Η Βουλγαρία επιλέγει το Saab Gripen ως το νέο μελλοντικό μαχητικό αεροσκάφος της, ανέφερε, σύμφωνα με πληροφορίες, την 26η Απριλίου ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της χώρας για την εσωτερική τάξη και ασφάλεια.

Ο Στεφάν Γιάνεφ είπε οτι θα πραγματοποιηθούν διαπραγματεύσεις με την Σουηδία για την προμήθεια οχτώ αεροσκαφών προς αντικατάσταση των μαχητικών αεροσκαφών εποχής Σύμφωνου Βαρσοβίας MiG-29 Fulcrum, ανέφερε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, προσθέτοντας ότι μέσα στην εβδομάδα θα συγκροτηθεί μια ειδική επιτροπή για την προμήθεια.

Ο Saab αρνήθηκε να επιβεβαιώσει την πώληση στο Jane’s, σημειώνοντας ότι, “Έχουμε δει τις πληροφορίες στα μέσα ενημέρωσης, και είναι ενθαρρυντικό να είσαι στην κορυφή της λίστας της ομάδας αξιολόγησης. Κατόπιν αυτού, αυτό είναι ένα βήμα σε μια διευρυμένη διαδικασία που θα συνεχίσει την πορεία της προς τα εμπρός”.

Ενώ στο δημοσίευμα του Reuters δε διευκρινίστηκε, η Saab προσέφερε στην Βουλγαρία την έκδοση C/D του Gripen, και είχε προσφέρει την επανεκκίνηση της γραμμής παραγωγής η οποία πρόσφατα είχε μεταβεί στο μοντέλο “E” (κάποιες εργασίες του Gripen C/D συνεχίστηκαν καθώς η Saab προετοιμάζεται για την αναμενόμενη σύμβαση με την Σλοβακία).

Σε μια φαινομενικά εξασφαλισμένη επιλογή, το Gripen νίκησε στον διαγωνισμό το Lockheed Martin F-16 Fighting Falcon, το οποίο η Πορτογαλία προσέφερε ως μεταχειρισμένο, και το Eurofighter Typhoon, μεταχειρισμένα μοντέλα οποίου πρόσφερε η Ιταλία.

Οι προσπάθειες εκσυχρονισμού και προμήθειας της Βουλγαρίας ήταν μακροχρόνιες, με την χώρα να μελετά τον εκσυγχρονισμό των σοβιετικής εποχής μαχητικών αεροσκαφών αφότου εντάχθηκε στο NATO το 2004. To 2011 η χώρα απέσυρε τα σχέδια της να ξεκινήσει το διαγωνισμό για το νέο μαχητικό αεροσκάφος και στράφηκε προς την συμφωνία απόκτησης μεταχειρισμένων αεροσκαφών F-16 σε μια παρόμοια συμφωνία με την προμήθεια των πρώην πορτογαλικών αεροσκαφών απο την Ρουμανία. Πριν από την ακύρωση του διαγωνισμού προμήθειας του 2011, σύμφωνα με δημοσιεύματα η Saab είχε προσφέρει την ευθυγράμμιση των τιμών των νέων Gripen C/D με τα μεταχειρισμένα F-16.

Gareth Jennings

Απόδοση/Μετάφραση από το Janes.Com για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

19 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Είναι προτιμότερο ένα καινούργιο Gripen παρά ένα μεταχειρισμένο F-16A(?) η EF Typhoon στην αρχική έκδοση. Στην Αυστρία ακόμα τους τσούζει το δεύτερο που τους φόρτωσαν για δήθεν ασφαλείς ουρανούς(που δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα Gripen?).

    http://diepresse.com/home/innenpolitik/5170499/Chronologie_Der-Weg-der-Eurofighter-nach-Oesterreich

    Απάντηση
      • Gunslinger32

        Όπου βάλουν χέρι οι πολιτικοί υπάρχει βρώμα και απάτη.

        Αυτή η μόδα ομοιογενοποίησης των στόλων μαχητικών είναι μεγάλη πατάτα που δεν περιορίζει μόνο τις ικανότητες, αλλά οδηγεί τις αεροπορίες με μικρούς προϋπολογισμούς σε επικίνδυνα πειράματα. Αν συγκρίνουμε τα 12 εκατ.$ που κόστισε κάποτε ένα καινούργιο F-4 Phantom με ένα νεότερο Gripen (της σημερινής εποχής) πολλαπλού ρόλου για 60-80 εκατ. $(flyaway), δεν βλέπω (όσο και να προσπαθώ) μια μείωση εξόδων στις στρατιωτικές δαπάνες για την οποιαδήποτε αεροπορία. Οι επιπλέον καθυστερήσεις(που κοστίζουν έξτρα) μέχρι να αποκτήσει ένα μαχητικό όλες τις πιστοποιήσεις όπλων για να λέγεται «πολλαπλού ρόλου» χωρίς να τους καλύπτει πραγματικά όλους δεν το λέω και πρόοδο αλλά χαζομάρα των πολιτικών και εξυπνάδα των κατασκευαστών που προσπαθούν να αντισταθμίσουν τα οικονομικά κενά που δημιουργούν αυτές οι ομοιογενοποιήσεις που ζητάνε οι πολιτικοί.

        Η δέσμευση σε ένα συγκεκριμένο τύπο και σε έναν παραγωγό δεν μπορεί να είναι καλό, με παράδειγμα τους Ολλανδούς και Νορβηγούς, που σε λίγο θα έχουν ένα μαχητικό κρούσης που δήθεν θα καλύπτει και την εναέρια υπέροχη.

        Όλοι οι μεγάλοι παίκτες με αεροπορικές δυνάμεις που έχουν σημασία,
        συνεχίζουν να λειτουργούν διαφορετικούς τύπους μαχητικών αεροσκαφών, εκείνοι που συνήθως έχουν ρόλους υποστήριξης το ρίχνουν σε έναν τύπο μειώνοντας ταυτόχρονα και τους αριθμούς όπως και την ανεξαρτησία.

        Ενδιαφέρον έχει ότι οι Βρετανοί και οι Ιταλοί δεν έπεσαν σε αυτή την παγίδα επιλέγοντας δυο τύπους στους οποίους έχουν και μερίδια στην παραγωγή, εμείς ετοιμαζόμαστε να ακολουθήσουμε το ολλανδικό μοντέλο παρά το γεγονός που ο πιο επιθετικός μας γείτονας στα ανατολικά επιλέγει να συνεχίσει με τουλάχιστον δυο τύπους μαχητικών. Οι Γερμανοί που ψάχνουν για αντικατάσταση των Tornado με μια μελλοντική σχεδίαση Stealth που θα λειτουργεί παρέα με τα EF το ίδιο.

        Δυνατά και ωραία τα γεράκια χωρίς αμφιβολία, πολύτιμοι όμως και οι αντικατοπτρισμοί. 😉

  2. viper3000ad

    Οφείλω πάντως να παρατηρήσω οτι ο αριθμός είναι εντυπωσιακός. 8 , μάλιστα 8 αεροσκάφη ! Ενώ εμείς 44 Mirage, 156 F-16 και 46 F-4. Δεν ξέρω εαν πρέπει να αισθανθώ περίφανος ή να ανησυχώ, μήπως ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε εμείς;

    Απάντηση
    • viper3000ad

      Θέλετε να πείτε οτι θα έχουμε τον αριθμητικό στόλο της Βουλγαρίας ή αναφέρεστε στον τύπο; Φαντάζομαι τα επιτελεία θα επιλέξουν, αλλά έχω την αμυδρή εντύπωση οτι το Gripen είναι πιο ευέλικτο από τα Mirage και τα F-16. Δεν ξέρω αν υπερτερούν σε ηλεκτροοπτικά μέσα, αλλά οι Σουηδοί μας έχουν εκπλήξει αρκετές φορές. Θα ήταν ενδιαφέρον εαν διαβάζαμε στο Site κάποιο άρθρο σύγκρισης μεταξύ των τύπων. Συνεχίζω να εκθειάζω το πολύ καλό επίπεδο γνώσεων τόσο των αρθρογράφων όσο και των αναγνωστών. Ελπίζω να μπολίασω την επιθυμία μου σε κάποιο μελλοντικό κείμενο . Μπράβο στην Βουλγαρία , δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι τόσο μικρός ο αριθμός της παραγγελίας , αλλά αφου δεν μας αφορά όλα καλά .

      Απάντηση
      • THANASIS

        Ούτε για το ένα αλλά ούτε και για το άλλο. Μιλαω απλά για λύση του δανεισμού αεροσκαφών. Τώρα για το αν είναι καλύτερο το Grippen απο τα F-16 & M2000-5 σε λίγο καιρό θα ξέρουμε όταν θα έχουμε κοινές ασκήσεις με του Βουλγαρία

  3. Theognostos

    Σχετικα αρκετο για την Βουλγαρια. Ομως ξεπερασμενα αεροσκαφη δεν κανουν για την Ελλαδα. Χωρις αδεια για εξαγωγη απο τις ΗΠΑ θα ειχαν μεινει και χωρις μηχανες. Τα F-16 ειναι καλυτερα ως πλατφοραμα φυσικα για τα αναβαθμισμενα η αναφορα.

    Απάντηση
  4. Προβοκάτωρ

    @Gunslinger32
    Ασφαλώς και για τη δική μας περίπτωση ο ένας τύπος είναι αυτοκτονία.Παίρνεις ένα τύπο ως «ημίονο»( JAS, EF) και ένα stallion (ucav) για άλλες δουλειές…

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Επίσης σημαντική θα ήταν μια πλατφόρμα ηλεκτρονικού πολέμου, με δυνατότητες stand off jamming, πέρα απο τα συστήματα αυτοπροστασίας που διαθέτουν μερικά μαχητικά είτε ενσωματωμένο είτε σε ατρακτίδια που φορούν συνήθως τα Wild Weasel(στην περίπτωση μας F-16 CJ Block 50), αλλά προφανώς δεν θεωρούμε χρήσιμο ούτε κάν ένα Intrepid Tiger pod, που να μιλήσεις και για κάτι πιο ισχυρό η κανένα εξειδικευμένο αεροσκάφος ΗΠ όπως π.χ. EA-18G, θα σε φάνε αμέσως.

      Απο την στιγμή που δεν αξιοποιούμε κάν τα μαχητικά που διαθέτουμε στο μέγιστο(όπως π.χ. τα ΗΑΕ με τα Mirage 2000-9 τα οποία φέρουν κατευθυνόμενες βόμβες ανεμοπορείας με μέγιστο βελινεκές 200km), είναι ίσως παράλογο να μιλάμε για ικανότητες μεταφοράς του πολέμου στο εχθρικό έδαφος(έστω και με αεροπορικά μέσα).

      » alt=»» width=»700″ height=»» />

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Συμπλήρωση σχετικά με το ατρακτίδιο στην φωτογραφία:
        (Για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις για δήθεν υπέροπλα,
        είναι σημαδεμένο ένα σημαντικό σημείο, για να μην «χαθεί στην μετάφραση»). 🙂

        Marines Aim For Jammers On ‘Every Airplane’

        WASHINGTON: With the rise of high-tech threats from Russia and China, the Marine Corps plans a major increase in its forces devoted to jamming, hacking, and deceiving enemies. That includes:

        putting new sensors and jammers in everything from ground units to drones to V-22 Osprey tiltrotors and KC-130 transports, despite a tight budget;
        adding 1,000 to 3,000 more personnel, carved out of other parts of a Marine Corps legally limited to 182,000 active-duty troops. (That’s on top of a 1,300-plus increase in these specialties over the last several years);
        retraining skilled electronic warriors from disbanded EA-6B Prowler squadrons to work with ground units and drones;
        consolidating disparate disciplines — from offensive cyber warfare and electronic warfare to psychological operations and military deception — into a new “information warfare” force.

        The changes are part of a top-to-bottom overview of the Marine Corps ordered by Commandant Gen. Robert Neller. That “Marine Corps Force 2025” review is ongoing, with two teams of 100 Marines now developing two alternative courses of action — one “evolutionary” and one “revolutionary” — that will be briefed to Neller in April, his deputy, Lt. Gen. Robert Walsh, said yesterday at the Center for Strategic and International Studies. A revision of the Marines’ “Expeditionary Force 21” concept for amphibious operations will come out in May, Walsh said, in time for the Navy League’s Sea-Air-Space conference.

        Crucial details remain unresolved, such as whether the new information warfare forces will be permanent parts of Marine Expeditionary Units — which improves coordination with regular combat forces — or assigned as-needed for specific deployments — which makes it easier to do the highly specialized training that cyber and electronic warfare require. What is clear, however, is that the new approach will generally be more decentralized than the old, distributing capabilities widely across the force.

        From Prowlers To “Every Airplane”

        Historically, the face of Marine Corps and Navy electronic warfare was the EA-6B Prowler jamming aircraft. But Prowlers spent much of the post-9/11 era supporting other services — particularly the Army, which had disbanded its EW units in the 1990s. And now the aging aircraft will all be gone by 2019.

        While the Navy is replacing its Prowlers roughly one-for-one with equally specialized EA-18 Growlers, the Marines aren’t buying a new electronic warfare aircraft. The new F-35B Joint Strike Fighter has much-touted (and highly classified) cyber/EW capabilities, but “it is not the replacement,” said Lt. Col. Jeff Kawada, the Marines’ branch chief for EW and offensive cyber. “It is one of the pillars.”

        Instead of putting all their electronic warfare eggs in one flying basket, the Marines are putting EW pods on “every airplane that the Marine Corps flies,” said Kawada, a former Prowler crewman himself. “Unlike the Prowlers” — which tended to get called away on non-Marine missions — “this is an organic Marine Corps capability,” he said. Now EW will be available to Marine Expeditionary Unit commanders as long as they have any aircraft flying, manned or unmanned.

        The Marines’ standard electronic warfare pod, called “Intrepid Tiger II,” first entered service in 2012. It has already flown on the F-18 Hornet fighter, AV-8B Harrier jump-jet, UH-1 Huey utility helicopter, and the RQ-7B Shadow drone, Kawada told me in a March interview. It’s scheduled to go on the AH-1Z Cobra attack helicopter, CH-53 heavy lift helicopter, V-22 Osprey tiltrotor, and even the KC-130 transport/fuel tanker.

        Electronic warfare pods on a lumbering KC-130? It makes sense, said Walsh. The Marines already put sensors and smart bombs on KC-130s — the “Harvest Hawk” upgrade — to provide close air support to troops in Afghanistan. A KC-130 is slower than a fighter jet, of course, and it can’t survive in hostile airspace, but it has the fuel capacity and fuel efficiency to stay overhead much longer.

        KC-130s, “they’re long-dwell, long-endurance, long-range,” Walsh told reporters after his CSIS talk. “We’re going to keep putting more packages on those things.”

        In addition to jamming pods, the Marines are very interested in putting signals intelligence packages on a wide range of manned and unmanned aircraft. After all, you have to detect the enemy’s transmissions before you can jam them — and you have to understand your own emissions before you can defend them against enemy jamming. In a recent exercise, said Walsh, the 22nd Marine Expeditionary Unit had great success with RQ-21 Blackjack drones carrying the awesomely named “Spectral Bat” signals intelligence package.

        The Marines aren’t neglecting ground-based EW, either. Historically, that capability was concentrated in three Radio Battalions, which excel at both signals intelligence and electronic warfare. Like their flying comrades in the Prowler squadrons, the Radio Battalion troops tended to get pulled away on non-Marine missions, such as providing SIGINT support to special operations. (Locating terrorists by their cellphone transmissions has become a fine art). Now the Marine Corps is trying to reintegrate the Radio Battalions into its own operations. It’s also upgrading the battalions’ standard jammer, the Communications Emitter Sensing and Attack System (CESAS), to a CESAS II model.

        Putting Together The Pieces

        Having a wide range of electronic warfare and signals intelligence gear on the ground, on drones, and on manned aircraft will give the Marines a much more versatile capability — and one much more resistant to battle damage — than investing in a silver bullet system. But someone has to take all the disparate pieces and get them to work together.

        Marine Expeditionary Units already deploy with Cyber/Electronic Warfare Coordination Cells (CEWCCs). Like the Army, the Marines see cyber and EW as two sides of the same coin, two different ways to attack and defend the wireless networks on which modern militaries depend. But now the Marines want to bring in other disciplines as well.

        “We are taking all the different pieces,” said Walsh, “whether it’s command and control, cyber, electronic warfare, psyops, information ops, and military deception — [many] different pieces, some very small but we’re going to grow them — and bringing them together in some kind of Information Warfare Group.”

        The Marine Corps Information Operations Center at Quantico is a first attempt at putting all these pieces together, said Walsh, “but what we’re seeing is, as we deploy small teams out from there, it’s not going to be enough capacity.” It’s become clear you can’t centralize information operations forces for the entire Marine Corps in one place, he said.

        But how far do you decentralize? It depends on the function, Walsh said. Offensive cyber operations, for example, require high-level authorization and would have to be centralized. Electronic warfare, signals intelligence, and defensive cyber could be permanently assigned to a division, brigade, or even in some cases an individual battalion.

        “That’s the big thing I think we’re struggling with,” Walsh told reporters. “What capability do you need at what [level]?”

        Helping out the Army

        Watching the Marine Corps with some envy is the US Army, which disbanded its electronic warfare capabilities in the 1990s — although not its signals intelligence — and is now struggling to rebuild them.

        “They’re ahead of us [because] the Marine Corps never got out of the electronic warfare business,” said Col. Jeffrey Church, the director of EW on the Army’s Pentagon staff (Section G-3/5/7). So why doesn’t the Army just buy Marine Corps EW gear? There’s tremendous institutional inertia in the way, Church said bluntly.

        “We always go back to this one, ‘well, their requirements are different from our requirements,’” Church told me . “Yeah, yeah, yeah. The spectrum works the same for the Marines as it does for the Army. The adversary’s capabilities are no different for the Marines than they are for the Army.”

        The two services do hold regular EW “synergy” meetings several times a year, said Church and Kawada. “We’re seeing there are a lot of places where we can collaborate…to develop joint products, joint capabilities,” Kawada said.

        The two services may experiment with Marine EW payloads on Army helicopters, for example. The Marines are also interested in the Army’s future jammer, the Multi-Functional Electronic Warfare (MFEW) program. But collaboration is more likely on to be on the level of ensuring “baseline architecture” is compatible and can share data, rather than co-developing entire systems, Kawada said. “It makes sense for us to build separate capabilities, but then come together at a higher layer.”

        http://breakingdefense.com/2016/04/marines-ramp-up-cyber-electronic-warfare-jammers-on-every-airplane/

      • Konstantinos Zikidis

        Ποιες είναι αυτές οι βόμβες; Νομίζω ότι 200 km είναι πολλά για βόμβα ανεμοπορείας. Υπάρχει σύνδεσμος;

      • Gunslinger32

        Η πρώτη απάντηση δεν εμφανίστηκε σωστά, εδώ και δεύτερη προσπάθεια.

        Ευχαρίστως να σας παραθέσω περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο όπλο, η αναφορά για το όντως ασυνήθιστα μεγάλο μέγιστο βεληνεκές εξέπληξε και εμένα.

        Σύμφωνα με την παρακάτω αναφορά, η μεγάλη αύξηση εμβέλειας προέρχεται απο την προσαρμογή διαφόρων συστημάτων όπως πτερύγια του είδους «DIAMOND BACK» που προσφέρονται και για τις JDAM(αν θυμάμαι σωστά).

        «Al Tariq» modular IN/GPS-guided glide bomb

        Previously shown at the last Dubai Air Show, the Al Tariq precision-guided munition is being displayed here by Tawazun Dynamics. Jointly produced by Abu Dhabi-based Tawazun Holdings and South Africa’s Denel Dynamics, the Al Tariq is a modular IN/GPS-guided glide bomb kit, designed to fit Mk 80 family 500lb to 2,000lb bomb bodies, with pop-out wings and moving control surfaces.

        The standard Al Tariq has a range of up to 40km (depending on release height), but the company offers bolt-on propulsion options that can boost its range to 200km. Increased accuracy is possible by the addition of semi-active laser or imaging infrared seekers. This makes the weapon a direct competitor to Sagem’s AASM and Boeing’s JDAM-ER.

        During recent trials, the Al Tariq demonstrated impressive accuracy, even in the most demanding scenarios, proving able to engage off-axis targets and then to attack them from a different direction during the terminal phase. This allows the pilot to select the best attack direction and impact angle, but requires the weapon to manoeuvre dynamically and perform dog-leg course adjustments. Extensive testing has demonstrated the weapon’s ability to dynamically determine its own flight path according to preprogrammed launch and terminal guidance conditions.

        Al Tariq scored a number of direct hits, with miss distances of less than 50cm.

        Al Tariq is the first product of the Tawazun Dynamics company, a joint venture between Tawazun Holding (51 per cent) and Denel (49 per cent), announced on 20 September 2012. Al Tariq is a derivative of the Denel Dynamics Umbani precision-guided bomb kit.

        http://www.janes.com/article/49506/strike-with-accuracy-idx15d4

        http://www.deneldynamics.co.za/products/missiles/stand-off-weapons/al-tariq-

    • Gunslinger32

      Πολύ εύστοχη παρατήρηση και ένα εξαιρετικό άρθρο, ειδικά η αναφορά «αυτοί που στην Π.Α. έχουν το τεχνολογικό υπόβαθρο για να διευρύνουν σημαντικά τις δυνατότητες σε θέματα Η.Π. κρατιούνται μακριά από τα επιχειρησιακά θέματα» στο συγκεκριμένο άρθρο, όπως και η παρακάτω αναφορά στο σχόλιο του Manolis που λέει για έναν πρώην ΓΕΑ ο οποίος («εξεφρασε ρητα την αποψη οτι: «τα συστήματα αυτοπροστασίας των α/φών είναι περιττά, “λιλιά” (!) , άνευ επιχειρησιακής αξίας (!!), που δεν μας χρειάζονται»), αν και στην δεύτερη περίπτωση πρόκειται για ΣΑ, αφήνει την εντύπωση ότι μερικοί υπεύθυνοι δυσκολεύονται έντονα με την ιδέα της απόκτησης αυξημένων ικανοτήτων και μέσων για ηλεκτρονικές επιθέσεις, και ειδικά σε εξειδικευμένες πλατφόρμες.

      Βέβαια θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί εάν υπάρχουν διαθέσημα συστήματα για εξαγωγή απο τις ΗΠΑ, η απάντηση εδώ θα ήταν ναι σύμφωνα με το παράδειγμα της Αυστραλίας που αν θυμάμαι σωστά πήρε τα EA-18G.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Αυτός είναι δυστυχώς ο συμβιβασμός που πρέπει να κάνουν όσοι δεν παράγουν η δεν συμμετέχουν σε προγράμματα αμυντικών εξοπλισμών. Στην περίπτωση των συστημάτων ΗΠ, νομίζω ότι εάν υπήρχε ενδιαφέρον στις εποχές που ξόδευαν χρήμα(έστω και δανικό) θα μπορούσαμε να έχουμε εγχώριας σχεδίασης/παραγωγής. Δεν εννοώ εξειδικευμένα αεροσκάφη αλλά ατρακτίδια όπως αυτό στην παραπάνω φωτογραφία, αλλά προφανώς και αυτό το πουλί πέταξε εφόσον δεν υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον.
        Εάν κάποτε μας χρειαστούν αυτά τα όπλα, θα αρχίσουν να ξεφυλλίζουν «πανικόβλητοι» τα manual για τακτικές απο τις αποστολές «Iron Hand» απο άλλες περασμένες εποχές(??).

  5. Gunslinger32

    @Konstantinos Zikidis
    (Σε περίπτωση που δεν εμφανιστεί σωστά και η δεύτερη προσπάθεια απάντησης)

    Ευχαρίστως να σας παραθέσω περισσότερες πληροφορίες για το συγκεκριμένο όπλο, η αναφορά για το όντως ασυνήθιστα μεγάλο(μέγιστο) βεληνεκές εξέπληξε και εμένα.
    Σύμφωνα με την παρακάτω αναφορά στην Jane’s, η μεγάλη αύξηση εμβέλειας προέρχεται απο την προσαρμογή διαφόρων συστημάτων όπως π.χ. πτερύγια του είδους «DIAMOND BACK» που προσφέρονται και για τις JDAM(αν θυμάμαι σωστά).

    «Al Tariq» modular IN/GPS-guided glide bomb

    Previously shown at the last Dubai Air Show, the Al Tariq precision-guided munition is being displayed here by Tawazun Dynamics. Jointly produced by Abu Dhabi-based Tawazun Holdings and South Africa’s Denel Dynamics, the Al Tariq is a modular IN/GPS-guided glide bomb kit, designed to fit Mk 80 family 500lb to 2,000lb bomb bodies, with pop-out wings and moving control surfaces.

    The standard Al Tariq has a range of up to 40km (depending on release height), but the company offers bolt-on propulsion options that can boost its range to 200km. Increased accuracy is possible by the addition of semi-active laser or imaging infrared seekers. This makes the weapon a direct competitor to Sagem’s AASM and Boeing’s JDAM-ER.

    During recent trials, the Al Tariq demonstrated impressive accuracy, even in the most demanding scenarios, proving able to engage off-axis targets and then to attack them from a different direction during the terminal phase. This allows the pilot to select the best attack direction and impact angle, but requires the weapon to manoeuvre dynamically and perform dog-leg course adjustments. Extensive testing has demonstrated the weapon’s ability to dynamically determine its own flight path according to preprogrammed launch and terminal guidance conditions.

    Al Tariq scored a number of direct hits, with miss distances of less than 50cm.

    Al Tariq is the first product of the Tawazun Dynamics company, a joint venture between Tawazun Holding (51 per cent) and Denel (49 per cent), announced on 20 September 2012. Al Tariq is a derivative of the Denel Dynamics Umbani precision-guided bomb kit.

    http://www.janes.com/article/49506/strike-with-accuracy-idx15d4

    http://www.deneldynamics.co.za/products/missiles/stand-off-weapons/al-tariq-

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: