Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας θα υπογράψουν σήμερα μια κρατική σύμβαση ύψους 65 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία θα χρηματοδοτηθεί εξ ημισείας από τις δύο χώρες, διετούς διάρκειας, την πρώτη εντός των ορίων του κοινού προγράμματος για την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού μαχητικού αεροσκάφους επόμενης γενεάς, δήλωσε πηγή προσκείμενη στις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Dassault Aviation και η Airbus, οι εταιρείες που θα κατασκευάσουν το μαχητικό, το οποίο θεωρητικά πρόκειται να αρχίσει να αντικαθιστά τα Rafale και τα Eurofighter μετά το 2024, θα ξεκινήσουν πλέον εντατική δουλειά πάνω στις αρχές και την αρχιτεκτονική του προγράμματος, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Οι ανάδοχες εταιρείες αναμένεται να παρουσιάσουν στους αρμόδιους των δύο χωρών πρωτότυπα του αεροσκάφους, της μηχανής και των συστημάτων του περί τα μέσα του 2019.

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελλα Μέρκελ είχαν ανακοινώσει τον Ιούλιο του 2017 για πρώτη φορά το σχέδιο για το λεγόμενο Μελλοντικό Αεροπορικό Σύστημα Μάχης (Future Combat Air System, FCAS), το οποίο περιλαμβάνει το μαχητικό και συνδεδεμένα συστήματα, ανάμεσά τους και τηλεκατευθυνόμενα, μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (Unmanned Aerial Vehicles, UAV).

Έπειτα από σχεδόν δύο χρόνια προπαρασκευαστικής δουλειάς από τις εταιρείες που επελέγησαν για την ανάπτυξη του μαχητικού, η συμφωνία και η σύμβαση που θα υπογραφεί σήμερα θα ανοίξει τον δρόμο για να προχωρήσει η υλοποίηση του προγράμματος.

Η Airbus και η Dassault ανέμεναν αυτή τη σύμβαση για να ξεκινήσουν.

Η γαλλική εταιρεία Safran και η γερμανική MTU Aero Engines θα αναπτύξουν από κοινού τη μηχανή του μαχητικού, ενώ η γαλλική κατασκευάστρια ηλεκτρονικών Thales και η ευρωπαϊκή κατασκευάστρια πυραύλων MBDA αναμένεται επίσης να συμμετάσχουν στο έργο.

Η γαλλίδα υπουργός Άμυνας Φλοράνς Παρλί και η γερμανίδα ομόλογός της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν θα είναι παρούσες και θα υπογράψουν την πρώτη σύμβαση κατά τη διάρκεια τελετής σε εγκαταστάσεις της Safran σε βορειοανατολικό παρισινό προάστιο σήμερα.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας ήρε ένα σημαντικό εμπόδιο για το έργο την περασμένη εβδομάδα όταν, ικανοποιώντας τη γαλλική απαίτηση, εξαίρεσε το F-35 της Lockheed Martin από τον διαγωνισμό αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων για την αντικατάσταση των πεπαλαιωμένων Tornado της γερμανικής Πολεμικής Αεροπορίας, βομβαρδιστικών που έχουν τη δυνατότητα να φέρουν πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ.

Το Παρίσι, ο πιο στενός σύμμαχος του Βερολίνου στην Ευρώπη, προειδοποιούσε ότι η αγορά αυτού του αμερικανικού, θεωρητικά «αόρατου» για τα ραντάρ μαχητικού, θα εκτροχίαζε τα σχέδια για την ανάπτυξη του νέου ευρωπαϊκού μαχητικού ως το 2040, αφού το F-35 θεωρείται άμεσος ανταγωνιστής του.

Η Γαλλία και η Γερμανία σκοπεύουν να εντάξουν την Ισπανία ως ισότιμο εταίρο στο πρόγραμμα το καλοκαίρι, είχαν σημειώσει πηγές προσκείμενες στις κυβερνήσεις των δύο χωρών στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters τον Δεκέμβριο.

Η Βρετανία, η οποία πρόκειται να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση τον Μάρτιο, παρουσίασε το δικό της, ανταγωνιστικό σχέδιο για την ανάπτυξη ενός μαχητικού αεροσκάφους επόμενης γενιάς, υπό τον τίτλο Tempest, στην αεροπορική έκθεση του Φάρνμπορο τον Ιούλιο.

Στρατιωτικοί και ειδικοί λένε πως πιστεύουν ότι τα δύο προγράμματα θα μπορούσαν και θα όφειλαν να συγχωνευθούν στο εγγύς μέλλον, λαμβανομένων υπόψη δεδομένων όπως η ανάγκη το ευρωπαϊκό μαχητικό επόμενης γενιάς να είναι ανταγωνιστικό σε διεθνές επίπεδο αλλά και τα κόστη δισεκατομμυρίων ευρώ που θα απαιτηθούν για την ανάπτυξή του.

Κατά την πηγή που πρόσκειται στο γαλλικό επιτελείο, το Παρίσι και το Βερολίνο θέλουν να ενταχθούν περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες στο πρόγραμμα του FCAS για αυτούς και άλλους λόγους.

Πηγή: euractiv.gr

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

6 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Οπότε υπάρχει σοβαρό ενδιαφέρον για το πρόγραμμα ενιαίου ευρωπαϊκού μαχητικού νέας γενιάς. Οι συμμετέχοντες έχουν αρκετές γνώσεις για να ολοκληρώσουν ένα πλήρες ευρωπαϊκό αεροσκάφος, χωρίς εξαρτήματα για υποσυστήματα απο τις ΗΠΑ(αυτό είναι νομίζω σημαντικό, εφόσον έχουν αποδειχθεί προβληματικά για την ανεξαρτησία), ενώ η MBDA θα προσφέρει τα νέα όπλα για το αεροσκάφος.
    Όταν ανοίξει όμως ο δρόμος για μια συμμετοχή άλλων ευρωπαϊκών χωρών, η Ελλάδα μάλλον θα παραμείνει απέξω(χάνοντας άλλη μια ευκαιρία), εφόσον (η όσο) η ΕΑΒ θα είναι δεσμευμένη με μια ΛΜ, που ίσως να σημαίνει ότι θα ασχολείται με ξεπερασμένα συστήματα (τα οποία θα είναι προηγούμενης γενιάς απέναντι στο FCAS που θα συγκεντρώνει πλέον συστήματα τα οποία σήμερα δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα σε μαχητικά, σε αντίθεση με τα αεροσκάφη που έχουν σχεδιαστεί πρίν μια εικοσαετία).

    Απάντηση
    • Theognostos

      @Gunslinger32

      Θα ελεγα μάλλον χλιαρό ενδιαφέρον. 61 εκατ. Ευρω δεν είναι και πολύ σοβαρος αριθμός αλλα μια αρχη.

      Για να καταλάβεις ας υποθέσουμε μόνον το high pressure compressor βασισμένο σε προηγούμενο σχεδίαση rig design mfg testing κ.ο.κ είναι μεγέθους κόστους διπλάσιου απο ότι έχουν προγραμματίσει.

      Έπειτα ποσα χρήματα θα βάλουν για την ανάπτυξη για τα ανεπανδρωτα συστήματα?

      Αρκετές εταιρείες Ευρωπαϊκές επίσης συμμετέχουν σε προγράμματα των ΗΠΑ. Θα δουμε εάν και οι ΗΠΑ ξεκινήσουν μια μέθοδο απεξάρτησης απο άλλα κράτη.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Μια αρχή προφανώς, χλιαρό ενδιαφέρον δεν θα το έλεγα όμως(εφόσον υπήρξαν ήδη μερικές προεργασίες). Αλλιώς ίσως να μην έδιναν ούτε φράγκο για μια συνέχεια.

        Στη συνέχεια θα απαιτηθούν όντως πολλά περισσότερα απο το συμβολικό πόσο που εγκρίθηκε πρόσφατα, αυτό είναι νομίζω σίγουρο.

        Αυτό για την χρηματοδότηση των μη επανδρωμένων το γνωρίζουν μόνο εκείνοι που εμπλέκονται.

        Οι ΗΠΑ σε αρκετά(για να μην πω στα περισσότερα) είναι ήδη ανεξάρτητες, εφόσον δεν έγινε γνωστό ένα μπλοκάρισμα εξοπλισμών σε χώρες όπως την Σαουδική Αραβία με μια αντίρρηση απο την Ευρώπη, το αντίθετο συνέβει όμως στην περίπτωση των Scalp για την Αίγυπτο για παράδειγμα, και αυτό μόνο επειδή υπάρχει ένα μικρό εξάρτημα που προέρχεται απο τις ΗΠΑ. Οι ευρωπαϊκές εταιρίες δεν μπορούν όμως να παρακαλούν μια Αμερική για να εξάγουν όπλα και αλλά συστήματα που στοιχίζουν δισεκατομμύρια στην έρευνα/ανάπτυξη, ενώ «παραμένουν στο ράφι» επειδή έτσι συμφέρει ένα Ισραήλ η μια Αμερική που πουλάει αβέρτα όπου θέλει.

        Η απεξάρτηση ξεκίνησε ήδη με την απόφαση για το ευρώμαχητικό που πήρε την θέση μαχητικών που αγόραζαν παλαιότερα απο ΗΠΑ(πιο σωστό θα ήταν ίσως να πούμε, ότι ξεκίνησε με την ένταξη του Tornado στις αεροπορίες Γερμανίας, Αγγλίας και Ιταλίας, που είχαν πρίν τα Starfighter και Phantom σε υπηρεσία). Έτσι αντικαταστάθηκαν στην πρώτη φάση τα αμερικάνικα αεροσκάφη στον ρόλο Δ/Β ενώ στην συνέχεια ακολούθησε η αντικατάσταση των μαχητικών για αναχαίτηση/εναέρια υπέροχη(με το Eurofighter). Η ΛΜ για αυτό πολεμάει σήμερα με όλα τα μέσα να πάρει συμβόλαια για μαχητικά σε ευρωπαϊκές χώρες(επειδή αλλιώς θα «πεινάσουν» όσο υπάρχει εμπάργκο στις αραβικές χώρες οι οποίες δεν αρκούνται πάντα στα «απλά» μοντέλα που τους πασάρουν οι ΗΠΑ για να μην ενοχληθούν οι σύμμαχοι στην Ιερουσαλήμ).

        Η Γάλλοι αντικατέστησαν τα F-8(που είχαν παλιά στα αεροπλανοφόρα, και έτσι οι αγορές αμερικανικών μαχητικών μειώθηκαν σημαντικά στην Ευρώπη, σε σύγκριση με παλαιότερες εποχές. Μετά ακολούθησαν τα όπλα(όπως AIM-2000 και Asram στην θέση των ΑΙΜ-9, πρίν απο λίγο ξεκίνησε η ένταξη του Meteor σε υπηρεσία ο οποίος θα αντικαταστήσει έναν ΑΙΜ-120 όπως και οι πύραυλοι πλεύσης σε Αγγλία,Γαλλία και Γερμανία με τον ΚEPD που πιστοποιήθηκε και στα Strike Eagle της RoKAF αντί για ένα αμερικανικό μοντέλο). Αυτά είμαι ο μόνο τα αεροπορικά συστήματα.

        Υπάρχουν ακόμα συνεργασίες (π.χ. στα RAM η MEADS) αλλά έχουν μειωθεί σημαντικά.

    • Γεώργιος Παπαδόπουλος

      Gunslinger32 η ΕΑΒ είναι δεσμευμένη μόνο με το F-16, όχι με το F-35. Το 2040 το F-35 θα είναι 20 ετών, τι σημαίνει αυτό; Για αυτό τον λόγο υπάρχουν τα προγράμματα αναβάθμισης τύπου Viper που αγοράσαμε από την ΛΜ για 84 F-16, για να μπορούν να πολεμούν με αξιώσεις στο σύγχρονο περιβάλλον μάχης, άρα να μη θεωρούνται ξεπερασμένα όπως τα F-16 Block 30.

      Απάντηση
  2. Gunslinger32

    @Γεώργιος Παπαδόπουλος
    Αυτή η ιδιαίτερη σχέση της ΕΑΒ με την αμερικανική εταιρία νομίζω ότι υπάρχει απο την εποχή των F-104 Starfighter, εφόσον όταν αποκτήθηκε η πρώτη παρτίδα των F-16 η ΛΜ δεν είχε σχέση με αυτά τα αεροσκάφη που σχεδιάστηκαν και παράγονταν απο την General Dynamics. Η γραμμή παραγωγής του συγκεκριμένου αεροσκάφους πωλήθηκε(πέρασε) αργότερα στην ΛΜ, με αποτέλεσμα να μη μας χάσουν απο πελάτες μετά την εποχή των αστρομαχητών.

    Η αναλογία αριθμών μαχητικών αεροσκαφών απο Ευρώπη/ΗΠΑ που υπηρετούν σήμερα στην ΠΑ, είναι νομίζω μια ένδειξη για την επιρροή αυτής της εταιρίας(σε συνεργασία και με υποστήριξη της πολιτικής) στην πολιτική αεροπορικών εξοπλισμών στην Ελλάδα. Ενώ στην αγορά του αιώνα* αποκτήθηκαν ευρωπαϊκά και αμερικάνικα αεροσκάφη(Mirage 2000 – F-16) σε αναλογία 40+40(φιλοσοφία 50%-50%) , προφανώς με στόχο να αποφευχθεί μια (απόλυτη) εξάρτηση απο μια χώρα που θα μπορούσε να ασκήσει έτσι πιέσεις στην ελληνική πλευρά(διπλωματία/δικτατορία μέσω των εξοπλισμών) στα έξοδα και επιπλέον στην πολιτική της χώρας.

    Στην συνέχεια η επόμενη προσπάθεια να εκσυγχρονιστεί ο στόλος μαχητικών της ΠΑ με ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό μαχητικό, απέτυχε μετά την ανάληψη της εξουσίας απο την ΝΔ, η οποία ακύρωσε οποιεσδήποτε προ-συμφωνίες με τους ευρωπαίους, προς όφελος των ΗΠΑ με την υπογραφή συμφωνίας για επιπλέον μαχητικά F-16, ενώ παράλληλα στην ίδια εποχή αποκτήθηκαν πολύ λιγότερα γαλλικά μαχητικά για συμπλήρωση του στόλου των Mirage 2000(έτσι η ψαλίδα άνοιξε περισσότερο, αυξάνοντας και την επιρροή της ΛΜ στην ΕΑΒ, ώστε να είναι σε θέση να αποκλείσει τους ανεπιθύμητους ευρωπαίους ανταγωνιστές με τα Rafale/EF/Gripen απο την Ελληνική αγορά. Ανοίγοντας έτσι και τον δρόμο για το αεροσκάφος επόμενης γενιάς που είχαν στα σκαριά(εφόσον όντως σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα, αυτό να το έχουμε πάντα υπόψην).

    Η αναβάθμιση των F-16 αν και απαραίτητη(όχι όμως αναγκαστικά στα μαχητικά της PX IV) , νομίζω ότι θα εμφανίσει ακόμα πολλές εκπλήξεις(όχι πάντα με την θετική έννοια), όσον αφορά την «ανωτερότητα» του αεροσκάφους, εφόσον δεν προσφέρει πλήρες πακέτο σύγχρονων αισθητήρων, που είναι σήμερα στάνταρ στους ανταγωνιστές απο Ευρώπη(μιλώντας για αεροσκάφη 4ης/+/++ γενιάς).

    Στο θέμα απόκτησης JSF δεν χρειάζεται να γράψω πολλά, επειδή όταν (και αν) θα μπορέσουμε να το πλησιάσουμε, θα έχει ήδη 30 χρόνια στην πλάτη απο τη πρώτη εμφάνιση ως σχέδιο, ενώ ταλαιπωρείται (σύμφωνα πάντα με επίσημες αναφορές/εκθέσεις) μέχρι σήμερα απο αρκετά αξεπέραστα προβλήματα.

    Έτσι θα προτιμούσα τα λίγα χρήματα που θα υπάρχουν(αν θα υπάρχουν), να επενδυθούν σε ένα πρόγραμμα που θα έδινε μια ευκαιρία για συμμετοχή σε ένα πραγματικά νέο σύστημα, αντί για ένα που έφαγε απίστευτο χρήμα χωρίς να έχει εισέλθει σε υπηρεσία μετά απο σχεδόν 20 χρόνια.

    Επιπλέον νομίζω ότι λιγότερο ALIS σημαίνει περισσότερη ανεξαρτησία, και αποφυγή επιθέσεων στο σύστημα συντήρησης και σχεδίασης αποστολών απο παράγοντες με αξιόλογους πόρους στο αντικείμενο κυβερνοπολέμου, που θα έπρεπε να μας απασχολεί οπωσδήποτε. Όπως θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει μια συμμετοχή σε αμυντικά προγράμματα υψηλής σημασίας, όπως τα αεροπορικά, αντί να παραμένουμε πελάτες/χορηγοί, σε άλλο ένα πρόγραμμα, που εμφανίζει και σοβαρά προβλήματα.
    Ένα σημείο είναι και οι αποστάσεις για ανεφοδιασμό με ανταλλακτικά, η (εάν απαραίτητη) η μεταφορά όλου του αεροσκάφους στην άλλη άκρη του ατλαντικου για μεγάλες επισκευές, ενώ η Ευρώπη είναι για την Ελλάδα σε προτιμότερη γεωγραφική θέση, συν το ότι δεν χρειάζεται συνέχεια η έγκριση απο μια υπηρεσία εξοπλισμών για ενσωμάτωση/αγορά νέων όπλων/αισθητήρων.

    Σημείωση

    Η “Αγορά του Αιώνα” και πως η εισήγηση για αγορά F-18 έγινε F-16 και Mirage 2000

    https://www.militaire.gr/η-αγορά-του-αιώνα-και-πως-η-εισήγηση-γι/

    Απάντηση
  3. Gunslinger32

    Συμπληρωματικά σχετικά με την παραπάνω μου απάντηση για την δέσμευση/ειδική σχέση ΕΑΒ – Λόκχιντ.

    Η παρακάτω επίσημη αναφορά νομίζω ότι είναι αρκετή ώστε να μην υπάρχουν αυταπάτες ότι παίζεται ένα περίεργο παιχνίδι στην πλάτη του φορολογούμενου στην Ελλάδα, ενώ υπάρχει ένδειξη ότι αυτή η «ειδική σχέση» επιρεάζει αρνητικά και την εθνική ασφάλεια της χώρας.
    Εξυπηρετώντας αποκλειστικά ξένα συμφέροντα.

    ΣΕΛΙΔΑ 6747
    Π Ρ Α Κ Τ Ι Κ Α Β Ο Υ Λ Η Σ
    ΖΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)
    Σ Υ Ν Ο Δ Ο Σ Α

    ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΡΝΒ`
    Παρασκευή 15 Μαρτίου 1991

    ΣΕΛΙΔΑ 6756

    ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Φράγκος): Κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερησία διάταξη
    ΤΩΝ ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ
    Αρχίζουμε από τις επίκαιρες ερωτήσεις πρώτης επιλογής.
    Πρώτη είναι η με αριθμό 253α/11.3.91 του συναδέλφου του ΠΑΣΟΚ κ. Κ. Βρεττού, προς τους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών, σχετικά με τη σύμβαση ΕΑΒ – Λόκχιντ.
    Στην ερώτησή του ο κ. Βρεττός αναφέρει για τη σύμβαση αυτή ότι στις 11.3.91 το Υπουργικό Συμβούλιο με εισήγηση του Υπουργού Οικονομικών ενέκρινε σύμβαση ανάθεσης του μάνατζμεντ και της ιδιωτικοποίησης της ΕΑΒ στην Λόκχιντ. Η σύμβαση μεταξύ άλλων προβλέπει τη διαδικασία παραγραφής εκκρεμουσών απαιτήσεων του ελληνικού δημοσίου, ύψους 68 εκατ. δολαρίων, προς την προαναφερόμενη εταιρεία. Δυνατότητα της εταιρείας να κυρώσει ή να επαναδιαπραγματευθεί υφιστάμενα συμβόλαια ανάμεσα στην ΕΑΒ και το δημόσιο, υποχρέωσε το δημόσιο να αναλάβει τη ρύθμιση των οφειλών της ΕΑΒ, ύψους 170 δισ. δραχμών, πριν την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας κ.λπ.
    Ο κύριος Υπουργός έχει το λόγο.
    ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΚΡΑΣΣΑΣ (Υπ. Οικονομικών): Κύριε Πρόεδρε, πρώτα απόλα θα ήθελα να αναφέρω την οικονομική κατάσταση της ΕΑΒ, την οποία παραλάβαμε.
    Η ΕΑΒ αυτήν τη στιγμή οφείλει 171 δισ. δραχμές, σε δάνεια, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι εγγυημένο από το δημόσιο και μέχρι στιγμής έχουν καταπέσει εγγυήσεις για 69 δισ. δραχμές. Καταπίπτουν δε οι εγγυήσεις η μία μετά την άλλη.
    Τα αποτελέσματα λειτουργίας της ΕΑΒ, υπό το σημερινό καθεστώς παρουσιάζουν μεν μία βελτίωση, αλλά μικρή και είναι βέβαιο, ότι, εάν συνεχίζαμε έτσι, θα αναγκαζόμασταν να κλείσουμε την πολύτιμη αυτή βιομηχανία, η οποία πράγματι έχει πολύ μεγάλη σημασία και για την Πολεμική Αεροπορία και γενικότερα για την ελληνική οικονομία.
    Μπροστά, λοιπόν, σ
    αυτό το δίλημμα παρουσιάσθηκε πρόταση της Λόκχιντ, η οποία έχει σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο, η οποία είχε αδρανοποιηθεί στο παρελθόν και η οποία προτείνει να αναλάβει το μάνατζμεντ, τη διαχείριση της ΕΑΒ για δύο χρόνια με σαφή υποχρέωση να τη μετατρέψει σε κερδοφόρο επιχείρηση στο τέλος των δύο ετών.
    Εάν δεν την μετατρέψει, ένα μέρος της αμοιβής της, ύψους 2,5 εκατομμυρίων δολαρίων δεν εισπράττεται. Είναι ένα είδος ποινικής ρήτρας για το αν θα καταφέρει να την κάνει κερδοφόρα.
    Η σύμβαση δεν προβλέπει παραγραφή της απαίτησης που έχει το δημόσιο απέναντι της ΕΑΒ, η σύμβαση προβλέπει ότι δεν θα ενεργοποιηθεί εάν δεν βγει η απόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου της Βέρνης, στην οποία εκκρεμεί η διαιτησία.
    Θα ήθελα να σημειώσω ότι η αρχική σύμβαση μεταξύ Λόγκχιντ και ελληνικού δημοσίου προέβλεπε διαιτησία και επιδιαιτητή οριζόμενο από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου και επί ημερών ΠΑΣΟΚ τροποποιήθηκε η σύμβαση αυτή για να οριστεί επιδιαιτητής δικαστής του ομοσπονδιακού δικαστηρίου της Βέρνης. Και εκεί εκκρεμεί αυτή η διαιτησία. Η δε σύμβαση προβλέπει, όπως είπα, ότι θα βγει αυτή η απόφαση, όποια και αν είναι και μετά θα ενεργοποιηθεί η σύμβαση. Επομένως, είναι εντελώς αναληθές να υποστηρίζετε τα περί παραγραφής.
    Και δεύτερον, η σύμβαση δεν προβλέπει ότι θα αναλάβει το ελληνικό δημόσιο όλο το βάρος των χρεών της ΕΑΒ, η σύμβαση προβλέπει ότι μετά από μελέτη η οποία θα εγκριθεί εντός του πρώτου 6μήνου από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΑΒ, θα γίνει αναδιάρθρωση των δανειακών υποχρεώσεων σε ύψος λογικό, ώστε να λειτουργεί κανονικά αυτή η επιχείρηση.
    Σ` αυτό το σημείο θα ήθελα να δηλώσω στο Σώμα ότι προγραμματίζουμε για την ΕΑΒ, ό,τι προγραμματίζουμε και για όλες τις άλλες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, που έχουν δάνεια εγγυημένα από το δημόσιο, δηλαδή, να πληρώσουμε τις εγγυήσεις που έχουν καταπέσει -στην περίπτωση της ΕΑΒ είναι το ποσό των 69 δισ. επί συνόλου 170 δισ.- προς τις ελληνικές τράπεζες, ώστε να είναι φερέγγυο και το δημόσιο και συγχρόνως να τις μετατρέψουμε σε μετοχικό κεφάλαιο.
    Αυτή είναι και η μόνη ρύθμιση, η οποία θα γίνει για την ΕΑΒ.
    Αυτά ήθελα να πω και επομένως και τα δύο σκέλη της ερωτήσεως είναι ανακριβή.
    ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Φράγκος): Ο κ. Βρεττός έχει το λόγο.
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ: Δεν φρονούμε ότι η απάντηση που έδωσε ο κύριος Υπουργός είναι πλήρης και ικανοποιητική. Πιστεύουμε ότι πρόκειται για την πιο σκανδαλώδη και ύποπτη σύμβαση των τελευταίων χρόνων, που έκανε η Κυβέρνηση με τη Λόκχιντ, την εταιρεία που πριν από λίγα χρόνια απέδειξε ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την ΕΑΒ, που απέδειξε ότι έχει κάνει ζημιά στο ελληνικό δημόσιο, γι’ αυτό και οι απαιτήσεις προς αυτήν του ελληνικού δημοσίου ύψους 68 εκ. δολαρίων. Άλλωστε, εάν η ΕΑΒ σήμερα έχει πολλά προβλήματα, ένα μέρος αυτών οφείλεται και στην Λόκχηντ.
    Το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες και εν κρυπτώ μερικούς όρους που είναι τελείως απαράδεκτοι και αποικιοκρατικοί. Υπάρχει, κύριε Υπουργέ, διαδικασία παραγραφής των εκκρεμουσών απαιτήσεων του ελληνικού δημοσίου απέναντι στην ΕΑΒ. Και μάλιστα αυτό και εσείς ο ίδιος το παραδέχεστε έμμεσα. Το είπατε στην επιτροπή των εργαζομένων και στη Διοίκηση, δηλαδή ότι το θέμα σε δύο τρεις εβδομάδες κλείνει και ότι η Λόκχηντ έρχεται πλέον να αναλάβει. Πάμε για κουκούλωμα των 68 εκ. δολ.. Είναι σίγουρο.
    Η Λόκχηντ μπορεί να ακυρώνει ή να επαναδιαπραγματεύεται τα υφιστάμενα συμβόλαια με το ελληνικό δημόσιο. Αυτό είναι τελείως απαράδεκτο. Και θα δούμε τη Λόκχηντ να αφήνει στο περιθώρια θέματα που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια, θέματα που έχουν προτεραιότητα στην ελληνική αεροπορία και βιομηχανία, όπως είναι τα αεροπλάνα Άλμπατρος που μπορεί να μην αποκομίζουν κέρδη συνδέονται όμως με σπουδαίες εθνικές υποθέσεις.
    Γνωρίζετε επίσης ότι υπήρχε διυπουργική επιτροπή από τον περασμένο Σεπτέμβρη για να αποφασίσει για την ΕΑΒ. Πριν τελειώσει αυτή η επιτροπή, εσείς αποφασίσατε, χωρίς να έχετε την γνωμοδότησή της. Αυτό δείχνει το μέγεθος της αυθαιρεσίας σας.
    Η Λόκχηντ, κύριε Πρόεδρε, είναι γνωστή εταιρεία. Κατά πληροφορίες έχει αποτύχει στην Καλιφόρνια σε ένα εργοστάσιο ίδιο και απαράλλαχτο με την ΕΑΒ. Επίσης, είναι γνωστό ότι όπου προχωρά και κάνει συμβάσεις, το πρώτο πράγμα που επιδιώκει είναι να διαφθείρει συνειδήσεις. Και μόνο το γεγονός ότι η Λόκχηντ έχει ένα τόσο κακό όνομα, θα έπρεπε, κύριε Υπουργέ, να σας προβληματίσει και να μην προχωρήσετε σε σύμβαση μαζί της και μάλιστα μ’ αυτόν τον απαράδεκτο και ύποπτο -θα έλεγα- τρόπο, χωρίς να το ξέρει κανένας.
    Νομίζουμε ότι αλλάζει πλέον με με τη συμφωνία αυτή και ο χαρακτήρας της ΕΑΒ. Πάρα πολλοί συνεργάτες της προβληματίζονται, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, όπως είναι η AIR BUS,η BRITISH AEROSPASE,η AIROSPACIAL. Και ιδιαίτερα η GENERAL DYNAMICS έστειλε γράμμα προχθές με το οποίο μας έλεγε ότι από τη στιγμή που μιλάμε με τη Λόκχηντ, που δίνουμε τη διεύθυνση σ’ αυτήν, πλέον αυτοί επανασυζητούν το θέμα των F16, γιατί δεν μπορούν να έχουν αυτή την εταιρεία στα πόδια τους, είναι εναντίον των συμφερόντων τους.
    Αλλάζει επομένως όλη η πολιτική της Πολεμικής μας Βιομηχανίας, όσον αφορά την ΕΑΒ. Ασφαλώς δεν υπάρχει περίπτωση να μιλάμε πλέον για συμβολή της ΕΑΒ στη περιφρούρηση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας, ούτε και στην ανάπτυξη της πολεμικής βιομηχανίας με στόχο την στρατιωτικοπολιτική αποδέσμευση της άμυνας της Χώρας μας από ξένα κέντρα αποφάσεων.
    Κύριε Υπουργέ, σας ακούσαμε χθες να μιλάτε για ανθρώπους, που έκαναν σκάνδαλα, για ανθρώπους που θέλετε να στείλετε στη καρέκλα του δικαστηρίου. Αν αυτοί ή κάποιοι άλλοι πρέπει να πάνε στην καρέκλα του δικαστηρίου, εσείς πρέπει να πάτε σε ηλεκτρική καρέκλα.
    ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημήτριος Φράγκος): Ο κύριος Υπουργός έχει το λόγο.
    ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΛΑΙΟΚΡΑΣΣΑΣ (Υπ. Οικονομικών): Κύριε Πρόεδρε, η τελευταία παράταξη που δικαιούται να ομιλεί για διαφθορά συνειδήσεων και για σκάνδαλα είναι η παράταξη του ΠΑΣΟΚ. Και δεν περίμενα ότι θα είχε την τόλμη να αναφερθεί σε ένα θέμα στο οποίο θα ήταν καλύτερα να μην αναφέρεται.
    Μίλησε ο κύριος Βουλευτής για «κουκούλωμα» της διαιτησίας. Έχω εδώ μπροστά μου το πρακτικό συμβιβασμού της Πέμπτης 11.6.1987 -τότε δεν ήταν κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία- με το οποίο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πλήρωσε 9,3 εκατ. δολάρια στη Λόκχηντ. Δηλαδή, αυτή που τώρα λέει ότι είναι ύποπτη διαφθοράς συνειδήσεως. Τότε πώς τα πληρώσατε εσείς στη Λόκχηντ;
    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΡΕΤΤΟΣ: Εμείς τη διώξαμε.

    https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/a08fc2dd-61a9-4a83-b09a-09f4c564609d/199103_ΣΥΝΟΔΟΣΑ(ΣΥΝΕΧΙΣΗΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ)%60ΣΥΝΡΝΒ%60_15Μαρτίου_1991.doc

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: