Τον Αύγουστο του 1953, το Ισραήλ είχε μόλις ολοκληρώσει τους εορτασμούς για την 5η επέτειο της χώρας. Το κλίμα δεν ήταν εύθυμο. Η οικονομική ύφεση και οι στρατιωτικές απειλές δεν άφηναν κανένα περιθώριο εφησυχασμού στην ηγεσία της χώρας.

12 Αυγούστου 1953: Καταστροφικός σεισμός πλήττει τα Επτάνησα, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 871 άνθρωποι, να τραυματιστούν 1690 και να μείνουν άστεγοι 145.052. Ζάκυνθος, Κεφαλονιά και Ιθάκη θα ισοπεδωθούν σχεδόν εξ ολοκλήρου. (Φωτ: kefalonitikanea.gr)

Του Ντειβιντ Σαρανγκα*

Το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό βρισκόταν στη διαδικασία της ανάπτυξής του, κατέχοντας μόνο μικρό αριθμό φρεγατών παλαιού τύπου, τα οποία είχαν επισκευαστεί και τεθεί σε λειτουργία στελεχωμένα από μία ομάδα νέων ναυτικών χωρίς μεγάλη εμπειρία ή ναυτική εκπαίδευση.

Στις 12 Αυγούστου 1953, ο στόλος του Ναυτικού επέστρεφε στο Ισραήλ έπειτα από τέσσερις εβδομάδες εντατικής εκπαίδευσης στο Αιγαίο. Ξαφνικά ελήφθησαν επείγοντα μηνύματα SOS από τις ελληνικές ακτές. Μια σειρά από τρομακτικούς σεισμούς 7,3 της κλίμακας Ρίχτερ είχε πλήξει τα ελληνικά νησιά της Κεφαλονιάς, της Ζακύνθου και της Ιθάκης. Ο ισραηλινός στόλος βρισκόταν σε απόσταση 15 ωρών από τον τόπο της καταστροφής. Ο αρχηγός του στόλου, πλωτάρχης Σλόμο Ερέλ, επικοινώνησε με το επιτελείο του Ναυτικού στη Χάιφα και ζήτησε άδεια να γυρίσει και να βοηθήσει. Η απάντηση ήταν άμεση: «Να σπεύσεις αμέσως να προσφέρεις βοήθεια».

Τα ισραηλινά πλοία πραγματοποίησαν στροφή, περνώντας τους στόλους των Αμερικανών και των Βρετανών που δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν τα νησιά εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους των πολεμικών τους πλοίων.

Στο μπλογκ «Επτά Ημέρες, σημειώματα από το Μεγάλο Γαλάζιο», ο Ισραηλινός Γιφτάχ Κόζικ περιγράφει τη θέα που αντίκρισε το προσωπικό του ισραηλινού Ναυτικού που κατέφθασε στα νησιά που είχαν καταστραφεί. «Τεράστιοι χωμάτινοι σβόλοι έπεφταν στη θάλασσα με τρομακτική ταχύτητα. Η κορυφή του όρους Αίνου στην Κεφαλονιά έμοιαζε να είχε κοπεί στα δύο. Στήλες καπνού που έβγαιναν από ρωγμές διαφαίνονταν σε όλη την πόλη και άγριες πυρκαγιές είχαν ξεσπάσει σε αποθήκες ελαιόλαδου και έκαιγαν ό,τι είχε απομείνει. Σχεδόν κανένα κτίριο δεν είχε παραμείνει όρθιο στη Χώρα του νησιού. Χιλιάδες άνθρωποι ήταν τραυματισμένοι σε κρίσιμη κατάσταση, μεταξύ των οποίων και έγκυες γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι. Υπήρχαν άνθρωποι με ακρωτηριασμένα και διαλυμένα άκρα και όλοι έχρηζαν άμεσης βοήθειας.

Το κέντρο περίθαλψης των θυμάτων στήθηκε σε μία αποβάθρα του κεντρικού λιμανιού. Ο ανώτερος ιατρός του στόλου, ο δρ Ασκενάζι, και ο νεότερος συνάδελφος του, δρ Σεελενφρόιντ, ανέλαβαν το έργο της ιατρικής περίθαλψης, χρησιμοποιώντας τα ελάχιστα μέσα που διέθεταν πραγματοποιώντας επείγουσες επεμβάσεις για την αντιμετώπιση σπασμένων κρανίων, λεκάνης, πρόωρες γέννες, αιμορραγίες, πανικού και απόγνωσης».

Σημαντική ήταν η διεθνής βοήθεια που προσφέρθηκαν από πολλές χώρες προς τα δοκιμαζόμενα νησιά του Ιονίου. Το ελληνικό κράτος έμοιαζε να μην μπορεί να ανταποκριθεί με αποτέλεσμα ειδικά η Κεφαλονιά να αποστερηθεί μετά τους σεισμούς το σημαντικότερο και δημιουργικότερο κομμάτι του πληθυσμού της μέσω της μετανάστευσης. (Φωτ: kefalonitikanea.gr)

Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας εκείνη την εποχή, η πρώτη δύναμη διάσωσης που κατέφθανε αναλάμβανε και τον συντονισμό της επιχείρησης. Εφόσον το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό ήταν το πρώτο που έφθασε στην Κεφαλονιά, ανέλαβε τον έλεγχο και συντόνισε τις επιχειρήσεις διάσωσης του αμερικανικού και βρετανικού στόλου. Για τρία μερόνυχτα, οι 450 Ισραηλινοί ναυτικοί εργάστηκαν πυρετωδώς μαζί με τους Αμερικανούς και τους Βρετανούς για τη διάσωση των κατοίκων των ελληνικών νησιών, σώζοντας εκατοντάδες ανθρώπους από βέβαιο θάνατο, μεταφέροντας 400 βαριά τραυματισμένους στην ενδοχώρα και παρέχοντας ιατρική περίθαλψη σε 16.000 άτομα.

Ο ελληνικός λαός εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του. Ο τότε βασιλιάς της Ελλάδας, Παύλος, ήρθε προσωπικά να χαιρετίσει τους Ισραηλινούς ναυτικούς τιμώντας τους διοικητές της επιχείρησης Σλόμο Ερέλ και Ιτσχάκ Ντβίρι με παράσημα. Ο ελληνικός Τύπος χαρακτήρισε την ισραηλινή δύναμη «στόλο της αγάπης και ελπίδας» και «Ισραηλινούς ναύτες σωτηρίας».

Προχθές (20.8.2013), ο πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα, κ. Αριε Μέκελ, παρέλαβε εκ μέρους της ισραηλινής κυβέρνησης τιμητική διάκριση από τις τοπικές αρχές της Κεφαλονιάς ως χειρονομία ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια πριν από 60 χρόνια. Πρόκειται για την πρώτη ισραηλινή ανθρωπιστική αποστολή σε τόπο καταστροφής, η οποία έθεσε τα θεμέλια για μια μεγάλη παράδοση ανθρωπιστικών αποστολών σε μέρη όπως είναι η Ιαπωνία, η Αϊτή, η Τουρκία κ.α.

Το 2010 στο πλαίσιο της ραγδαίας σύσφιγξης των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων, η Ελλάδα ανταπέδωσε την ανθρωπιστική χειρονομία αποστέλλοντας στο Ισραήλ πυροσβεστικά αεροσκάφη για την αντιμετώπιση καταστροφικών πυρκαγιών που ξέσπασαν στο όρος Καρμέλ, αναλαμβάνοντας κύριο ρόλο στην κατάσβεσή τους.

Video από το αρχείο της ΕΡΤ για τους σεισμούς του 1953

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0Cqpj69z3pE]

*Ο Ντέιβιντ Σαράνγκα είναι Ισραηλινός διπλωμάτης και γιος του αξιωματικού Ελιάχου Σαράνγκα, που συμμετείχε στο έργο της διάσωσης με το πλοίο INS Misgav (K-30). Φέτος συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ισραηλινή αποστολή διάσωσης στην Κεφαλονιά κι ένας χρόνος από τον θάνατο του Ελιάχου.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

One Response

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: