«Εμπρός, εμπρός η Ε.Ο.Κ.Α. κράζει, η γη ας βροντήξει όπου πατά, η Ε.Ο.Κ.Α., ανίκητη προστάζει να η ασπίδα, ή ταν ή επί τας…». Ε.Ο.Κ.Α.: Η Οργάνωση που καταξίωσε όσο καμιά άλλη τον κυπριακό Ελληνισμό, προσθέτοντας τη λαμπρότερη ίσως σελίδα δόξας, στη μακραίωνη ιστορική του πορεία.

Γλαφυρός όπως πάντα ο ποιητής: «Όταν πια είδαμε κι αποείδαμε με τα τηλεγραφήματα και τες πρεσβείες, κλείσαμε τη μικρή μας ζωή σ’ ένα φάκελο μικρό που να χωράει στη χούφτα μιας μαθητριούλας, στον προβολέα ενός ποδηλάτου, στη ράχη ενός βιβλίου και γράψαμε με κόκκινο μελάνι τη διεύθυνση: Αξιότιμον Ελληνικόν Κυπριακόν λαόν, Οδόν Ελευθερίας ή Θανάτου. Χωριά και πόλεις, Κύπρον… Το στείλαμε χωρίς το γραμματόσημο με τη βασίλισσα…».  Την οριστική απόφαση για αγώνα μέχρι εσχάτων, την έδωσε στις 28 Ιουλίου 1954, από την αγγλική Βουλή, ο υφυπουργός Αποικιών, Χένρι Χόπκινσον, όταν εκστόμισε το διαβόητο «Ουδέποτε». «Υπάρχουν», δήλωσε ο φλεγματικός Χόπκινσον, «ορισμένα εδάφη εις την Κοινοπολιτείαν, τα οποία λόγω των ειδικοτέρων συνθηκών, υπό τας οποίας ευρίσκονται, ουδέποτε δύνανται να αναμένουν ότι θα αποκτήσουν πλήρη ανεξαρτησίαν».

Είχαν προηγηθεί πολλοί αιματηροί και ειρηνικοί αγώνες, πριν να ροδίσει η αυγή της πρώτης του Απρίλη του 1955. Ιστορικό σταθμό αποτέλεσε το δημοψήφισμα της 15ης του Γενάρη του 1950, όταν το 95,7 % των Ελλήνων της Κύπρου (μεταξύ τους και πολλοί Τούρκοι Κύπριοι), διά της υπογραφής του αξίωνε την Ένωσή του με το λίκνο του Παγκόσμιου Πολιτισμού, την αιώνια Ελλάδα.

Στις 22 Αυγούστου του 1954, ο Μακάριος κάλεσε τον λαό στην εκκλησία Φανερωμένη της Λευκωσίας και όλοι μαζί έδωσαν όρκο τιμής για αγώνα μέχρι εσχάτων για Ένωση και μόνο Ένωση. Ο Αρχιεπίσκοπος επιλέγει τον Γεώργιο Γρίβα Διγενή για στρατιωτικό Αρχηγό. Την ίδια περίοδο Κύπριοι φοιτητές στην Αθήνα και στην Κρήτη εκπαιδεύονται από τους αδελφούς Μπαντουβά για τον ένοπλο αγώνα. Στην Κύπρο μεταφέρονται με κάθε μυστικότητα όπλα και άλλο πολεμικό υλικό. Η εκπαίδευση των πρώτων αντάρτικων ομάδων αρχίζει. Οι προετοιμασίες για την έναρξη του αγώνα συμπληρώνονται τον Μάρτιο του 1955.

Κατά τρόπο ανεξάρτητο και αυτόνομο, οργανώνονται οι πρώτες φοιτητικές ομάδες Κυπρίων. Η Φοιτητική Οργάνωση «Κύπριοι Αγωνιστές Ριψοκίνδυνοι Ηγέτες» (ΚΑΡΗ), στην Αθήνα. Στην Κύπρο ο Μακάριος οργανώνει τη νεολαία, κυρίως μέσω των Χριστιανικών Οργανώσεων Ο.Χ.Ε.Ν. (Ορθόδοξη Χριστιανική Ένωση Νέων) και της Π.Ε.Ο.Ν. (Παγκύπρια Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Τόσο η Π.Ε.Ο.Ν. όσο και η Ο.Χ.Ε.Ν. αποτέλεσαν τα φυτώρια απ’ όπου προήλθαν πολλοί αντάρτες της Ε.Ο.Κ.Α.

Ξύπνησε αναστατωμένη εκείνη την ευλογημένη πρώτη του Απριλίου η Κύπρος πριν να ροδίσει η αυγή. Η πρώτη προκήρυξη της Ε.Ο.Κ.Α. που βρισκόταν ήδη στα χέρια υποψιασμένων και ανυποψίαστων πολιτών, δεν ήταν Πρωταπριλιάτικο ψέμα!

«Με τη βοήθειαν του Θεού, με πίστιν εις τον τίμιον αγώνα μας, με τη συμπαράστασιν ολόκληρου του Ελληνισμού και με τη βοήθειαν των Κυπρίων, αναλαμβάνομεν τον αγώνα διά την αποτίναξιν του Αγγλικού ζυγού, με σύνθημα εκείνο το οποίον μας κατέλειπαν οι πρόγονοί μας ως ιεράν παρακαταθήκην: “‘Η ταν ή επί τας”….

Ας δείξομεν εις τον κόσμον ακόμη μιά φορά ότι και του σημερινού Έλληνος «ο τράχηλος ζυγόν δεν υπομένει». Ο αγών θα είναι σκληρός. Ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμόν. Ημείς διαθέτομεν την ψυχήν, έχομεν και το δίκαιον με το μέρος μας. Γι’ αυτό και θα νικήσομεν … Διεθνείς διπλωμάται, ατενίσατε το έργον σας. Είναι αίσχος εν εικοστώ αιώνι, οι λαοί να χύνουν το αίμα των διά να αποκτήσουν τη λευτεριά των, το θείον αυτό δώρον, για το οποίον και εμείς επολεμήσαμεν παρά το πλευρόν των λαών σας και για το οποίον σεις τουλάχιστον διατείνεσθε ότι επολεμήσατε εναντίον του ναζισμού και του φασισμού. Έλληνες, όπου και αν ευρίσκεσθε, ακούσατε τη φωνήν μας: Εμπρός, όλοι μαζί για τη λευτεριά της Κύπρου μας».

Τα χρόνια του Αγώνα από τον Νίκο Κρανιδιώτη

Να πώς περιγράφει τα χρόνια της Ε.Ο.Κ.Α. ο Νίκος Κρανιδιώτης, ο άνθρωπος που έζησε από κοντά ως Γραμματέας τη Εθναρχούσας Εκκλησίας όλες τις πτυχές εκείνου του ανεπανάληπτου έπους:

«…Οι ηρωισμοί, τα κατορθώματα και η αυτοθυσία των Κυπρίων αγωνιστών είχαν δημιουργήσει ένα κλίμα περηφάνιας κι ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και αυτοπεποίθησης στα πλατιά λαϊκά στρώματα, που έβλεπαν τον κυπριακό αγώνα με τον ενθουσιασμό, τη νοοτροπία και την πίστη των προηγούμενων απελευθερωτικών αγώνων του έθνους και με αποκλειστικά κριτήρια την ανθρώπινη λεβεντιά, τον ηρωισμό και τα μεγάλα ανδραγαθήματα.

»Απέναντι στα αγνά αυτά ελατήρια και την αγνή ψυχή του λαού η βρετανική πολιτική, μέσα από τις σκοτεινές ατραπούς της έμπειρης διπλωματίας της, ετοίμαζε επιδέξια τα δικά της σχέδια. Σχέδια σατανικά που ήταν αδύνατο να συλλάβει η πλημμυρισμένη από γνήσιο πατριωτισμό και συναισθηματικότητα, αλλά στερημένη από πολιτική πείρα και παράδοση, κυπριακή λαϊκή ψυχή.

»Τις γενικές δυσχέρειες επέτεινε ακόμη περισσότερο η εμπλοκή της Ελλάδας στα συμμαχικά της πλαίσια, πράγμα που ανάγκαζε τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις να συμπλέουν με απόψεις άσχετες προς τον χαρακτήρα του θέματος και να τοποθετούν ενίοτε τα ευρύτερα συμμαχικά συμφέροντα υπεράνω των εθνικών. Το πνεύμα αυτό της διαλλακτικότητας δημιουργούσε πολλές φορές πιεστικές καταστάσεις στον κυπριακό παράγοντα κι έκανε το θέμα να παρεκκλίνει από την πορεία του…».

Γι’ αυτό δεν φτάσαμε ποτέ στην Ένωση, αλλά σε μια απόλυτα εξαρτημένη από τους ξένους ανεξαρτησία…

Υ.Γ. 1: Σε αντίθεση με τη δουλοπρεπή στάση της κυβέρνησης των Αθηνών, ο ελληνικός λαός συμπαραστέκεται στην Κύπρο και βγαίνει σύσσωμος στους δρόμους με κυρίαρχο σύνθημα «Ένωση και μόνο Ένωση». Στην Αθήνα, η Αστυνομία του Καραμανλή δεν διστάζει να ανοίξει πυρ κατά των Ελλήνων διαδηλωτών που διαδήλωναν, στις 9 Μαΐου 1956, κατά των επικείμενων εκτελέσεων των Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου, με αποτέλεσμα να πέσουν νεκροί 4 διαδηλωτές!

Υ.Γ. 2: Για όσους σήμερα με τη σιγουριά μιας άνετης πολυθρόνας, των παχυλούν μισθών και των υψηλών αξιωμάτων που απέκτησαν, χάρη στο αίμα που έχυσαν στα πεδία της τιμής οι αγνοί αγωνιστές της λευτεριάς, διερωτώνται ακόμα αν ο αγώνας της Ε.Ο.Κ.Α. ήταν χρήσιμο να αποφευχθεί, υπάρχει απάντηση: Ας κάνουν τον κόπο, για μια έστω φορά, να ανηφορίσουν για τον Μαχαιρά… Αν δεν έχουν πάθει ακόμα αμνησία, σίγουρα θα ακούσουν τον Αυξεντίου να φωνάξει ξανά: «Μολών λαβέ»!

Του δρα Αυγουστίνου (Ντίνου) Αυγουστή, Αναπλ. καθηγητής Παν. Θεσσαλίας

Πηγή: philenews.com

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

3 Σχόλια

  1. Theognostos

    Αυτό το «ουδέποτε» μεταφράστηκε στην τουρκική εισβολη γνωριζουν καλά το παιχνίδι τους

    Απάντηση
  2. Μακεδονία Ξακουστή

    Όταν οι πολιτικές ηγεσίες δεν έχουν σκοπό να αποφασίσουν για υπεράσπιση των εδάφων, για ποιούς λόγους ξοδεύονται χρήματα για εξοπλισμούς, για τα μαύρα μάτια η για να χαίρονται οι παραγωγοί οπλικών συστημάτων στο εξωτερικό;

    Όταν οι υπεύθυνοι είναι προσηλωμένοι/αφοσιωμένοι στην εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων, οποιεσδήποτε σπατάλες για όπλα είναι περιττά καραγκιοζιλίκια για να χαζεύει οι πολιτική πελατεία στις παρελάσεις.

    Απάντηση
  3. ΑΧΕΡΩΝ

    « Η πρώτη προκήρυξη της Ε.Ο.Κ.Α. που βρισκόταν ήδη στα χέρια υποψιασμένων και ανυποψίαστων πολιτών, δεν ήταν Πρωταπριλιάτικο ψέμα!»
    Και όμως,ο Αγώνας κατέληξε σε μία κακόγουστη φάρσα…

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: