδες μάχης σε αμφίβιες επιχειρήσεις, που ήταν ένα πρόβλημα στις παλαιότερες μονάδες.

AGC 7 Mount McKinley-Class

Το σκάφη βασίστηκαν στο σχέδιο των αποβατικών πλοίων της κλάσης Iwo-Jima απο τα οποία προέρχεται και το σύστημα προώθησης, έχουν όμως μεγαλύτερο μήκος και επεκτάσεις στα έξαλλα δεξιά και αριστερά του σκάφους. Το ευρύχωρο ελικοδρόμιο που δέχεται μέχρι και ελικόπτερα του τύπου CH-53, βρίσκεται στο πρυμναίο κατάστρωμα πίσω απο την υπερκατασκευή η οποία φιλοξενεί και τον Πύργο ελέγχου πτήσεων. Το σύστημα προώθησης αποτελείται απο δυο ατμολέβητες με μια τουρμπίνα μετάδοσης, έναν άξονα και μια έλικα.

Η ναυαρχίδα του 6ου στόλου στην Σούδα 2008

Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει κυρίως συσκευές τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρονικού πολέμου με κεραίες διαφορετικών μεγεθών και ειδών συμπεριλαμβανομένων και κατευθυντικών κεραιών για δορυφορικές επικοινωνίες, που είναι τοποθετημένες σε διάφορα σημεία και ιστούς στο κύριο κατάστρωμα και στην υπερκατασκευή στο μεσόστεγο των πλοίων. Τα εξαιρετικά προηγμένα συστήματα διοίκησης και ελέγχου των πλοίων, είναι από τα πιο σύγχρονα που υπάρχουν στον κόσμο, και μέρη του συστήματος «JMCIS»* που αποτελείται από πολυάριθμους ισχυρούς υπολογιστές που διανέμονται σε όλο το πλοίο, από τους οποίους παρέχονται πληροφορίες και δεδομένα που προέρχονται από τις διάφορες πλατφόρμες και μέσα που είναι συνδεμένα με το δίκτυο επικοινωνιών C4ISR του U.S. Navy.

Το σύστημα πληροφοριών των πλοίων επεξεργάζεται και συγκεντρώνει τις διαθέσιμες πληροφορίες σε μια πλήρη τακτική εικόνα για την διοίκηση της ομάδας μάχης στο κέντρο πληροφοριών μάχης (Combat Information Center) των πλοίων.

Στιγμιότυπα απο το κέντρο πληροφοριών των LCC

Στιγμιότυπα απο το κέντρο πληροφοριών των LCC

Ο αρχικός οπλισμός αποτελούνταν απο δυο πύργους με δίδυμα πυροβόλα των 3 ιντσών (76 mm) που ήταν τοποθετημένοι στα δεξιά και αριστερά μπροστά από το μεσόστεγο. Απο το 1974  προστέθηκαν και δυο εκτοξευτές για πυραύλους RIM-7, και απο το 1985(LCC19) και 1987(LCC20) ακολούθησε η εγκατάσταση των Mk.15 Phalanx CIWS στην πλώρη και πρύμνη ως αντικατάσταση για τους RIM-7 και των δυο πύργων με τα δίδυμα πυροβόλα.

Σήμερα στις θέσεις των πύργων βρίσκονται δυο συστήματα Mk 38 MOD2 με πυροβόλα Bushmaster των 25mm. Υπάρχουν επίσης εκτοξευτές αντίμετρων Mk 36 SRBOC DLS. Για το μέλλον προβλέπεται η εγκατάσταση των RIM-116 RAM. Τα πλοία συμμετείχαν σε όλες τις αποστολές από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, και πρόσφεραν επίσης υποστήριξη μετά από μεγάλες φυσικές καταστροφές.

LCC 19 με φόντο το όρος Fujiyama

Αισθητήρες και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου:

  • SPS-64(V)9 (navigation radar)
  • SPS-67(V)1 (surface search radar)
  • SPS-40E (air search radar)
  • SPS-48E (3-D air search radar)
  • Electronic Warfare SLQ-32(V)3 (active/passive)
  • Mk 36 SRBOC DLS
  • AN/SLQ-25 NIXIE SSTD Nixie towed acoustic torpedo decoy

Φωτογραφία με τα ελικόπτερα του διοικητή του 7ου στόλου

Ένα ελικόπτερο CH-53 E στο ελικοδρόμιο του LCC 20

Γενικά χαρακτηριστικά Blue Ridge Class

  • Κατασκευαστής: Philadelphia Naval Shipyard (LCC 19)
  • Newport News Shipbuilding and Drydock Co. (LCC 20).
  • Προώθηση: δυο ατμολέβητες, μια τουρμπίνα μετάδοσης, ένας άξονας, μια έλικα. Ισχύς 22,000 ίπποι.
  • Μήκος: 634 feet (190 μέτρα).
  • Πλάτος: 108 feet (32 μέτρα).
  • Εκτόπισμα: 19.000 τόνοι με πλήρες φορτίο.
  • Ταχύτητα: 23 κόμβοι.
  • Πλήρωμα: 52 αξιωματικοί, 790 υπαξιωματικοί και ναύτες.
  • Οπλισμός: 2 MK 15 Block 1B Phalanx (CIWS), 2 πυροβόλα MK-38 25 mm Bushmaster.
  • Ελικόπτερα: 2

Πλοία στην κατηγορία:

* JMCIS-Joint Maritime Command Information System

Ελλιμενισμός της ναυαρχίδας του 7ου Στόλου των ΗΠΑ: USS BLUE RIDGE (LCC 19)

Γράφει ο Ειδικός Συνεργάτης

Βιβλιογραφία – Πηγές –  Φωτογραφικό υλικό:

  • http://www.globalsecurity.org/military/library/policy/usmc/mcrp/3-31b/mcrp3-31b_2001.pdf
  • http://www.navsource.org/archives/10/01/0119.htm
  • http://www.shipscribe.com/usnaux/AGC/AGC7-p.html
  • http://www.navy.mil/navydata/fact_display.asp?cid=4200&tid=500&ct=4
  • http://www.navy-radio.com/ships/comm.htmhttps://fas.org/man/dod-101/sys/ship/lcc-19.htm
  • http://www.navysite.de/ships/lcc19.htm
  • https://en.m.wikipedia.org/wiki/USS_Blue_Ridge_(LCC-19)

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: