Το ρωσικό υπουργείο άμυνας αποφάσισε να μην αγοράσει το νέας γενιάς ρωσικό τυφέκιο ελεύθερου σκοπευτή (ΕΣ), Tochnost.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο topwar.ru, το τυφέκιο ΕΣ Tochnost, που βασίζεται στο μοντέλο Orsis T-5000, δεν θα εισέλθει στην ενεργό υπηρεσία και δεν θα αποκτηθεί από τις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το υπουργείο άμυνας μελετάει την αντικατάσταση όλων των απρόσφορων ξένων εξαρτημάτων. Την ίδια στιγμή, το υπουργείο άμυνας ανακοινωσε οτι το τυφέκιο ΕΣ που θα κατασκευαστεί για τον Στρατό θα πρέπει να διαθέτει μόνο εγχώρια εξαρτήματα.

Το ιστολόγιο The Firearm Blog μετέδωσε ότι η βασική έκδοση του T-5000 ειναι ένα τυφέκιο κινητού ουραίου (bolt-action). Διαθέτει σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά που μπορεί να αναμένει κανείς από ένα όπλο στρατιωτικής χρήσης σαν αυτό. Έχει ράγα Picatinny, ρυθμιζόμενο cheek rest και butt pad, αναδιπλούμενο κοντάκιο, ενσωματωμένο μονόποδο και τρεις θέσεις ασφάλισης. Ο κορμός του όπλου ειναι κατασκευασμένος από κράμα αλουμινίου και η πλειονότητα των υπολοίπων μεταλλικών τμημάτων ειναι ανοξείδωτα.

Σύμφωνα με τον κατασκευαστή, το T-5000 έχει σχεδιαστεί για την εμπλοκή στόχων ημέρα και νύχτα σε όλες τις συνθήκες. Το δραστικό βεληνεκές του ειναι 1650 μέτρα και η ακρίβεια μεταξύ 0,3 με 0,5 MOA (110 χλστ από τα 800 μ.). Το βάρος του όπλου ειναι 6,1 με 6,5 κιλά, ανάλογα με την έκδοση.

Το τυφέκιο ΕΣ Tochnost ειναι κατασκευασμένο με μέταλλα και στοιχεία από Γερμανία και Αυστρία.

Ο πρώην γενικός διευθυντής του ρωσικού Κεντρικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Κατασκευής Μηχανημάτων Ακρίβειας (TsNIITochMash), Ντμίτρι Σεμιζόρωφ, το 2017, δήλωσε ότι το υπουργείο άμυνας είχε αυστηρούς όρους σχετικά με την ολοσχερή απουσία ξενών εξαρτημάτων. Την ίδια στιγμή, ανακοινώθηκε οτι μέχρι το 2020 το σύμπλεγμα Tochnost θα συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις του Στρατού και θα υιοθετηθεί απο τους ΕΣ του Στρατού.

Απόδοση/Μετάφραση απο το Defence-Blog.Com για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

9 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Η απόφαση ίσως να είναι άλλη μια συνέπεια που προέκυψε απο τα παπαγαλίστικα εμπάργκο της ΕΕ, που εφάρμοσε απέναντι στην Ρωσία για χατήρια στις ΗΠΑ.

    Όπλα ξέρουν να φτιάχνουν μια χαρά χωρίς να είναι αναγκαία μια υποστήριξη απο έξω, στην μεταλλουργία είναι επίσης προχωρημένοι, οπότε δεν εξαρτούνται απο το «φιλότιμο» των ξένων.

    Απάντηση
    • kakaouskia

      Καλησπέρα

      Μα αφού το ποίημα λέει ότι η Ρωσία είναι μια υπανάπτυκτη χώρα που η οικονομία της ζεί από την ελεημοσύνη εεε εννοώ εμπόριο με την ΕΕ

      Πέραν της πλάκας, ένα ενδιαφέρον άρθρο από την Εlpais. Η εφημερίδα ισχυρίζεται ότι οι ΗΠΑ απειλούν την ΕΕ αν συνεχιστούν τα ανεξάρτητα αμυντικά πρότζεκτ. Απολογούμαι για το μακροσκελές κείμενο, αλλά η αντιγραφή του είναι δύσκολη υπόθεση. Ρίχτε το σε ένα μεταφραστή και θα δείτε το νόημα. Σε γενικές γραμμές «αφήστε τις εξυπνάδες και αγοράστε μόνο από ΗΠΑ»

      «The US threatens Europe with reprisals if it promotes its defense projects alone»

      https://elpais.com/internacional/2019/05/12/actualidad/1557662517_974981.html

      EE UU amenaza a Europa con represalias si impulsa en solitario sus proyectos de defensa

      Más gasto en armamento, sí. Pero independencia estratégica, no. Estados Unidos ha advertido por escrito a la Unión Europea de que sus planes actuales de defensa están poniendo en peligro décadas de integración de la industria de defensa transatlántica y de cooperación militar a través de la OTAN. La misiva, fechada el pasado 1 de mayo y a la que ha tenido acceso EL PAÍS, llega cargada de amenazas, más o menos veladas, de posibles represalias políticas y comerciales si Bruselas mantiene su intención de desarrollar proyectos europeos de armamento sin apenas contar con países terceros, ni siquiera con EE UU. La diatriba del Departamento de Defensa contra los planes europeos agrava la tensión entre Europa y la Administración de Donald Trump cuando los ánimos ya estaban soliviantados por la negativa de Alemania y Reino Unido a impedir la participación de la empresa china Huawei en el desarrollo de la telefonía de quinta generación.

      La reacción de EE UU llega poco después de que el Parlamento Europeo diese el visto bueno provisional, el pasado 18 de abril, a la creación de un Fondo Europeo de Defensa dotado con 13.000 millones de euros para el período 2021-2027. Washington, además, se opone a las condiciones generales de la llamada Cooperación Permanente Estructurada (PESCO, por sus siglas en inglés), por la que 25 países de la UE han iniciado el desarrollo de 34 proyectos de armamento. «EE UU está profundamente preocupado con la aprobación del Reglamento del Fondo Europeo de Defensa y con las condiciones generales de la PESCO», advierte la subsecretaria estadounidense de Defensa, Ellen Lord, en la carta dirigida a Federica Mogherini, la Alta Representante de Política Exterior de la UE.
      El Reglamento permite que participen empresas extracomunitarias, pero exige que la propiedad intelectual del proyecto sea exclusivamente europea y no permite que países terceros impongan controles a la exportación del armamento construido. La participación en los proyectos de la PESCO también es limitada y sometida a la aprobación unánime de los países de la UE, por lo que Washington teme que el veto de un solo socio les deje fuera.

      El durísimo texto americano acusa a la UE de desarrollar sus capacidades militares «de una manera que produce duplicación, sistemas militares que no son interoperativos, dispersión de los escasos recursos de defensa y una competencia innecesaria entre la OTAN y la UE». El Departamento estadounidense de Defensa advierte de que, a su juicio, el proyecto del Fondo y la PESCO «suponen una dramática marcha atrás después de tres décadas de creciente integración de la industria de defensa transatlántica». Washington añade que «no solo se podría dañar la constructiva relación entre la OTAN y la UE, sino que potencialmente podría revivir las enfrentadas discusiones que dominaban hace 15 años nuestros contactos sobre las iniciativas europeas de defensa».

      «Estamos ante un claro conflicto de intereses», señala Luis Simón, director de la Oficina del Real Instituto Elcano en Bruselas e investigador principal de ese centro de estudios. Simón recuerda que «la industria estadounidense tiene una presencia muy fuerte en el mercado europeo». Y que EE UU observa los primeros pasos de la política europea de defensa, por tímidos que sean, como una potencial amenaza para su dominio tanto en el mercado europeo como en países terceros.

      Pero el Gobierno de Donald Trump no se limita a expresar con dureza sus quejas y reproches. La carta de Lord, una veterana de la industria del armamento con más de 30 años de experiencia, también contiene serias advertencias y amenazas sobre las consecuencias que se desencadenarán si Bruselas sigue adelante con sus planes. «Está claro que si EE UU impone restricciones recíprocas similares no serían bienvenidas por nuestros socios y aliados europeos», señala la subsecretaria de Defensa. «No nos gustaría tener que planteárnoslo en el futuro», advierte. Y recuerda el multimillonario impacto que podría tener esa decisión en las empresas europeas del sector.
      La carta recuerda que el año pasado se adjudicó a una empresa italiana, en asociación con Boeing, un contrato de 2.800 millones de dólares para desarrollar y construir nuevos helicópteros para la fuerza aérea estadounidense.

      El año anterior, en 2017, el Departamento de Defensa estadounidense adquirió armamento de 12 empresas europeas por valor de 2.600 millones de dólares (unos 2.490 millones de euros). Y en 2016 concedió 118,7 millones de dólares en subsidios a empresas de 24 países de la UE para proyectos de I+D.

      EE UU exige que se modifique el proyecto de Reglamento del Fondo para suprimir las condiciones sobre propiedad intelectual y control de exportaciones. Y que en PESCO se elimine el derecho de veto y que se permita al país que lidera cada proyecto invitar a las empresas que desee.

      Ambos textos, sin embargo, ya fueron pactados en febrero de manera provisional por el Consejo de ministros de la UE y el Parlamento Europeo. «Este es un gran paso para hacer realidad la cooperación europea en defensa», celebró entonces Jyrki Katainen, vicepresidente de la Comisión Europea. Washington exige ahora una humillante rectificación en una carta de la que ha enviado copia a Katainen y al presidente del Parlamento, Antonio Tajani.

      «Antes de que los textos sigan adelante, les instamos a revisarlos con la mira puesta en nuestros objetivos compartidos a largo plazo para un partenariado de seguridad transatlántica», conmina la misiva de Lord. «Con cambios menores (…) se podría aliviar nuestra preocupación», minimiza la subsecretaria de Estado la enmienda a la totalidad al proyecto europeo.

      Simón cree que «la inquietud de EE UU ha ido a más con el Brexit porque los británicos, con el apoyo de Berlín, eran garantía, de que la política europea de defensa, tanto desde el punto vista geoestratégico como del industrial, no sería discriminatoria hacia ellos». La posible salida del Reino Unido de la UE, el acercamiento de Alemania a Francia en materia de defensa y la irrupción de la Comisión Europea en un terreno que le estaba vetado, han acabado por disparar las alarmas en Washington, según el director en Bruselas de Elcano.

      Las propias empresas europeas, según Washington, se exponen a verse obligadas a elegir entre el mercado europeo y el estadounidense por culpa de las normas «envenenadas», como las califica la carta, del Fondo Europeo de Defensa. Un grave dilema dado el gasto de EE UU (460.000 millones de euros) duplica al de Europa (210.000 millones).

      Una consecuencia no buscada podría ser que las empresas europeas con actividad fuera de la UE (especialmente en el mercado de EE UU a través de acuerdos con empresas estadounidenses) tal vez decidan no participar en los proyectos PESCO para no arriesgarse a que su propiedad intelectual quede aislada dentro de la UE o «a incumplir las normas de EE UU sobre control de exportaciones», advierte Lord.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Καλησπέρα

        Η αντίδραση των ΗΠΑ απέναντι στην Ευρώπη ήταν επόμενη, εφόσον είχαν μάθει να πουλάνε μπόλικο αμυντικό υλικό εδώ, ενώ απο την πτώση της ΕΣΣΔ και μετά αντιμετωπίζουν μια σταδιακή αλλά συνεχόμενη μείωση στις πωλήσεις στην Ευρώπη, η οποία θέλει να απεξαρτηθεί στο σημείο των εξοπλισμών απο τις ΗΠΑ, επειδή αυτές αποδεσμεύουν ότι θεωρούν σωστό για τους ευρωπαίους, αυτό το είδος πατερναλισμού(στην ουσία αυτό είναι) δεν μπορεί όμως να τον ανέχεται αιώνια ολόκληρη Ευρώπη με δικιά της ιστορία.

        Νομίζω ότι σήμερα η Φεντερήκα Μογκερίνη μετέφερε με ξεκάθαρη γλώσσα(όπως λέει η ίδια) αυτό το σκεπτικό στην πρόσφατη συνάντηση με τον αμερικανό αξιωματούχο στις Βρυξέλλες, όπου συζητήθηκε μεταξύ άλλων και έντονα το θέμα της συμφωνίας με το Ιράν(την οποία ακύρωσαν οι ΗΠΑ μονόπλευρα, χωρίς να συνεννοηθούν με τους ευρωπαίους).

  2. κλείτος ο μέλας

    @Gunslinger32
    «ανέχεται αιώνια ολόκληρη Ευρώπη με δικιά της ιστορία.»

    Και όμως αγαπητέ,θα το ανέχεται,γιατί οι διαφορές είναι βαθύτερες από οτι φαίνεται «Το ερασμους τελικά δεν είχε τα ανάλογα αποτελέσματα» ,και οι ΗΠΑ ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις φυγόκεντρες δυνάμεις που υπάρχουν εντός ΕΕ ή να δημιουργούν τέτοιες.Η Πολώνία πχ, ποτέ δε θα συμβαδίσει με την γραμμή της ΕΕ,αλλά αντίθετα με αυτή των ΗΠΑ…

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Για αυτό δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι φίλε Κλείτος, ούτε να προεξοφλούμε πως θα εξελιχθεί η όλη ιστορία και τι θα συμβεί στο μέλλον, εφόσον και η προηγούμενες αυτοκρατορίες(π.χ. η ρωμαϊκή) είχαν ημερομηνία λήξης(όπως παρατήρησε και ο φίλος kakaouiskia παρακάτω), όσο και να προσπάθησαν να παραμείνουν αυτοκρατορίες.

      Μια Πολωνία είναι νομίζω πολύ λίγη για να επιρεάσει μια πορεία της Ευρώπης, όσο και να προσπαθεί, επειδή όπλα μπορεί να προτιμάει και να αγοράζει απο τις ΗΠΑ, αλλά πακέτα εργασίας που χρειάζεται για την οικονομία της, θα συνεχίσει να παίρνει απο την Ευρώπη(αν θέλει να έχει σταθερή οικονομία).

      Οι αναφορές του Γάλλου συγγραφέα στο βιβλίο Après l’empire: Essai sur la décomposition du système américain/After the Empire: The Breakdown of the American Order* που παρουσίασε πρίν απο 17 χρόνια επι προεδρίας του νεαρού Μπους, ίσως να αποδειχθούν προφητικές στην συνέχεια.

      https://en.m.wikipedia.org/wiki/After_the_Empire

      Απάντηση
  3. kakaouskia

    Καλησπέρα

    Οι ΗΠΑ κάνουν ότι κάνουν για τα συμφέροντα τους, όπως βέβαια τα οραματίζεται μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων.
    Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια συμπεριφέρονται σαν αυτοκρατορία. Κάποιος θα πει φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, και ότι στην ιστορίά οι αυτοκρατορίες κάνουν κύκλους. Αλλά δεν ξανάγινε να πέσει αυτοκρατορία με πυρηνικά.

    Παράδειγμα η πολιτική ενάντια στο Ιράν. Αποσύρθηκαν εν μία νυκτί από μια συμφωνία και ουσιαστικά θέτουν τελεσίγραφο στους συμμάχους τους είτε αποσύρονται και αυτοί – οπότε μετατρέπονται από σύμμαχοι σε πιστά σκυλιά των ΗΠΑ είτε θεωρούνται εχθροί και τους έρχονται κυρώσεις. Έλα μετά από αυτό να πείσεις Ρωσία, Κίνα κτλ ότι οι ΗΠΑ είναι αξιόγραφες και μπορείς να κάνεις συμφωνίες μαζί τους, γνωρίζοντας ότι το πολύ μμέχρι την επόμενη προεκλογική αυτές μπορεί να πέσουν.

    Επίσης η σπουδή τους να κυρήξουν το Σώμα των Φρουρών της επανάστασης ώς τρομοκρατική οργάνωση δεν είναι απλά μια συμβολική διπλωματική κίνηση αλλά υπάρχει νομοθεσία (US AUMF) που υποχρεώνει τις ένοπλές δυνάμεις των ΗΠΑ να εμπλακούν όταν συναπαντηθούν με το Ιρανικό σώμα.

    Πρακτικά το μόνο που έμεινε να κάνουν οι ΗΠΑ είναι να κυρήξουν και επίσημα τον πόλεμο στο Ιράν.

    Οι διάφορες χώρες της Ευρώπης ας κοιτάξουν να φέρουν το νού τους και να αποφασίσουν τι θέλουν.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Αυτή η συμπεριφορά συνδέεται προφανώς με την ιδιαίτερα επιθετική προώθηση των συμφερόντων που έχουν, αλλά μέσο και μακροπρόθεσμα ίσως να αποδειχθεί μοιραία για τις σχέσεις με τους σημαντικούς συμμάχους στην Ευρώπη(ειδικά τις ισχυρές οικονομίες).
      Πυρηνικά όπλα έχουν και άλλοι, αυτό δεν είναι όμως εγγύηση για την οικονομική σταθερότητα μιας χώρας(όπως είδαμε στο μεγάλο μπατιρντί των χρηματιστηρίων που ξεκίνησε απο τις ΗΠΑ.

      Η εξέλιξη στο Ιράν, φαίνεται να σχετίζεται με μια πολιτική ατζέντα έντονης προώθησης των συμφερόντων του Ισραήλ, την οποία έχουν χαρακτηρίσει ως αυτοκαταστροφική για τις ΗΠΑ οι ακαδημαϊκοί John Mearsheimer(Professor of Political Science at the University of Chicago) και Stephen Walt(Professor of International Relations at the Kennedy School of Government at Harvard University), στο βιβλίο τους »The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy«μ που προκάλεσε αρκετή αναστάτωση στο λόμπι και στα σαλόνια εξουσίας στην Ουάσιγκτον.

      Πόλεμο δεν νομίζω ότι τους συνεφέρει να ξεκινήσουν και με το Ιράν, είτε απο οικονομική είτε απο πολιτική άποψη, αφού είναι μπλεγμένοι ήδη πολλά χρόνια σε άλλα μέρη και ο αμερικανικός λαός έχει πλέον κουραστεί να πολεμάει για αμφίβολους σκοπούς.

      Η αποστολή ενός αεροπλανοφόρου στην περιοχή δεν είναι αναγκαστικά μια ένδειξη ότι σκοπεύουν σοβαρά να ανοίξουν άλλο ένα μέτωπο στην περιοχή, εφόσον ο Τράμπ(σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου) προσπαθεί να ξεφορτωθεί και τους πολέμους που κληρονόμησε απο τους προηγούμενους προέδρους, γνωρίζοντας ότι παράγουν πολλά περισσότερα έξοδα παρά σοβαρό έργο στην αντιμετώπιση οποιουδήποτε προβλήματος.

      Η Ευρώπη πάντως δεν νομίζω ότι θα ακολουθήσει τις ΗΠΑ σε άλλον ένα πόλεμο.

      Απάντηση
  4. κλείτος ο μέλας

    «Αλλά δεν ξανάγινε να πέσει αυτοκρατορία με πυρηνικά.»

    έπεσε η ΕΣΣΔ….

    Απάντηση
    • kakaouskia

      Καλημερα

      Κλειτο σκεφθηκα την ΕΣΣΔ αλλα με τα λιγα που γνωριζω δεν την θεωρω αυτοκρατορια με την εννοια της Αθηναικης Συμμαχιας / Ρωμαικης / Μεγ. Αλεξανδρου κτλ και με την τωρινη συμπεριφορα των ΗΠΑ: ειρηνη / συμφεροντα δια των οπλων.

      Οσο δε αφορα τα πυρηνικα, παλι με τα ελαχιστα που γνωριζω η ΕΣΣΔ δεν αντιμετωπιζε την σημερινη κατασταση των ΗΠΑ, οπου ο καθενας προσδιοριζει πρωτα φυλη / καταγωγη / φυλο και μετα αν ειναι αμερικανος. Δηλαδη Αφροαμερικανος, Ελληνοαμερικανος κτκ

      Εβλεπα τις προαλλες να κατηγορειται μια γυναικα γιατι στις προσφατες εκλογες δεν ψηφισε την γυναικα υποψηφιο ως οφειλε ωντας γυναικα και η ιδια αλλα ψηφισε αντρα. Οταν ο πλυθησμος ειναι τοσο διαχωρισμενος, σε κανει να σκεφτεσαι τι θα γινει σε περιπτωση κρισης.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: